سه شنبه ۸ خرداد ۱۴۰۳ - ۰۷:۲۱

سه شنبه ۸ خرداد ۱۴۰۳ - ۰۷:۲۱

آنها چهره خود را نمایاندند…

در طول ده سال اخیر، مبارک مبلغ ٣۵ میلیارد دلار از آمریکا به اصطلاح کمک اقتصادی دریافت کرد. درست به همین سبب است ارقام نجومی دلارهای آمریکائی در حسابهای بانکی مبارک و اعضای خانواده او در بانکهای «کشورهای متمدن» خوابیده است و برخی آژانسهای خبری نیز لیست بلندی از دارائی های غیرمنقول مبارک و اقوام او باز هم در «کشورهای متمدن» رو کرده و همچنین از سهم بسیارهنگفت دیکتاتور و «وابستگان» او در بخش تجاری پرده برداشته اند

شخصیتهای سیاسی و روند حوادث مصر

بدین ترتیب، مقابله ١٨ روزه بین مصریها و دیکتاتور به پایان رسید. دیکتاتور کناره گیری کرد. و رهبران «کشورهای متمدن» فوراًَ در صفحات تلویزیون ظاهر شده، حمایت خود را از مردم این کشور اعلام کردند. از میان آنها، نفر اول نخست وزیر بریتانیا بود. طبق یک قاعده، او اعلام کرد که کشور وی دوست مصر و خلق آن است. بنابراین، آنها می توانند روی حمایت بریتانیا حساب کنند. نفر بعدی، جو بایدن، معاون رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا بود. این مقام عالیرتبه، هیچ وعده ای به مصریان نداد. البته این موضعگیری او قابل درک است، زیرا هنوز عاقبت حوادث مصر روشن نبود. اما، ضمن رعایت ادب، او بیان داشت، که رویدادهای مصر، «لحظات تاریخی در حیات مصریهاست». بعد از این دو، از میان شخصیتهای سیاسی، نوبت به خانم اشتون، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا رسید. او نیز با بیان دو پهلو که اتحادیه اروپا از خلق مصر جانبداری می کند، هیچ چیز مشخصی بر زبان نیاورد. پس از آن رئیس جمهور اوباما ظاهر شد و از مبارک «خواست» به «مطالبات قانونی مردم مصر» گوش فرادهد. بعد از وی، نوبت به ف. فیون، نخست وزیر فرانسه رسید. او نیز وقایع اتفاقیه در مصر را «صفحه جدیدی در تاریخ این کشور» نامید. اما بعد از آنکه مبارک قاهره را ترک کرد، رئیس جمهور اوباما دوباره در صفحه تلویزیون ظاهر شد و اظهار امیدواری کرد که ارتش مصر با بدست گرفتن قدرت در کشور، شرایط «گذار صلح آمیز به انتخابات آزاد و سالم» را تأمین خواهد کرد (و این یعنی، صدور فرمان کودتای نظامی که متاسفانه تحلیلگر محترم از بیان صریح آن خودداری کرده است. مترجم).

با در نظر گرفتن چگونگی سرانجام حوادث، رسانه های غربی که پیشتر فقط بعنوان رئیس جمهور از مبارک نام می بردند، او را حکمران مستبد نامیدند. وآنوقت که عاقبت حوادث روشنتر شد، از وی با عناوینی مانند دیکتاتور و حاکم مطلق العنان که کشور را با مشت آهنین اداره می کرد، نام بردند. روشن است آنها این مسئله را که تا کنون در مصر در دوره مبارک، یعنی در مدت سی سال، وضعیت فوق العاده برقرار بود، نادیده می گیرند. به دیگر سخن، بجای قانون اساسی، قانون ویژه ناظر بر اعمال محدودیت جدی به آزادی اجتماعات و حرکت مردم در کشور به اجرا گذاشته می شد. آزادی بیان وجود نداشت. پلیس مجاز بود بدون رعایت هر گونه تشریفاتی «اشخاص خطرناک» را دستگیر، مردم و اماکن را بدون اخذ هیچگونه مجوزی از دستگاه های قضائی و دادرسی، مورد تفتیش قرار دهد. علاوه بر آن، محاکم ویژه ای فعالیت می کردند که با سرعت و بدون رعایت آئین دادرسی همه تخلفات از این قانون فوق العاده را «مورد رسیدگی قرار می دادند». و بعنوان پیامد چنین وضعیتی در کشور بود، که زندانها از زندانیان سیاسی پر می شد و شکنجه زندانیان در زندانها عملا یک امر عادی بحساب می آمد. در حالیکه آنها هم اکنون در این باره صحبت می کنند ولی پیش از این همه آنها را نمی دیدند. روشن است آنها می دانستند که رژیم سیاسی و اقتصادی در مصر فقط در سایه خدمات صادقانه مبارک به منافع ایالات متحده آمریکا به موجودیت خود ادامه می داد و بهای این وفاداری، سخاوتمندانه از پولهای مالیات دهندگان آمریکائی پرداخت می شد. در طول ده سال اخیر، مبارک مبلغ ٣۵ میلیارد دلار از آمریکا به اصطلاح کمک اقتصادی دریافت کرد. درست به همین سبب است ارقام نجومی دلارهای آمریکائی در حسابهای بانکی مبارک و اعضای خانواده او در بانکهای «کشورهای متمدن» خوابیده است و برخی آژانسهای خبری نیز لیست بلندی از دارائی های غیرمنقول مبارک و اقوام او باز هم در «کشورهای متمدن» رو کرده و همچنین از سهم بسیارهنگفت دیکتاتور و «وابستگان» او در بخش تجاری پرده برداشته اند.

علاوه بر آن، آنها چطور نمی دانستند که در مصر ارتش، گونه خودویژه ای از دولت در دولت است که نه فقط از حق ویژه در بازرگانی بزرگ، حتی ضامن حفظ وضعیت موجود نیز می باشد. و دلیل همه اینها این است که آمریکائیهای اکنون بسیار عملگرا، بمنظور تأمین شرایط اجرای تعهدات مبارک در مقابل ایالات متحده آمریکا، ارتش مصر را به زیر کنترل خود در آوردند. آنها مشاوران، مربیان آموزشی، مأموران سیا و پرسنل دیگر را بصورت انبوه در آن وارد کردند که وظیفه نظارت بر نظم را بر عهده داشتند. به ازای همه اینها، آمریکا سالانه ٢/١ میلیارد دلار به ارتش مصر نه برای خرید جنگ افزار، بلکه بخاطر اینکه از آنها حرف شنوی داشته باشد، می پرداخت (در جریان ١٨ روز تلاطمات انقلابی در مصر، رسانه های مختلف غربی این رقم را از ٣/١ تا ۵/١ میلیارد دلار اعلام کردند. مترجم). دقیقا در سایه چنین شکل کمک نظامی و سیستم کنترل بود، که مصر سی سال پیش معاهده صلح با اسرائیل را امضاء کرد که محتوای آن قرارداد، نه آن وقت و نه اکنون مورد تأئید مردم نبوده و نیست.

سقوط دیکتاتور در مصر موجب تشجیع خلقهای کشورهای همسایه گردید که در آنها «دمکرات» هائی از نوع مبارک در حکومتند. اما اعتراضات در الجزایر، اردن، یمن و مراکش هنوز مثل مصر ابعاد توده ای بخود نگرفته، زیرا در آن کشورها فعلا پلیس از عهده مقابله با معترضان بر می آید. رهبران «کشورهای متمدن» هم همانطور که معلوم است چیزی جز دمکراسی را نمی پذیرند، به هر دلیلی در مقابل سرکوب اعتراضات مردمی در این کشورها خموشی برگزیده اند. هیچ یک از آنها در رابط با این موضوع در صفحات تلویزیونها ظاهر نمی شوند و رعایت خواستهای قانونی مردم را از دولتهای این کشورها نمی خواهند.

نه رهبران غربی و نه رسانه های جمعی غرب تا همین اواخر رژیم خودکامه مصر را نمی دیدند و همچنان هم به ندیدن رژیمهای دیکتاتوری در همسایگی مصر و برخی کشورهای دورتر از آن ادامه می دهند. واقعیت این است که آنها بر نبود دمکراسی فقط در آن کشورهائی که سیاست مستقل خود را در پیش گرفته و تسلیم فشارهای «دنیای متمدن» نمی شوند، انگشت گذاشته و می گذارند. از جمله، در زمانهای اخیر، همه رهبران «دنیای متمدن» و به تبع آن رسانه های آنها، الکساندر لوکاشنکو را به باد انتقاد گرفته، به شمارش زندانیان سیاسی در بلاروس، شمار خبرنگاران کشته شده مشغول هستند و طبیعتا، مرگ آنها را به پای توطئه دسته های مخفی مرگ گویا تحت کنترل رئیس جمهور کشور می نویسند. بدین ترتیب، چنین نتیجه بدست می آید: مثل اینکه همه این رهبران «دمکرات» از یک نوع بینائی خاصی رنج می برند که آنها را به دیدن آنچه آنها می خواهند ببینند و آنچه که نمی خواهند ببینند، وادار می سازد.

—————————-

برگرفته از: «سووتسکایا راسیا»، (١٣۵٢٢)١۶، ١۵ فوریه ٢٠١١

تاریخ انتشار : ۲۹ بهمن, ۱۳۸۹ ۵:۴۸ ب٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

بیانیه‌های هیئت‌ سیاسی‌ـ‌اجرایی

مرگ رئیس دولت سیزدهم و چشم‌انداز پیشِ‌ رو

ابراهیم رئیسی بیش از چهار دهه در سمت‌های مختلف در کشتار سه نسل از مبارزین ایران نقش‌‌های مهمی ایفا کرده است. سال‌هاست نام رئیسی با فاجعۀ ملیِ کشتار جمعی زندانیان سیاسی در سال ۶۷ گره خورده است. هم از این روست که در تمام این سال‌ها خانوادۀ بزرگ دادخواهان به حقّ محاکمۀ عادلانه و مجازات او و دیگر آمرین و عاملین کشتار زندانیان سیاسی را پی‌گرفته‌اند.

ادامه »
سرمقاله

روز جهانی کارگر بر همۀ کارگران، مزد‌بگیران و زحمتکشان مبارک باد!

در یک سالی که گذشت شرایط سخت زندگی کارگران و مزدبگیران ایران سخت‌تر شد. علاوه بر پیامدهای موقتی کردن هر چه بیشتر مشاغل که منجر به فقر هر چه بیشتر طبقۀ کارگر شده، بالا رفتن نرخ تورم ارزش دستمزد کارگران و قدرت خرید آنان را بسیار ناچیز کرده است. در این شرایط، امنیت شغلی و ایمنی کارگران در محل‌های کارشان نیز در معرض خطر دائمی است. بر بستر چنین شرایطی نیروهای کار در سراسر کشور مرتب دست به تظاهرات و تجمع‌های اعتراضی می‌زنند. در چنین شرایطی اتحاد و همبستگی نیروهای کار با جامعۀ مدنی و دیگر زحمتکشان و تقویت تشکل های مستقل کارگری تنها راه رهایی مزدبگیران است …

مطالعه »
سخن روز و مرور اخبارهفته

آن‌چه در هفته ۳۰ اردیبهشت تا ۵ خرداد گذشت …

شاید کشته شدن ابراهیم رئیسی در پی سرنگونی بالگرد حامل او مهمترین خبر چند روز گذشته باشد. در پی چندگویی دست‌اندکاران حکومتی در آگاهی‌رسانی، بازار شایعات در ایران و جهان در این رابطه گرم شد. این و آن گفتن دست‌اندرکاران حکومتی و شایعه، و هم، پیشامد و اتفاق‌هایی چنین، حکومت اسلامی در ایران را از همان آغاز پیدایش، همراهی کرده‌اند.

مطالعه »
آخرین مطالب

۳۰ سال پس از آزادی ماندلا, رویا ها محقق نشده است…

درآفریقای جنوبی از میراث نلسون ماندلا چه چیزی باقی مانده است؟ او نماد جنبش ضد آپارتاید در این کشور بود و هنوز هم به عنوان یک الگو در مبارزه با ظلم و بی عدالتی شناخته می شود.اما روحیه کشور متشنج است و اعتماد به دولت در حال کاهش است. از سوی دیگر، دموکراسی آفریقای جنوبی با قوه قضاییه عمدتاً مستقل، رسانه‌های آزاد و جامعه مدنی هوشیار خود, ثابت می‌کند که انعطاف‌پذیر است. 

شهروندی درجه چهار با اسم رمزِ «کارگر حجمی»!

دسته‌بندی کارگران و فرق گذاشتن میان آن‌ها، امکان تشکل‌یابی متحد و همگرایی افقی کارگران واحدها را به نفع کارفرما به صفر می‌رساند؛ وقتی در یک کارگاه کوچک مثل انبار یک شرکت، کارگرانِ همکار، سه مدل قرارداد و سه نوع دستمزد داشته باشند، هرگز نمی‌توانند سر مطالبات مشترک با کارفرما چانه‌زنی کنند یا دست به اعتراض جمعی بزنند چون اساساً سرنوشت مشترکی در میان نیست؛

نگاهی به بحران های منطقه «غرب آسیا» در پرتو گذار به «نظم نوین جهانی»-بخش یک

سال ها روال رایج این‌گونه بود که ایالات متحده آمریکا تعیین می‌کرد که در غرب آسیا چه اتفاقی باید بیفتد و چه اتفاقی نباید رخ دهد. بدون توافق و دخالت آمریکا در گذشته ای نه چندان دور هیچ مناقشه و بحرانی رفع نمی شد. اکنون دیگر بر کسی پوشیده نیست آن چیرگی گذشته آمریکا در منطقه رو به کاهش می باشد و بسیاری از مسائل مهم منطقه بدون حضور و حتی مشورت با آمریکا روی می دهد.

“ما و تخت پرویز”

زنده یاد پرویز بابایی در بازگویی خاطرات خود برای این قلم عنوان داشته بود که از همان بدو ورود خود در عرصه کار چاپ و چاپخانه به وقت نوجوانی با اسم کوه و کوه‌نوردی آشنا شد و متوجه گردید که تمام کارگرانی که شور و شرر مبارزاتی دارند برای کوه و کوه‌نوردی منزلتی خاص قائل هستند و او هم خیلی زود به‌جمع آن‌ها اضافه شد.

آن‌چه در هفته ۳۰ اردیبهشت تا ۵ خرداد گذشت …

شاید کشته شدن ابراهیم رئیسی در پی سرنگونی بالگرد حامل او مهمترین خبر چند روز گذشته باشد. در پی چندگویی دست‌اندکاران حکومتی در آگاهی‌رسانی، بازار شایعات در ایران و جهان در این رابطه گرم شد. این و آن گفتن دست‌اندرکاران حکومتی و شایعه، و هم، پیشامد و اتفاق‌هایی چنین، حکومت اسلامی در ایران را از همان آغاز پیدایش، همراهی کرده‌اند.

یادداشت

آیا مرگ رئیسی برای قربانیان فاجعه ملی یک بستار و ختم می‌آورد؟

“من انها را نمی بخشم. چرا باید انها را ببخشم وقتی که هنوزهم نمی خواهند حقیقت را بگویند؟ و مشکل در انست که آنها حتی از ما بخشش هم نمیخواهند، از کسانیکه عزیزانشان را از دست داده اند. آنها بخشش را از دولت طلب میکنند، انها هیچ زخمی به دولت نزده اند، آنها چه کرده اند، ظلم به ما روا شده است.”

مطالعه »
بیانیه ها

مرگ رئیس دولت سیزدهم و چشم‌انداز پیشِ‌ رو

ابراهیم رئیسی بیش از چهار دهه در سمت‌های مختلف در کشتار سه نسل از مبارزین ایران نقش‌‌های مهمی ایفا کرده است. سال‌هاست نام رئیسی با فاجعۀ ملیِ کشتار جمعی زندانیان سیاسی در سال ۶۷ گره خورده است. هم از این روست که در تمام این سال‌ها خانوادۀ بزرگ دادخواهان به حقّ محاکمۀ عادلانه و مجازات او و دیگر آمرین و عاملین کشتار زندانیان سیاسی را پی‌گرفته‌اند.

مطالعه »
پيام ها

دانشجویان آمریکایی در اعتراض به ادامه نسل کشی فلسطینیان توسط اسرائیل دانشگاه ها را به تصرف خود در آوردند!

سازمان فداییان خلق ایران(اکثریت)-حوزه آمریکا ضمن اعلام حمایت کامل از مبارزه دانشجویان و استادان در تمامی دانشگاه های آمریکایی شرکت کننده در این جنبش، به مقاومت نسل نوین دانشجویی درود میفرستد و برای ایشان در شکستن فضای تاریک تحمیل شده و تا موفقیت نهایی پیروزی آرزو می‌کند.

مطالعه »
بیانیه ها

مرگ رئیس دولت سیزدهم و چشم‌انداز پیشِ‌ رو

ابراهیم رئیسی بیش از چهار دهه در سمت‌های مختلف در کشتار سه نسل از مبارزین ایران نقش‌‌های مهمی ایفا کرده است. سال‌هاست نام رئیسی با فاجعۀ ملیِ کشتار جمعی زندانیان سیاسی در سال ۶۷ گره خورده است. هم از این روست که در تمام این سال‌ها خانوادۀ بزرگ دادخواهان به حقّ محاکمۀ عادلانه و مجازات او و دیگر آمرین و عاملین کشتار زندانیان سیاسی را پی‌گرفته‌اند.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

۳۰ سال پس از آزادی ماندلا, رویا ها محقق نشده است…

شهروندی درجه چهار با اسم رمزِ «کارگر حجمی»!

نگاهی به بحران های منطقه «غرب آسیا» در پرتو گذار به «نظم نوین جهانی»-بخش یک

“ما و تخت پرویز”

آن‌چه در هفته ۳۰ اردیبهشت تا ۵ خرداد گذشت …

صدور حکم دادگاه بین المللی کیفری برای بازداشت نتانیاهو، گالانت و رهبران حماس!