یکشنبه ۶ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۱:۳۴

یکشنبه ۶ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۱:۳۴

خشونت زیادی طول کشیده است؛ ما امیدمان را از دست داده ایم

اگر هدف ایجاد وحشت است موفق شده است. نوار غزه یکی از پرجمعیت ترین مناطق جهان است. این خانه هایی که هدف قرار می گیرند تک نیافتاده اند. آنها در وسط مناطق پرجمعیت قرار دارند. حتا اگر یکی از خانه ها هدف قرار گیرد، به یقین بر خانه های بسیاری اثر خواهد گذاشت. به این دلیل است که میزان تلفات غیرنظامی به این حد بالاست. مرکز حقوق بشر فلسطین تا دوشنبه 14 ژوئیه (23 تیر) مرگ 162 تن را ثبت کرده بود که 137 تن آنها غیرنظامی بودند

 

روزنامه ایندیپندنت (ایرلند) سرمقاله مهمان نوشته راجی سورانی، نایب رییس پیشین فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر و رییس مرکز حقوق بشر فلسطین، را منتشر شده است که در زیر می خوانید.

نوار غزه بار دیگر در معرض حمله های شدید نیروهای اسراییلی قرار دارد. جمعیت غیرنظامیان بار دیگر هدف حمله اند و به عمد گرفتار توفان شده اند. در نوار غزه همه خسته، نگران و وحشت زده اند. این همان چیزی است که اسراییل می خواست. اسراییل «دکترین غزه» را پیش می برد که در دکترین ضاحیه ریشه دارد و اولین بار در جنگ ۲۰۰۶ لبنان شاهد آن بودیم، ولی این دکترین بعدها در نوار غزه بیشتر اصلاح و پرداخته شده است.

هدف دکترین غزه مشخص است: ایجاد رنج و وحشت در میان جمعیت غیرنظامی به منظور وارد کردن فشار سیاسی بر مقامات غزه. این سیاست مجازات دسته جمعی، و ایجاد وحشت به عمد بدون تردید غیرقانونی ولی بسیار واقعی است.

این سیاست در بمباران شدید نوار غزه پیش از آغاز عملیات تهاجمی کنونی آشکار است. پس از ربایش غم انگیز سه نوجوان اسراییلی، مناطقِ بازِ نوار غزه به مدت دو هفته مورد بمباران شدید قرار گرفتند. از بمباران زمین های خالی یا مکان های متروک هیچ امتیاز نظامی به دست نمی آید. هدف از این کار نمایش قدرت و حضور اسراییل بود. ما نمی توانستیم بخوابیم. به طور مداوم در اثر فرو افتادن بمب های یک تنی می لرزیدیم.

با وجود این، آشکارترین بروز این سیاست در عمل زدن خانه های جنگجویان حماس و جهاد اسلامی در سطحی گسترده بوده است. این حمله ها در دو مرحله انجام شدند. ابتدا به هر خانه «هشداری» داده می شد تا شاید آن را تخلیه کنند. این هشدار یا به شکل موشک خالی (با عنوان «بام کوب») یا یک تلفن انجام می شد. سپس، به فاصله ۵ تا ۱۵ دقیقه بعد یا گاهی حتا بیشتر، خانه را در هم می کوبیدند و ویران می کردند.

چگونه می توان ویرانی این خانه ها را توجیه کرد؟

حقوق درگیری مسلحانه به روشنی می گوید که تنها جنگجویان و اهداف نظامی را می توان هدف قرار داد. غیرنظامیان و اهداف غیرنظامی از حمله مستقیم باید محفوظ بمانند. اهداف نظامی از این قرار اند: «اهدافی که بنا به طبیعت، مکان، مقصود یا کاربری سهم موثری در اقدام نظامی دارند و با تخریب کامل یا بخشی از آنها، تسخیر یا خنثا کردن آنها در شرایط جاری در آن زمان، امتیاز قطعی نظامی به دست می آید.»

حقوق درگیری مسلحانه هدف قرار دادن جنگجویان را مجاز می شمرد. به این ترتیب، ممکن است خانه ای را به منظور هدف قرار دادن جنگجویان داخل آن هدف قرار داد (البته، در این صورت باید مسئله تناسب رعایت شود). با وجود این، اسراییل به طور منظم پیش از حمله هشدار داده و تضمین کرده که هیچ یک از جنگجویان حضور نداشته باشند.

یک خانه را در صورتی می توان هدف قرار داد که «سهم موثری در اقدام نظامی» داشته باشد؛ یعنی برای انبار کردن اسلحه یا به عنوان پایگاهی برای انجام حمله به کار برود. با وجود این، در اکثر نزدیک به همه مواردی که مرکز حقوق بشر فلسطین ثبت کرده، هیچ مدرکی دال بر استفاده از خانه ها برای انبار کردن اسلحه (که انفجارهای ثانوی رخ دهد) یا پایگاهی برای انجام حمله (بر اساس مصاحبه با همسایگان و شاهدان) نیافته ایم. اگر خانه ای این معیارها را نداشته باشد، هدف نظامی نیست و نمی توان به آن حمله کرد. حایز اهمیت است که حقوق درگیری مسلحانه می گوید: «اگر در باره هدفی، مثل محل عبادت، خانه یا مسکن دیگر یا مدرسه، که به طور معمول به منظورهای غیرنظامی به کار می رود، تردید در مورد سهم موثر آن در اقدام نظامی وجود داشته باشد، فرض بر این خواهد بود که برای اقدام نظامی کاربری ندارند.»

یک خانه را نمی توان فقط به خاطر این که در مالکیت یک جنگجو است هدف نظامی دانست.

به بیان ساده، هیچ ضرورت نظامی تخریب این خانه ها را توجیه نمی کند: به طور مشخص هدف قرار دادن اهداف غیرنظامی غیرقانونی است. در حقیقت جنایت جنگی است. دادن هشدار این حقیقت را تغییر نمی دهد: حمله به خانه ها غیرقانونی می ماند.
تنها نتیجه ای که می توانیم بگیریم این است که تخریب این خانه ها تنبیهی است و مهم است که اسراییل در هفته های اخیر سیاست تنبیه تخریبی خانه ها را در کرانه غربی از سر گرفته است.

به این دلیل است که ناگزیر باید نتیجه بگیریم که اسراییل دکترین ضاحیه را احیا کرده و برای کاربری در غزه در آن اصلاحاتی کرده است.

اگر هدف ایجاد وحشت است موفق شده است. نوار غزه یکی از پرجمعیت ترین مناطق جهان است. این خانه هایی که هدف قرار می گیرند تک نیافتاده اند. آنها در وسط مناطق پرجمعیت قرار دارند. حتا اگر یکی از خانه ها هدف قرار گیرد، به یقین بر خانه های بسیاری اثر خواهد گذاشت. به این دلیل است که میزان تلفات غیرنظامی به این حد بالاست. مرکز حقوق بشر فلسطین تا دوشنبه ۱۴ ژوئیه (۲۳ تیر) مرگ ۱۶۲ تن را ثبت کرده بود که ۱۳۷ تن آنها غیرنظامی بودند. بنابراین، میزان تلفات غیرنظامی ۸۵% بوده است.

دلیل آن ساده است: نمی توان بمبی یک تنی را در منطقه مسکونی انداخت بدون این که خسارت فاجعه باری به غیرنظامیان یا اهداف غیرنظامی در نزدیکی آن وارد شود.

در رویارویی با این واقعیت، خواست ما چیست؟ خواست مبالغه آمیز یا غیرمعقولی نداریم. می خواهیم به عنوان برابر با ما رفتار شود. می خواهیم به حقوق ما احترام بگذارند و از ما محافظت شود. خواهان اجرای حقوق بین المللی به شیوه برابر در مورد اسراییل و فلسطین، اسراییلی ها و فلسطینی ها هستیم. حاکمیت قانون در سطح بین المللی باید مورد احترام قرار گیرد و تمام کسانی که مسؤول نقض حقوق بین المللی هستند به پاسخگویی وادار شوند.

ما خواهان حاکمیت قانون هستیم.
متن فارسی: http://www.fidh.org/article15768

تاریخ انتشار : ۲۷ تیر, ۱۳۹۳ ۰:۰۰ ق٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

سخن روز

انتخابات! کدام انتخابات؟

با عنایت به این وضع و شرایط عملا موجود آنچه در ایران برگزار میشود فاقد حداقل شرایط برای شناخته شدن بعنوان یک انتخابات است. با تمام محدودیت ها و کنترل های نظام امنیتی و سیاسی انتخابی در کار نیست و دقیقا با استعاره از آقای خمینی « در این رژیم آزادی های فردی پایمال و انتخابات واقعی و مطبوعات و احزاب از میان برده شده اند.

مطالعه »
یادداشت

در مورد انقلاب بهمن ۵۷

اگر امروز شعار حق من کو، برقرار باد جمهوریت و همبستگی برای استقرار دموکراسی، از خواسته های مهم مردم شده که نشان از زنده بودن انقلاب ۵۷ و نیاز مبرم ترمیم آن توسط خود مردم دارد. اگر در این مبارزه زنان ایرانی در مبارزه علیه حجاب اجباری روسری خود را پرچم مبارزه قرار داده اند قبل از هر چیز بخاطر این است که در انقلاب تمامی زنان از هر قشری وارد صحنه شدند…..

مطالعه »
آخرین مطالب

عدم شرکت در انتخابات، همراهی با مردم و در جهت حفظ مصالح ملی است

بی اعتمادی ۸۰ درصد مردم نسبت به نظام حاکم گویای آن است که حکومت با همین سیاست ها و برنامه ها که علیه مصالح ملی و منافع مردم است ، پیش می راند. از این رو برای نجات کشور راهی جز ایستادن در کنار….

«انتخابات» نمایشی برای مشروعیت بخشی به تمامیت ‌خواهی نظام و تمرکز و خالص سازی قدرت

جمهوری اسلامی اکنون در شرایطی قرار دارد که ادامۀ وضع موجود بدون تغییرات در ساختار نظام هر روز سخت‌تر می‌شود. پروسه و روند تحولات تاکنونی و تجربه نشان میدهد که انتظار هیچ تغییر مثبتی از حکومت به شکل امروزی آن برای بهتر شدن اوضاع کشور متصور نیست، بلکه برعکس وضع بدتر از امروز خواهد شد. از این‌ رو عدم شرکت در انتخابات، آغاز راهی دشوار برای فشار مدنی بیشتر مردم به نظام برای تغییرات است. تنها نافرمانی مدنی و اعتراضات گسترده، یک‌پارچه و متحد مردم در مقیاس وسیع است که می‌تواند جمهوری اسلامی را در برابر پرسش سخت تن دادن به خواست مردم، یا سرنوشتی نا معلوم و تلخ برای خودش قرار دهد.

صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف کنید!

ما خواهان توقف، ممنوعیت و لغو صدور و اجرای احکام اعدامیم! تنها با اعتراض گستردۀ مردمی و مبارزات پی‌گیر جامعۀ مدنی می‌توان صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف  و در راستای ممنوعیت و لغو اعدام از قوانین کشور گام برداشت.

سلطه بدون هژمونی

در چنین شرایطی ، مشارکت نصف و نیمه اصلاح طلبان و میانه روها در کلان شهرها ، راه به جایی نخواهد برد . مقاله انتقادی تند محمد قوچانی خطاب به حزب اتحاد ملت و تاکیدش بر لزوم ” اصلاح اصلاحات ”  هم چیزی بیش از مرثیه زود هنگام  شکست اصلاح طلبان ، در این انتخابات نیست.

یادداشت

در مورد انقلاب بهمن ۵۷

اگر امروز شعار حق من کو، برقرار باد جمهوریت و همبستگی برای استقرار دموکراسی، از خواسته های مهم مردم شده که نشان از زنده بودن انقلاب ۵۷ و نیاز مبرم ترمیم آن توسط خود مردم دارد. اگر در این مبارزه زنان ایرانی در مبارزه علیه حجاب اجباری روسری خود را پرچم مبارزه قرار داده اند قبل از هر چیز بخاطر این است که در انقلاب تمامی زنان از هر قشری وارد صحنه شدند…..

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
پيام ها

باید یکی شویم و قلب‌مان را سرود و پرچم‌مان سازیم تا بهاران خجسته به ارمغان به میهن‌مان فراز آید!

کرامت و خسرو دو جوان روشنفکر انسان‌دوست چپ بودند و غم مردم فقرزدهٔ میهن و جهان به دل داشتند. آنان شیفتۀ جنبش فداییان خلق بودند. خسرو گلسرخی در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «من یک فدایی خلق ایران هستم و شناسنامه من جز  عشق به مردم چیز دیگری نیست … شما آقایان فاشیست‌ها که فرزندان خلق ایران را بدون هیج مدرکی به قتل‌گاه میفرستید، ایمان داشته باشید که خلق محروم ایران، انتقام خون فرزندان خود را خواهد گرفت». تاثیر ایستادگی جانانه آنان در برابر نظام حاکم و پشتیبانان جهانی آن موجی از شور و ایمان در جنبش فداییان پدید آورد

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

عدم شرکت در انتخابات، همراهی با مردم و در جهت حفظ مصالح ملی است

«انتخابات» نمایشی برای مشروعیت بخشی به تمامیت ‌خواهی نظام و تمرکز و خالص سازی قدرت

صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف کنید!

سلطه بدون هژمونی

هیئت سیاسی ـ اجرایی سازمان اکثریت خاطی برنامە سازمان

۲۹ بهمن روز ستایش زن در فرهنگ ایران