در آستانه انتخابات ریاست جمهوری، همه شواهد حاکی از آن اند که رژیم ولایت فقیه ارگانهای کنترل و سرکوب خود را برای در آوردن مزدوری به نام احمدی نژاد و یا همپالکی وی از صندوقهای رای بکار خواهد گرفت. سرپوش و اسم رمز این دسیسه «براندازی نرم» است. مزدوری به نام جعفری که از مدتی پیش از طرف خامنه ای به فرماندهی کل سپاه پاسداران انتصاب شده است، این چنین «براندازی نرم» را فورموله می کند: «در آستانه ورود به دهه چهارم باید در ماهیت تهدیدات این دهه را بشناسیم. نوع تهدیدات در دهه چهارم انقلاب اسلامی تهدیدات نرم در زمینه های افتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی است. این نوع تهدیدات در گذشته نیز از دغدغه های امام بوده است. چرا که ایشان اعتقاد داشتند که جمهوری اسلامی از تهدیدات خارجی و نظامی نمی ترسد. مقابله با تهدیدات نرم و عمق بخشی داخلی مهمترین مسئله است و این مسئولیت با تصمصم مقام معظم رهری به سپاه ابلاغ شده و سپاه و بسیج باید در مقابل کسانی که می خواهند به رابطه محکم مردم و رهبری ضربه بزنند بایستد. بنابراین این آمادگی امنیتی و مقابله با تهدیدات نرم و عمق بخشی داخلی به رده های مختلف بسیج واگذار شده است.»
همه کوشش ارتجاع ولایت فقیه در انتخابات پیش رو برای جلوگیری از تکرار تجربه دوم خرداد و رسیدن خاتمی به ریاست جمهوری است. بویژه این که این دور انتخابات در شرایط ویژه و نوینی برگزار می شود. ارتجاع ولایت فقیه با نارضایثی عمیق توده های مردم روبروست. مبارزات اقشار مردم گسترده تر و عمیقتر شده است. ارتجاع حاکم منزوی تر شده و در گرداب بحرانهای همه حانبه اقتصادی، احتماعی غوطه ور است. فقر، بیکار ی، گرانی و کلاً بی آیندگی به واقعیت درناک و غیر قابل انکاری تبدیل شده است. بیهوده نیست که خاتمی گسترش اقتصادی را به شعار محوری حود تبدیل کرده است. شرایط بین المللی هم عامل دیگری است که عمدتاً با ریاست جمهوری اوباما و روش وی در ارتباط با ایران مشخص می شود. کاهش تهدید نظامی از طرف دولت آمریکا می تواند به انزوای بیشتر ولایت فقیه و سردمداران سپاه پاسداران منجر شود. استفاده از حربه «دشمن خارجی» کندتر خواهد شد. گرچه در زرادخانه ارتجاع از دستگاه های تبلیغاتی گرفته تا محدویتهای سخنرانی، تا «ترور معنوی» خاتمی و سر آخر تقلب در شمارش آراء تدارک دیده شده است. فراموش نکنیم که احمدی نژاد بعنوان کارگزار ولی فقیه با تقلبات وسیع انتصاب شد.
از شگردهای دیگر ارتجاع رقیب تراشی برای خاتمی است که بیشرین شانس را برای انتخاب شدن داراست. علاوه براین عامل، روزها و ماه های آینده نشان خواهد داد که جو پلیسی و بسیجی بر کاندیداتوری خاتمی سنگینی خواهد کرد. حمله به دانشجویان، دستگیری رهبران آنها، دستگیری کارگران و زنان تنها می تواند پیشدرامدی بر این جو سنگین امنیتی در جریان انتخابات باشد.
مسلم است که انتخابات آزاد در نطام ولایت فقیه بی معناست و محدوده تنگی برای حصور غیر ذوب شدگان در ولایت فقیه وجود دارد. آیا باید از مردم خواست تا از همین حق رای محدود خود استفاده نکنند و یک سره این کارزار را در اختیار تاخت و تاز ارتجاع حاکم قرار دهند؟ بر طبق یک «حکمت عامیانه» که ده ها سال از طرف بخشی از اپوزیسیون تکرار شده است، معنای شرکت در انتخابات مشروعیت دادن به رژیم و طولانیتر کردن عمر آن قلمداد شده است. واقعیت سیاسی عکس این ادعاست. یکدست شدن ارتجاع است که امکانات بالاتری را برای تداوم حیاتش فراهم می آورد و نه وجود یک طیف اصلاح طلب در ساختار قدرت که بیانگر یک رشته تضاد با قدرت مطلقه رژیم ولایت فقیه است.
روند انتخابات تازه آغاز شده است. باید در این روند فعالانه شرکت کرد و با تشویق مردم به مداخله در سرنوشت سیاسی خود، نطارت از پایین بر شرایط انتخابات را تقویت کرد. انتخابات از مراحل مختلف و شاید غیرمترقبه ای عبور خواهد کرد. باید با تکیه به تجربه توده ها برای همه این روندها آمادگی داشت.
