یکشنبه ۶ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۲:۱۱

یکشنبه ۶ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۲:۱۱

سکوت اصلاح طلبان غیر حکومتی در مقابل تعرض بە حقوق کارگر

بدتر از آن مواضع فعالین اصلاح طلب خارج از حاکمیت است که سابقه ی چپ دارند در چند ساله ی ریاست جمهوری رفسنجانی و آقای خاتمی و اخیرا دوره ریاست جمهوری آقای روحانی که عامدانه تیشه به ریشه ی قانون کار زده میشود سکوت کامل اختیار کرده اند.

به دنبال افزایش چهارده درصدی به حقوق کارگران، ظاهرأ یکصد هزار تومان به قدرت خرید کارگران افزوده شد. این افزایش در خوشبینانه ترین برآورد، در حد تورم سال ۹۴ بود. به واقع چیزی به قدرت واقعی خرید کارگران افزوده نشد.

نوروز را کارگران شاغل این هفته بر سر سفره ی هفت سینی که فقر بیش از سال پیش بر آن سایه افکنده بود به پیشباز رفتند. بر طبق محاسبه ی کمیته ی مزد کارگری، هزینه ی سبد معیشت یک خانوار چهار نفره ی کارگری دو میلیون و هفتصدهزار تومان ارزیابی شده بود. انتظار میرفت گروه کارگری بتواند نمایندگان کارفرمایان و نمایندگان دولت را قانع کند که نرخ افزایش حقوق حداقل را برمبنای ماده ی چهل و یک قانون کار و تبصره ی یک و دو ی آن یعنی نرخ تورم اعلامی و سبد معیشت یک خانوار چهار نفره ی کارگری محاسبه کنند. نه تنها افزایش  مزد بر مبنای قانون صورت نگرفت، بلکه نماینده ی دولت با اخراج تعدادی از نمایندگان تشکلات کارگری فرمایشی از جلسات شورای عالی کار از موضع  تحقیر کارگران امر تعیین نرخ افزایش مزد را پیش برد.

این بار هم شیوه ی مرسوم هر ساله ی ائتلاف کارفرمایان بخش خصوصی و دولت، نمایندگان تشکلات مجاز و وابسته به قدرت حاکمه  را ناچار به تسلیم به تصمیم صاحبان سرمایه وقدرت نمود.

نگاهی کوتاه به علل ضعف و ناتوانی نمایندگان تشکلات کاری مجاز در مقابل تعرض صاحبان ثروت و قدرت به قانون کارنشاندهنده ی آنست که اینان قادر نیستند در امر تعیین نرخ افزایش مزد سالانه، ائتلاف سرمایه داران و دولت  را وادار به تمکین  از قانون نمایند. در چند دهه ی اخیر انسجام همین تشکلهای کارگری کمرنگ شده است. بخش بزرگی از طبقه ی کارگر از شمول قانون کار اخراج شده اند. این نمایندگان در قبال چنین امری از خود کمترین واکنش را از خود نشان داده اند.

سکوت و بی تحرکی در قبال قرارداد های موقت  و قرارداد های موقت  پیمانی و اخیرأ قرارداد های حجمی با دستاویز قراردادن تفسیر من درآوردی وزارت کار از ماده ی ۷ قانون کار وتبصره های آن. حد و مرز پایمال شدن حق وحقوق کارگران به همین چند مورد محدود نمیشود. در اینجا مختصرا به علل این ضعف اشاره خواهد شد. علیرغم اینکه طبق اصل ۲۶ قانون اساسی که منطبق بر مقابله نامه ی ۸۷ سازمان جهانی کار است “احزاب، جمعیتها،انجمنهای سیاسی و صنفی …. وهیچ فردی رانمیتوان ازشرکت در آنها منع کرد و یا به شرکت در یکی از آنها مجبور ساخت”.  طبق تبصره ی چهارم ماده ی ۱۳۱ قانون کار ” کارگران یک واحد فقط میتوانند یکی از سه مورد شورای اسلامی کار, انجمن صنفی یا نماینده ی کارگران را داشته باشند”. قانون کار دیگر اشکال تشکلهای کارگری را قانونی نمی شناسد. این ماده ی قانون کار، قانون اساسی را نقض می کند. تا سال ۱۳۷۷ شاغلین شرکتهای بزرگ دولتی از قبیل شرکتهای تابع وزارت نفت و شرکت ملی فولاد ایران و شرکت ملی صنایع مس ایران از حق تشکل یابی برخوردار نبودند. طبق ماده ی یک «آئین نامه ی انتخابات قانون شوراهای اسلامی کار» فقط واحدهایی از حق تشکل شوراهای اسلامی برخوردار بودند که بیش از ۳۵ نفر شاغل استخدام دائمی داشتند. هرچند قانونا شاغلین شرکتهای بزرگ دولتی مجاز به تأسیس شوراهای اسلامی شدند

ولی قراردادهای استخدامی کارکنان این واحدها قبل از این تاریخ  به قرارداد استخدام موقت تبدیل شده بودند و کارکنان عملا قادر به راه اندازی شورا های اسلامی نبودند. یکی از نقاط ضعف مهم این تشکلات وابستگی به کارفرمایان و دولت (( بطور قانونی واساسنامه ای)) است که اعتبار آنها را نزد کارگران به حق خدشه دار می کند. اصلی ترین علت ضعف جنبش کارگری در ایران فرهنگ تشکل گریزی مردم به ویژه طبقه ی کارگر ایران است. درد آور است که سال ۱۳۰۰ فقط در تهران ۲۵ سندیکای کارگری فعال بوده است. چند سال بعد به رأی و اراده ی رضا شاه همه ی تشکلات کارگری در سراسر کشور منحل میشوند. بی آنکه نظام استبدادی هزینه ی چندانی بابت آن پرداخت نموده باشد. یا در بحبوبه ی انقلاب با کوشش فعالین کارگری تعداد سندیکا ها  نزدیک به هزار و سیصد سندیکا رسید. در آخرین سال اعتبار قانون کار سابق در سال ۶۹ تعداد سندیکاها به دو عدد کاهش یافته بود. اکنون و از مدتها پیش اصلاح طلبان با همدستی جناح مقابل سعی در نابودی قانون کار و تشکیلات کارگری حتی وابسته به خود را دارند. بخش بزرگی از فعالین کارگری چپ با انگشت گذاردند به نقایص و ضعف های واقعی قانون کار از مواضع کاملا انقلابی حاضر به دفاع از قانون کار موجود و دستاورد صد ساله طبقه ی کارگر نیستند. بدتر از آن مواضع فعالین اصلاح طلب خارج از حاکمیت است که سابقه ی چپ دارند در چند ساله ی ریاست جمهوری رفسنجانی و آقای خاتمی و اخیرا دوره ریاست جمهوری آقای روحانی که عامدانه تیشه به ریشه ی قانون کار زده میشود سکوت کامل اختیار کرده اند.

رضا کریمی  30.03.2016

 

بخش : کارگری
تاریخ انتشار : ۱۶ فروردین, ۱۳۹۵ ۱۱:۳۷ ب٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

سخن روز

انتخابات! کدام انتخابات؟

با عنایت به این وضع و شرایط عملا موجود آنچه در ایران برگزار میشود فاقد حداقل شرایط برای شناخته شدن بعنوان یک انتخابات است. با تمام محدودیت ها و کنترل های نظام امنیتی و سیاسی انتخابی در کار نیست و دقیقا با استعاره از آقای خمینی « در این رژیم آزادی های فردی پایمال و انتخابات واقعی و مطبوعات و احزاب از میان برده شده اند.

مطالعه »
یادداشت

در مورد انقلاب بهمن ۵۷

اگر امروز شعار حق من کو، برقرار باد جمهوریت و همبستگی برای استقرار دموکراسی، از خواسته های مهم مردم شده که نشان از زنده بودن انقلاب ۵۷ و نیاز مبرم ترمیم آن توسط خود مردم دارد. اگر در این مبارزه زنان ایرانی در مبارزه علیه حجاب اجباری روسری خود را پرچم مبارزه قرار داده اند قبل از هر چیز بخاطر این است که در انقلاب تمامی زنان از هر قشری وارد صحنه شدند…..

مطالعه »
آخرین مطالب

عدم شرکت در انتخابات، همراهی با مردم و در جهت حفظ مصالح ملی است

بی اعتمادی ۸۰ درصد مردم نسبت به نظام حاکم گویای آن است که حکومت با همین سیاست ها و برنامه ها که علیه مصالح ملی و منافع مردم است ، پیش می راند. از این رو برای نجات کشور راهی جز ایستادن در کنار….

«انتخابات» نمایشی برای مشروعیت بخشی به تمامیت ‌خواهی نظام و تمرکز و خالص سازی قدرت

جمهوری اسلامی اکنون در شرایطی قرار دارد که ادامۀ وضع موجود بدون تغییرات در ساختار نظام هر روز سخت‌تر می‌شود. پروسه و روند تحولات تاکنونی و تجربه نشان میدهد که انتظار هیچ تغییر مثبتی از حکومت به شکل امروزی آن برای بهتر شدن اوضاع کشور متصور نیست، بلکه برعکس وضع بدتر از امروز خواهد شد. از این‌ رو عدم شرکت در انتخابات، آغاز راهی دشوار برای فشار مدنی بیشتر مردم به نظام برای تغییرات است. تنها نافرمانی مدنی و اعتراضات گسترده، یک‌پارچه و متحد مردم در مقیاس وسیع است که می‌تواند جمهوری اسلامی را در برابر پرسش سخت تن دادن به خواست مردم، یا سرنوشتی نا معلوم و تلخ برای خودش قرار دهد.

صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف کنید!

ما خواهان توقف، ممنوعیت و لغو صدور و اجرای احکام اعدامیم! تنها با اعتراض گستردۀ مردمی و مبارزات پی‌گیر جامعۀ مدنی می‌توان صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف  و در راستای ممنوعیت و لغو اعدام از قوانین کشور گام برداشت.

سلطه بدون هژمونی

در چنین شرایطی ، مشارکت نصف و نیمه اصلاح طلبان و میانه روها در کلان شهرها ، راه به جایی نخواهد برد . مقاله انتقادی تند محمد قوچانی خطاب به حزب اتحاد ملت و تاکیدش بر لزوم ” اصلاح اصلاحات ”  هم چیزی بیش از مرثیه زود هنگام  شکست اصلاح طلبان ، در این انتخابات نیست.

یادداشت

در مورد انقلاب بهمن ۵۷

اگر امروز شعار حق من کو، برقرار باد جمهوریت و همبستگی برای استقرار دموکراسی، از خواسته های مهم مردم شده که نشان از زنده بودن انقلاب ۵۷ و نیاز مبرم ترمیم آن توسط خود مردم دارد. اگر در این مبارزه زنان ایرانی در مبارزه علیه حجاب اجباری روسری خود را پرچم مبارزه قرار داده اند قبل از هر چیز بخاطر این است که در انقلاب تمامی زنان از هر قشری وارد صحنه شدند…..

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
پيام ها

باید یکی شویم و قلب‌مان را سرود و پرچم‌مان سازیم تا بهاران خجسته به ارمغان به میهن‌مان فراز آید!

کرامت و خسرو دو جوان روشنفکر انسان‌دوست چپ بودند و غم مردم فقرزدهٔ میهن و جهان به دل داشتند. آنان شیفتۀ جنبش فداییان خلق بودند. خسرو گلسرخی در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «من یک فدایی خلق ایران هستم و شناسنامه من جز  عشق به مردم چیز دیگری نیست … شما آقایان فاشیست‌ها که فرزندان خلق ایران را بدون هیج مدرکی به قتل‌گاه میفرستید، ایمان داشته باشید که خلق محروم ایران، انتقام خون فرزندان خود را خواهد گرفت». تاثیر ایستادگی جانانه آنان در برابر نظام حاکم و پشتیبانان جهانی آن موجی از شور و ایمان در جنبش فداییان پدید آورد

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

عدم شرکت در انتخابات، همراهی با مردم و در جهت حفظ مصالح ملی است

«انتخابات» نمایشی برای مشروعیت بخشی به تمامیت ‌خواهی نظام و تمرکز و خالص سازی قدرت

صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف کنید!

سلطه بدون هژمونی

هیئت سیاسی ـ اجرایی سازمان اکثریت خاطی برنامە سازمان

۲۹ بهمن روز ستایش زن در فرهنگ ایران