
این دو قتل حکومتی ادامۀ روندی است که جمهوری اسلامی طی ماههای اخیر به راه انداخته و برای سرکوب هرگونه اعتراضی، حتی زندانیانی را که سالهاست در زندان به سر میبرند و احکام اعدامشان بارها بین دادگاههای مختلف در رفتوآمد بوده، به قتل رسانده است. سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)، پیش از هر چیز همانگونه که بارها اعلام کرده است، اعدام را قتل حکومتی میداند و بدون توجه به انگیزۀ جرم، مخالف مطلق صدور و اجرای چنین حکمی است.

اجماع جهانی در تحریم جمهوری اسلامی (مانند آنچە در دوران احمدی نژاد اتفاق افتاد)، تورم پنجاە درصدی (البتە اگر آمارهای جمهوری اسلامی حقیقت را بە مردم

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.