پنجشنبه ۳۱ خرداد ۱۴۰۳ - ۲۲:۱۵

پنجشنبه ۳۱ خرداد ۱۴۰۳ - ۲۲:۱۵

توقف ساخت وساز در پارک لاله توسط شورای شهر تهران
این پیروزی حاصل تداوم امید، شجاعت، همدلی و صبوری شما مردم نیک‌اندیش و البته خردمندی برخی از اعضای شورای شهر است.
۳۱ خرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: محمد درویش
نویسنده: محمد درویش
کارگرکُشی در معادن: دو کارگر معدن شازند اراک پس از چهار روز هنوز زیر آوار سنگ هستند
متاسفانه در ايران معمولا در جواب ضرورت رعایت مسائل ايمنی گفته می‌شود كه برای رعايت مسائل ايمنی پول نداريم يا اصلا رعايت مسائل ايمنی را یک كار لوكس می‌دانند يا...
۳۱ خرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: گروه کارگری رادیو زمانه
نویسنده: گروه کارگری رادیو زمانه
چگونه می‌توان از چرخه‌ی خشونت در خاورمیانه رهایی یافت
تجربیاتم به من آموخته است که حتی وقتی گفت‌وگو در جریان است، آدم‌ها به‌ندرت با یکدیگر همدلی دارند یا خواهانِ یافتن وجوه مشترک‌اند. نمایندگانِ هر طرف اغلب تجربیاتِ خود را...
۳۱ خرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: گابریله ریفکیند. برگردان: عرفان ثابتی
نویسنده: گابریله ریفکیند. برگردان: عرفان ثابتی
همه کارت‌ها سوختند
وقتی سلطان زنده است, از کدام انتخاب سخن می گویی!؟ در این سرزمین خسته، با تنِ خونین و دردهای بیشمارش، من که را باید انتخاب کنم!
۳۱ خرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: رحمان- ا 
نویسنده: رحمان- ا 
آه... ماندانا!
فروردین ۱۳۶۱ بود که از کمیتۀ مشترک به بند ۲۴۳ زنان اوین منتقل شدم. دخترکی شیرین ومخملین نظرم را جلب کرد. شاید ۲۲ سال داشت. نرم ومخملین بود، با صلابت....
۳۰ خرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: زهره تنکابنی
نویسنده: زهره تنکابنی
شوق وزیدن 
در قعر نومیدی … به تداوم ناگزیر زیستن می اندیشم، به تماشای شکوفه های شکوفنده، در باغ بهاری،. که پایان تمامی زمستان ها را،. اعلام می کند...
۲۹ خرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: مسعود دلیجانی
نویسنده: مسعود دلیجانی
جنایات جمهوری اسلامی علیه هموطنان بهایی را محکوم میکنیم
نظام جمهوری اسلامی سالهاست با گفتمان خودی-غیر خودی، شیعه-سنی، انقلابی-غیر انقلابی و مشابه آن، با پر رنگ کردن اختلافات قومی و مذهبی ملت ایران را چند بخش کرده و کوشش...
۲۹ خرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: سازمانهای جبهه ملی ایران خارج کشور
نویسنده: سازمانهای جبهه ملی ایران خارج کشور

اپوزیسیون در اپوزیسیون به مثابه تضمین وحدت

از نظر من یکی دیگر از موانع اصلی ایجاد یک جبهه فراگیر و منسجم همانا خودسانسوری بسیاری از جریانها و احزابی است که من شخصاً می دانم در حرکات ماه های اخیر در سراسر اروپا نقش بسیار مؤثر و سازندهای داشته اند، بدون این که نامی از سازمان یا حزب خود ببرند! آیا این خودسانسوری باعث ایجاد عدم اطمینان نمی شود؟ 

آنچه که در رابطه با جنبش مردمی ایران مورد تایید تمام گروه ها، احزاب و تحلیلگران سیاسی است تنوع و فراگیری این جنبش است. این تنوع و تکثر در تمام سطوح جنبش از کف خیابانها گرفته تا سطح رهبری جریانهای مختلف سیاسی به اشکال مختلف خود نمایی میکند. برای بسیاری از کسانی که تجربه بهمن ۵۷ و سالهای پس از آن را شخصاً تجربه کرده اند همواره یک سوال، یک نگرانی مطرح است، و آن این که چگونه میتوان جلو تکرار این تجربه تلخ را گرفت و در این راه نقش نیروهای مختلف سیاسی و اجتماعی چیست؟

مروری خیلی کوتاه بر آنچه که در سال ۵۷ گذشت شاید خالی از فایده نباشد.

تا آنجائی که من بخاطر دارم به عنوان کسی که از سال ۵۵ وارد فعالیت سیاسی به سبک آن زمان شدم، برای اولین بار در اوایل سال ۵۷ بار اسم نا آشنای خمینی به گوشم خورد و در مدت کوتاهی کار به جایی رسید که دیگر تمام شعارها روز به روز رنگ مذهبی گرفتند و جریان طرفدار خمینی با استفاده از تریبون مساجد و بسیج عده ای تحت نام حزب الله و غیره که تعداد چماقداران در میان آنها کم هم نبود از همان قبل از پیروزی انقلاب شروع به خفه کردن صداهای مخالف کردند.

در این میان نیروهای غیر مذهبی و چپ با تکیه بر تحلیلهای غلط و تاکید بر وحدت کلمه یی که خمینی آن را بر جنبش تحمیل کرده بود در عمل تسلیم قانون جنگل شدند و حاصل خیزش با شکوه مردمی آن شد که دیدیم و می بینیم. از جریانی که در مقام اپوزسیون هیچ صدای مخالفی را تحمل نمی کند، چگونه می شود انتظار داشت که وقتی تمام قدرت را در دست دارد به حقوق دیگران احترام بگذارد؟

آنچه که امروز هم خواب را از چشم حد اقل من ربوده است وحشت از تکرار تجربه سال ۵۷ است. چرا که به نظرم میرسد که بسیاری از گروهها جریانها و افراد تاثیرگذار دوباره در صدد قبول و حتا ایجاد آن وحدت کلمه کذایی هستند، و بیم آن می رود که در آینده نه چندان دور شاهد ظهور عکس آقای موسوی، یا آقای کروبی یا شخص دیگری بر روی ماه باشیم.

در تئوری شاید همه معتقد به این اصل باشند که امکان تکثر آرا و وجود جریانهای مختلف فکری در هر حکومت، جریان و حزب سیاسی اساسیترین ضامن وجود و بقای دموکراسی در داخل این حزب، جریان یا حکومت است. اما بر طبق یک سنت عجیب و غیرمنطقی در جنبشهای مردمی ایران ظاهراً آنجا که اپوزیسیونی علیه حکومتی شکل میگیرد وجود اپوزیسیون در داخل این اپوزیسیون تابو و غیر قابل تحمل می گردد.

آیا این سبب اصلی نیست که بعد از گذشت ۲۵ سال از آغاز مهاجرت سران، فعالان و هواداران گروههای سیاسی به خارج از کشور هنوز هیچ قدم موثری در راه ایجاد یک جبهه مشترک سیاسی برداشته نشده است؟ آیا حتی امروز هم که مردم میهنمان جان بر کف گذاشته و در خیابانها با یکی از مخوفترین حکومتهای تاریخ ایران دست و پنجه نرم می کنند باید در پی ایجاد وحدت کلمهای بود که دیکتاتوری دیگر در آستین بپروراند، یا این که با درک واقعیتهای موجود و با توجه با حساسیت موقعیت امروز تمام گروهها و احزاب آزادیخواه سکولار و مترقی با حفظ هویت، نظرات و عقاید خود و انتقاداتشان نسبت به بقیه، حرکتی منسجم و هماهنگ را در جهت پیشبرد و اعتلای جنبش عملا موجود بردارند؟

انتخاب من قطعاً شق دوم است.

از نظر من یکی دیگر از موانع اصلی ایجاد یک جبهه فراگیر و منسجم همانا خودسانسوری بسیاری از جریانها و احزابی است که من شخصاً می دانم در حرکات ماه های اخیر در سراسر اروپا نقش بسیار مؤثر و سازندهای داشته اند، بدون این که نامی از سازمان یا حزب خود ببرند! آیا این خودسانسوری باعث ایجاد عدم اطمینان نمی شود؟

پیشنهاد مشخص من برای بنیانگذاری پایههای چنین حرکتی این است که در حرکات و تظاهراتی که از این به بعد در حمایت از جنبش آزادیخواهی مردم ایران در خارج از کشور انجام میگیرد، از تمام احزاب، گروه ها، جریانها، و حتی اشخاص مستقل دعوت شود که با حمل نشانی که بیانگر هویت آنهاست شرکت کنند. این نشان می تواند پلاکارد، آرم سازمانی، پرچم یا هر چیز دیگری باشد. آنگاه خواهیم دید که چه گروهها و افرادی حاضر به برداشتن قدمی عملی در راه ایجاد جبههای برای پیشبرد اهداف آزادیخواهانه مردم هستند و قدرت واقعی اپوزیسیون خارج از کشور تا چه حدی است. فقط آنگاه است که می توانیم ادعا کنیم که به عنوان اپوزیسیون خارج از کشور منعکس کننده آن چیزی هستیم که در میهنمان در جریان است. قطعاً آن روز است که جمهوری اسلامی ایمان خواهد آورد که مرگش حتمی است.

یاران واقعی جنبش بدانند اگر امروز قادر به برداشتن این قدم نباشیم، باید منتظر این باشیم که حتی شغالی جانشین سگ زرد شود و در آن صورت قضاوت تاریخ در مورد ما بیرحمانه خواهد بود.

فراموش نکنید که مردم در خیابانها منتظر نخواهند شد تا پیشگامان و رهبران از خواب بیدار شوند.

تاریخ انتشار : ۲ بهمن, ۱۳۸۸ ۹:۰۳ ب٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

بیانیه‌های هیئت‌ سیاسی‌ـ‌اجرایی

آزادی حمید نوری لکهٔ ننگی بر دامن مدعیان دروغین دفاع از حقوق بشر است!

این نخستین بار نیست که مدعیان دروغین دفاع از حقوق بشر، با پشت کردن به تمام موازین ادعایی خود دست به اقداماتی این چنینی می‌زنند. این اقدام دولت سوئد ارزش اقدام تاریخی دستگاه قضاییهٔ سوئد را کاهش نمی‌دهد. محاکمه حمید نوری و محکومیت قطعی او نقش استقلال قوه قضائیه مستقل و کارآمد را به نمایش گذاشت و ثابت نمود که قوۀ قضاییه به عنوان شاخک حسی جامعه برای استقرار حاکمیت قانون، آلت دست دولت‌ها نخواهد شد. اسناد مکتوب این محاکمه، محکومیت حمید نوری و رد استیناف او از سوی دستگاه قضایی سوئد، سند ننگی است تاریخی بر پیشانی جمهوری اسلامی به‌مثابه آمر آن جنایات.

ادامه »
سرمقاله

روز جهانی کارگر بر همۀ کارگران، مزد‌بگیران و زحمتکشان مبارک باد!

در یک سالی که گذشت شرایط سخت زندگی کارگران و مزدبگیران ایران سخت‌تر شد. علاوه بر پیامدهای موقتی کردن هر چه بیشتر مشاغل که منجر به فقر هر چه بیشتر طبقۀ کارگر شده، بالا رفتن نرخ تورم ارزش دستمزد کارگران و قدرت خرید آنان را بسیار ناچیز کرده است. در این شرایط، امنیت شغلی و ایمنی کارگران در محل‌های کارشان نیز در معرض خطر دائمی است. بر بستر چنین شرایطی نیروهای کار در سراسر کشور مرتب دست به تظاهرات و تجمع‌های اعتراضی می‌زنند. در چنین شرایطی اتحاد و همبستگی نیروهای کار با جامعۀ مدنی و دیگر زحمتکشان و تقویت تشکل های مستقل کارگری تنها راه رهایی مزدبگیران است …

مطالعه »
سخن روز و مرور اخبارهفته

استقلال و کارایی قوه قضائیه و حکم قطعی محکومیت حمید نوری

حمید نوری شگنجه گر محکوم به حبس ابد، در یک معامله سیاسی بین حکومت جمهوری اسلامی و دولت سوئد، آزاد و به ایران برگشته و مورد استقبال مقامات رژیم قرار گرفت. این اولین معامله سیاسی بین حکومت ها و دولت ها نبوده و نخواهد بود…

مطالعه »
یادداشت

انتخابات ۸ تیر و اعتلای نقش جبهه اصلاحات

انتخابات ۸ تیر در حساس ترین لحظات از عمر ۸۰ ساله خاورمیانه برگذار می شود و نتیجه آن قطعا نه فقط بر جایگاه ایران و بر سرنوشت مردم، که بر اوضاع منطقه و جهان، تاثیر گذار است. جای تاسف بسیار است که در این لحظات حساس جای زخم های به جا مانده بر قلب و روح بخش عمده ای از شهروندان ایران چنان عمیق، و جای تمایل حاکمیت به درمان این زخم ها چنان خالی است که بیگمان در ۸ تیر یکی از بی رمق ترین انتخابات ها در تاریخ جمهوری اسلامی ثبت خواهد شد.

مطالعه »
بیانیه ها

آزادی حمید نوری لکهٔ ننگی بر دامن مدعیان دروغین دفاع از حقوق بشر است!

این نخستین بار نیست که مدعیان دروغین دفاع از حقوق بشر، با پشت کردن به تمام موازین ادعایی خود دست به اقداماتی این چنینی می‌زنند. این اقدام دولت سوئد ارزش اقدام تاریخی دستگاه قضاییهٔ سوئد را کاهش نمی‌دهد. محاکمه حمید نوری و محکومیت قطعی او نقش استقلال قوه قضائیه مستقل و کارآمد را به نمایش گذاشت و ثابت نمود که قوۀ قضاییه به عنوان شاخک حسی جامعه برای استقرار حاکمیت قانون، آلت دست دولت‌ها نخواهد شد. اسناد مکتوب این محاکمه، محکومیت حمید نوری و رد استیناف او از سوی دستگاه قضایی سوئد، سند ننگی است تاریخی بر پیشانی جمهوری اسلامی به‌مثابه آمر آن جنایات.

مطالعه »
پيام ها

بدرود رفیق البرز!

رفیق البرز شخصیتی آرام، فروتن و کم‌توقع داشت. بی‌ادعایی، رفتار اعتمادآفرین و لبخند ملایم‌اش آرام‌بخش جمع رفقای‌اش بود. فقدان این انسان نازنین، این رفیق باورمند، این رفیق به‌معنای واقعی رفیق، دردناک است و خسران بزرگی است برای سازمان‌مان، سازمان البرز و ما!

مطالعه »
بیانیه ها

آزادی حمید نوری لکهٔ ننگی بر دامن مدعیان دروغین دفاع از حقوق بشر است!

این نخستین بار نیست که مدعیان دروغین دفاع از حقوق بشر، با پشت کردن به تمام موازین ادعایی خود دست به اقداماتی این چنینی می‌زنند. این اقدام دولت سوئد ارزش اقدام تاریخی دستگاه قضاییهٔ سوئد را کاهش نمی‌دهد. محاکمه حمید نوری و محکومیت قطعی او نقش استقلال قوه قضائیه مستقل و کارآمد را به نمایش گذاشت و ثابت نمود که قوۀ قضاییه به عنوان شاخک حسی جامعه برای استقرار حاکمیت قانون، آلت دست دولت‌ها نخواهد شد. اسناد مکتوب این محاکمه، محکومیت حمید نوری و رد استیناف او از سوی دستگاه قضایی سوئد، سند ننگی است تاریخی بر پیشانی جمهوری اسلامی به‌مثابه آمر آن جنایات.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

توقف ساخت وساز در پارک لاله توسط شورای شهر تهران

کارگرکُشی در معادن: دو کارگر معدن شازند اراک پس از چهار روز هنوز زیر آوار سنگ هستند

چگونه می‌توان از چرخه‌ی خشونت در خاورمیانه رهایی یافت

همه کارت‌ها سوختند

آه… ماندانا!

شوق وزیدن