از سال ۱۹۱۱ تا کنون ، ۱۱۰ سال از جنبش سازمان یافته زنان جهان گذشته است. “روز مارس ما”. این عنوان فراخوانی است که در سال ۱۹۱۱, زنان را به مشارکت فعال در اولین روز زن فراخوانده است. این فراخوان از سوی SPD (حزب سوسیال دموکرات آلمان) و اتحادیه های کارگری آزاد صورت گرفت: “زنان سوسیالیست همه کشورها با شما احساس همبستگی می کنند. نوزدهم مارس باید روز ویژه شما باشد.” این تاریخ “۱۹ مارس” برای بزرگداشت وقایع انقلاب ۱۹۴۸ در برلین انتخاب شده بود که بعدا روز ۸ مارس, به عنوان روز جهانی زنان تثبیت گردید.
پیشنهادات روز زن برای تظاهرات زنان در ایالات متحده آمریکا، به سال ۱۸۵۸ برمی گردد. زنان آمریکایی روز ملی زنان را در ۲۰ فوریه ۱۹۰۹ جشن گرفتند. اولین روز جهانی زن که توسط سوسیالیست آلمانی کلارا زتکین آغاز شد ، در ۱۹ مارس ۱۹۱۱ در آلمان ، دانمارک ، اتریش، سوئیس و ایالات متحده برگزار شد. میلیون ها زن در آن شرکت کردند. مطالبات محوری به عنوان مثال حق رأی و مشارکت در انتخابات، معرفی هشت ساعت کاری روز ، حمایت کافی از مادر و کودک ، تعیین حداقل دستمزد و دستمزد یکسان برای عملکرد مشابه بود. در سال ۱۹۱۲ زنان در فرانسه، هلند و سوئد و در سال ۱۹۱۳ نیز زنان روسی به این کشورها پیوستند.
حق رای زنان سرانجام در سال ۱۹۱۸ مورد توجه عموم قرار گرفت و زنان فعال این جنبش در آلمان، در ماه نوامبر موفق به شرکت در انتخابات گردیدند. سرانجام در سال ۱۹۲۱ بود که طی یک کنفرانس بزرگ زنان سوسیالیست، تاریخ ۸ مارس را تعیین کردند. این روز، یادآوری اعتصاب کارگران نساجی در پترزبورگ روسیه بود که به سایر بخشها سرایت کرد و تظاهرات گسترده ای را در پی داشت. این نبردها در ۸ مارس ۱۹۱۷ – طبق تقویم قدیم روسیه در ۲۳ فوریه رخ داد و آغاز “انقلاب فوریه” در روسیه بود.
در “سالهای بین جنگ” موضوعات اصلی ۸ مارس از یک سو خاتمه قانونی بارداری و حمایت از بارداری و زایمان بود. یک جنبش توده ای بوجود آمد زیرا بحران اقتصادی در سراسر اروپا سالانه بیش از یک میلیون زن را مجبور به سقط جنین کرد. حدود ۴۴۰۰۰ زن در آلمان در سال ۱۹۳۱ بر اثر سقط جنین غیرقانونی جان خود را از دست دادند. سایر موضوعات مهم زنان در آن زمان مربوط به تأمین معیشت بود: دستمزد برابر برای همان کار، کاهش ساعت کار بدون قطع دستمزد، کاهش قیمت مواد غذایی و وعده های غذایی مدرسه. خواسته هایی که حتی امروز نیز برای ما ناشناخته نیست.
در دوران دیکتاتوری فاشیستی ناسیونال سوسیالیستها تحت حکومت هیتلر، همه سازمانهای زنان و ارگانهای مطبوعاتی آنها در بهار ۱۹۳۳ ممنوع یا پاشیده شدند. هنگامی که رایشتاگ در تاریخ ۲۷ فوریه در شعله های آتش می سوخت، نازی ها از آتش سوزی بهانه ای برای شروع یک کارزار تروریستی علیه همه گروه های ضد فاشیست از جمله اتحادیه های صنفی استفاده کردند. دیگر اجازه مراسم روز جهانی زن داده نشد، و روز مادرنیز عملا به تعطیل رسمی تبدیل شد. نقش زن به وظیفه باروری و یا به عنوان همسر و مادر کاهش یافت. اما با همه این فشار های غیر قانونی، بسیاری از زنان ۸ مارس را جشن می گیرفتند. که اغلب در حد یک جشن خانوادگی برگزار می شد. سرانجام روز جهانی زن به روز مبارزه با دیکتاتوری نازی ها و روز صلح برای جنبش ضد فاشیسم تبدیل گردید.
با این حال ایده ۸ مارس در میان آنها زنده ماند ، حتی اگر روز زن فقط در یک حلقه قابل اعتماد غیرقانونی توسعه می یافت و دیگر نمی شد برای آن در خیابان تظاهرات کرد یا مراسم روز زن را برگزار نمود، اما بارها و بارها زیر چشم مقامات فاشیست جزوه های غیرقانونی توزیع می شدند یا مثلاً در سال ۱۹۳۶ و ۱۹۳۷ در ایستگاه های راه آهن برلین، بروشورهایی به یادبود روز جهانی زن به دیوارها چسبانده و خواستار مبارزه با نازی می شدند.
پس از جنگ جهانی دوم، روز زن بار دیگر در منطقه تحت نفوذ اتحاد شوروی (آلمان شرقی) در سال ۱۹۴۶ برگزار شد و آزادی اجتماعی زنان رسماً جشن گرفته شد. در آلمان غربی، روز جهانی زن, در اواخر دهه ۱۹۶۰ توسط جنبش جدید خودمختار زنان احیا شد.
۸ مارس به بستری برای موضوعاتی مانند حقوق زنان خارجی ، احترام به سبک زندگی دگرباشان و تأمین بهتر حقوق زنان در حوزه اروپا تبدیل شد. نکته برجسته این جنبش ، روز اعتصاب زنان در سال ۱۹۹۴ بود که طی آن بیش از یک میلیون زن در سراسر کشورآلمان علیه تبعیض به میدان آمدند.
یکشنبه هفتم مارس ۲۰۲۱- هفدهم اسفند ماه ۱۳۹۹
