سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۸ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۰۴:۳۵

دوشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۰۴:۳۵

بیانیه شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران در مورد لایحه حجاب

شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران ضمن محکومیت اقدامات اخیر ، این حق را بر خود جایز میداند که در صورت تصویب چنین لایحه‌ای ، با روشهای مدنی و مسالمت آمیز از حقوق کودکان و دانش‌آموزان دفاع نماید  در پایان از حقوق دان ها ، وکلای محترم دادگستری ، احزاب .و همچنین تشکل‌های مرتبط با کودکان می‌خواهیم بی‌تفاوت و ساده از کنار این لایحه نگذرند و با تمام توان برای احقاق حقوق کودکان و مردم تلاش کنند.
“حقوق شهروندی هیچ انسانی نباید به خاطر فعالیتهای مدنی مسالمت‌آمیز و خشونت‌پرهیز گروگان گرفته شود، به ویژه حقوق کودکان “

این روزها رسانه‌ها اخباری عجیب و نگران‌کننده منتشر می کنند که بسیار جای تاسف دارد زیرا مجلس اختیار قانون گذاری را به کمیسیونی داده که به دلایل زیر هیچ وجاهتی برای قانون گذاری در این امر حساس ندارد.

اولا قانون گذاری در مورد حجاب مطابق عرف جامعه نبود و این امر به عنوان مهندسی فرهنگی سبب تخریب ارزش ها و رسومات جامعه خواهد شد.  ثانیا لایحه پیشنهادی مخالف اصل ۹ قانون اساسی است. اصل ۹ قانون اساسی در این مورد صراحت دارد که قانون عادی اگر مخالف اصل آزادی باشد فاقد وجاهت قانونی است.

متن تقریباً نهایی شده‌ی مجلس در مورد حجاب و عفاف، علاوه بر اینکه مجازات هایی غیرمنصفانه (حتی با ساختار حقوقی موجود) و غیرمعمول برای کودکان درنظر گرفته شده به دلایلی که ذکر آن گذشت هیچ وقت از سوی جامعه مورد پذیرش قرار نخواهد گرفت و ایرادهای بنیادی آن سبب افزایش تنش در جامعه خواهد شد.

اولین بخش مسئله‌دار این به اصطلاح لایحه این است که پیشنهاد اولیه از طرف قوه‌ی قضائیه بوده است. مگر می‌شود نهادی که خود در مسند قضاوت قرار دارد و باید پناه و پشتیبان عدالت‌جویان باشد خود آغازگر تعریف جرم برای نافرمانی مدنی مسالمت‌آمیز باشد؟ نمی‌شود که شما قاضی همان امری باشی که خودت آن را جرم انگاشته‌ای؟ پس استقلال قوا و اصل بی‌طرفی نهاد قضاوت چه می‌شود؟

مسئله‌ی دوم یکی کردن دو مفهوم حجاب با عفاف است که نه تنها در دید عموم مردم کشور ما یکی نیستند بلکه حتی در آموزه‌های دینی هم یکی انگاشته نمی‌شوند. حتی اگر به تاریخ ادیان و به ویژه اسلام هم مراجعه کنیم در دوره‌های مختلف و به ویژه در دوران حکومت پیامبر اسلام و حکومت امام اول شیعیان نه تنها هیچ اجبار و تعریف تحمیلی از پوشش وجود نداشته است، بلکه پوشش امری کاملاً عرفی بوده و اصطلاح “امربه‌معروف” نیز دقیقاً ریشه در همین “عرف” دارد.

سومین مورد اولویت‌بندی دولتی است که ادعا داشت در مدت کوتاهی انبوه مشکلات اقتصادی که مهمترین دغدغه‌ی امروز مردم است را حل خواهد کرد ولی نه تنها گام موثری در این جهت برنداشته بلکه مسائلی از این دست را رها کرده و با تمام قوا درگیر کنترل پوشش زنان جامعه شده است. پوششی که در اساس فقهی آن هم بین فقها اختلاف نظر وجود دارد و از طرفی انتخاب نوع پوشش از حقوق اولیه انسانی است و دخالت در آن به منزله‌ی صغیر و سفیه دانستن افراد جامعه است. موضوعی که دولت‌ها نه تنها جایگاهی در اظهارنظر کنترلی بابت آن ندارند بلکه به عنوان خدمتگزاران مردم باید زمینه‌ی آزادی‌های فردی را نیز هموار کنند.

همچنین بدعتی که در مجازات های سالهای اخیر و به ویژه مربوط به حجاب آغاز شده زنگ خطر جدی برای جامعه‌ی حقوقی و مدنی ایران است.  اینکه اگر فردی به هر دلیلی قانونی را زیر پا بگذارد به جای مجازات شدن از حقوق شهروندی خود محروم شود امری غیرقابل قبول است. مگر می‌شود چون حکومت از کنترل مردم ناامید شده به هر ریسمانی چنگ بیندازد و حقوق شهروندی جامعه را گروگان بگیرند و حقوق بنیادین مردم را زیر پا بگذارند؟

مهمترین وجه این لایحه‌ی نابخردانه جرم‌انگاری برای کودکان و مجازات های بسیار ناعادلانه همچون محرومیت از تحصیل و رسانه و حساب بانکی و … است. حاکمیت به صورتی علنی و بی‌پرده و بی‌بزک به والدین می‌گوید من تمام آینده‌ی کودکتان را گروگان گرفته‌ام طوری که حتی راه خروج از کشور هم نداشته باشد چون زورم می‌رسد و چون می توانم پس اگر می‌خواهید فرزندتان از هستی ساقط نشوند او را کنترل کنید و به زور روسری سرش کنید و آنگونه که می‌خواهیم بپوشد. بی‌شک نسل امروز هم به حقوق بنیادین خود آگاه است و هم به این راحتی کوتاه نخواهد آمد و جالب‌ترین نکته حمایت تمام‌قد والدینشان از آنهاست.

شکست و خسران واقعی مثل تمام برنامه‌های به اصطلاح فرهنگی فرمایشی برای حکمرانان خواهد بود و در نهایت آنها با سرخوردگی چاره‌ای جز پذیرش تغییرات نخواهند داشت مثل انبوهی از تجارب گذشته اما ثمره‌ی این سیاست‌گذاری خشم انباشته و مسدود کردن تمام راه‌های گفتگو و تغییرات در چارچوب موجود است که متضرر اصلی آن حاکمیت است.

معلمان به عنوان قشری که ارتباط عمیق و چهره‌به‌چهره با کودکان دارند و همیشه سرنوشت و شرایط آنان از اهمیت ویژه‌ای برایشان برخوردار بوده در مقابل این تجاوز اشکار به حقوق دانش اموزان سکوت نمی کنند.

شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران ضمن محکومیت اقدامات اخیر ، این حق را بر خود جایز میداند که در صورت تصویب چنین لایحه‌ای ، با روشهای مدنی و مسالمت آمیز از حقوق کودکان و دانش‌آموزان دفاع نماید  در پایان از حقوق دان ها ، وکلای محترم دادگستری ، احزاب .و همچنین تشکل‌های مرتبط با کودکان می‌خواهیم بی‌تفاوت و ساده از کنار این لایحه نگذرند و با تمام توان برای احقاق حقوق کودکان و مردم تلاش کنند.

شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران

@kashowra

تاریخ انتشار : ۶ شهریور, ۱۴۰۲ ۸:۱۷ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

اعلامیه حزب دمکراتیک مردم ایران: نه به اعدام، نه به سرکوب

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

رضا پهلوی و نقاب‌هایی که در باران گلوله فرو می‌ریزند

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

سی‌ودومین تحلیل هفته | گفتگو پیرامون بیانیه: نه به جنگ و خشونت؛ آری به صلح و آزادی | کیوان صمیمی، فرخ نگهدار

یاسمین فهیمی رئیس اتحادیه‌های کارگری آلمان، شرکت‌ها را به اعتصابات گسترده تهدید کرد.