
ما قاطعانه برای گذار از جمهوری اسلامی به یک جمهوری مردمسالار و مبتنی بر مبانی جهانشمول حقوق بشر، با تمامی مردمی که در چند ماه گذشته جان خود بهدست گرفته و به مبارزۀ مستقیم با رژیم پرداختهاند همسو و همراهیم. به باور ما هرگونه تحول و تغییر در ایران صرفاً یک وظیفهٔ ملی مردم ماست و ما برای حصول به آن متوسل به هیچ دولت خارجی و نیروی نظامی و امنیتی که امتحان خود را بارها پس داده و خود مرتکب تروریسم دولتی، جنایات جنگی و جنایات عدیده علیه بشریت شدهاند، نخواهیم شد.

دولت راستگرا و فناتیک لهستان که با قوانین آزادی های اجتماعی, رسانه های مستقل, با آزادی های فردی و از جمله سقط جنین, دگراندیشان و نیز با دگرباشان مشکل دارد بخشی از برنامه هایش مبارزه و جلوگیری از فعالیت های آن ها است؛ در این میان فرصت را غنیمت شمرده و شروع به مدح و ثنای آمریکا کرده است. واقعیتی است که اغلب دولت های بلوک شرق پس از فروپاشی دیوار برلین و اتحاد شوروی, به طور چشم بسته خود را به دامن آمریکایی ها انداختند و بیشترین ضدیت خود را با گذشته خود و احزاب کمونیست و دگراندیشان در پیش گرفتند.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.