دوشنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۳:۱۶

دوشنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۳:۱۶

سیروسلوکی عهدباورانه با آرش

آنک گشوده شد،
دریچه‏ای در جانش
تا آفتاب بدرون رخنه کند.

 

به یاد رفیق کبیر رحمان هاتفی

 

در فصول زمستانی سرد و سترون.

                                                                  (در شب چیره ماه دزدان)

که سر سیاوش بر تشت می‏گذارند

                                                                  که سراسر،

(ترس بود و بال‏های عفریت مرگ)، بر بام این دیار

                                                                  مروارید گرانبهایی، در کف اقیانوسی پر تلاطم

کمین کرده صیادانی در کمینش

                                                                  هم سان گونه، مردی، با خلوص کامل جان و اندیشه

از تبار آرش،

                                                                  اسیر طلسم جادوگران شد.

دژخیمان آدم‏خوار، سایه سار، نور گریز

                                                                  که زیستن بر سریر سر نیزه،

سرمستی سیری ناپذیری امیال شان بود

                                                                  با حس بویایی پوزه همچون گرگ

«بو» کشیدند،

                                                                  که افتاده به دام کیست!

هم او که تقدیر، زیست نامه‏اش را

                                                                  از خویشتن خویش روایت کرد،

در انتظار حماسه نماند،

                                                                  تا خود، خالق آن شود.

آن جانوران درنده انسان وش

                                                                  از متلاشی و درهم شکسته شبه انسانی

چه می‏خواستند!؟

                                                                  گفتند: اسرارت را فاش کن،

بریز بیرون، آنها را (بگو و خود را خلاص کن).

*********

آنک گشوده شد،

                                                                  دریچه‏ای در جانش

                                                                                  تا آفتاب بدرون رخنه کند.

*********

دلت دریایی است

                                                                  ای شوریده سر،

                                                                                  (که ققنوسان در آن بال و پر می‏شویند)

تا خاکستر آتش را فرو نشاندند.

                                                                  تو خود حماسه گل‏های سرخ را،

                                                                  سرودی کردی،

در شب ظلمانی،

                                                                  (نوید) دمیدن روشنایی سحر را سر دادی؛

کنون، در آزمونی حماسه آور،

                                                                  از آوردگاه سر در آورده‏ای،

                                                                                  ای شوریده سر

که این گونه مهر سکوت پیشه کرده ای،

                                                                                              آتشی خشماگین بر افروخته است.

*********

با واپسین رمق‏ جانش گفت:

                                                                  (بگذارید از ستاره‏ها بپرسم)

آنچه در قلبم جای دارد،

                                                                  آنان نیز، آگاهند.

از کوره شکنجه‏گاه،

                                                                  پای در حیاط دوزخ نهاد،

لختی، چشم بر آسمان دوخت،

                                                                  آنک ستاره‏ای سر بریده در آسمان خونین دید؛

و شراره‏های بی شمار ستارگان،

                                                                  به دیدارش آمدند،

                                                                                  درخشان‏تر از همیشه.

گفتند راز گرانبهایش سر به مهر خواهد ماند

در سکوتی مرگ آفرین

                                                                  چشم از آسمان بر گرفت،

و بر زمین دوخت،

                                                                  همچون نگاه یک فرزند به مادرش،

بر آمد و گفت:

                                                                  (آنان که جان سالم به در بردند،

کشته شدند، مام زمین مرا در آغوش خواهد کشید…)

                                                                  تقدیر من  نیز،

چنین بود.

                                                                  نزد مادر باز خواهم گشت.

*********

رعد و برق تندر آسایی در طاق آسمان به صدا در آمد

                                                                  پرده پهناور کبود

                                                                                  پهنای آسمان را پوشاند،

رگبار باران،

                                                                  زمین و آسمان را به هم دوخت،

آذرخشی مهیب،

                                                                  رنگ سرخی بر کبود آسمان پاشید،

غرش آسمان

                                                                  بارانی از خون بر زمین جاری ساخت،

تن در هم کوفته و شمع آجین،

                                                                  متلاشی شد، زیر مهمیز آدم‏خواران.

*********

او،

                                                                  در ترنم نثر شاعرانه‏ اش،

(روزبه) را در قلب طپنده زندگی کشف،

                                                                                  و در رویاهایش پرورده بود،

در راز و نیازهای شبانه،

                                                                  خواب از چشمانش می گریخت

                                                                                              تا سرخی شفق بر آن بنشیند.

آن شب که بر مسلخ بردندش، اما

                                                                                              دیداری دگر باره با (آرش) داشت.

همانند بسیاری سلحشوران،

                                                                  به دنبال گوی سرخ خورشید، پیش از غروب

در کوره شکنجه گاه‏ های مرگبار،

                                                                                  (روزبه) بر سر بالینش حاضر بود.

با همان نگاه نافذ و مشت‏های گره کرده)

*********

او می دانست و وفادارانه پای فشرد،

(در مقابل مرگ،

                                                                  تکیه‏ گاهی قویتر از مرگ باید جست).

سراینده (دیدار با آرش)

                                                                  اینک آرش در وجودش سر براورده بود

                                                                  جرثومه مرگ را در آزمونی سترگ به سخره گرفت

و چون کتیرایی سمبل مقاومت و…

                                                                  در مشت‏های گره کرده

و لبخند مهیب (روزبه)،

                                                                  به آن (تکیه گاه) دست یافت.

شکوه این دیدار سحر آمیز،

                                                                  با سیروسلوکی عهدباورانه و شورانگیز پایان گرفت،

و اسطوره (آرش) دیگر بار

                                                                  و نیز پسین ترها تکرار شد.

بخش : شعر
تاریخ انتشار : ۲ اسفند, ۱۳۹۲ ۹:۳۲ ب٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

سخن روز

انتخابات! کدام انتخابات؟

با عنایت به این وضع و شرایط عملا موجود آنچه در ایران برگزار میشود فاقد حداقل شرایط برای شناخته شدن بعنوان یک انتخابات است. با تمام محدودیت ها و کنترل های نظام امنیتی و سیاسی انتخابی در کار نیست و دقیقا با استعاره از آقای خمینی « در این رژیم آزادی های فردی پایمال و انتخابات واقعی و مطبوعات و احزاب از میان برده شده اند.

مطالعه »
یادداشت

جنگ دارد همچنان همگانی می شود!

این تصاویر شنیع,  چه بازمانده از جنگ و چه بازمانده از دنیای سهمگین سیاستمداران زندانبان !, ما را هم به اشکال مختلف در گیر و تماشاگر چنین صحنه هایی می نماید. یعنی کشتن و یا اعدام شهروندان، به امری معمولی و سرگرم کننده بدل می شود و در روزمرگی جامعه کم کم جا باز می کند.

مطالعه »
آخرین مطالب

مبارزۀ خشونت پرهیز زنان برای آزادی، برابری جنسیتی و عدالت اجتماعی

در گرامیداشت ٨ مارس روز جهانی زن، گروه کار زنان سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) در سامانۀ کلاب‌هاوس برگزار می‌کند. مهمانان برنامه: نیره توکلی، هرمینه هورداد، شهناز قاراگزلو، زری صدرنشین، بیژن میثمی

عدم شرکت در انتخابات: بی‌تفاوتی یا کنش فعال مدنی؟!

عدم شرکت و تحریم انتخابات در ایران یک کنش اجتماعی فعال و مدنی بود و مردم اگاهانه و با هدف مشخص به پای صندوق رای نرفتند؛ و این کنش اجتماعی هیچ ربطی با بی‌تفاوتی مردم غرب به انتخابات ندارد.  این دو زمینه های اجتماعی مختلفی دارند و ربط این دو به هم یک حقه و کلک سیاسی است.

میزان مشارکت در نمایش انتخابات جمهوری اسلامی، به کم‌ترین حد از زمان وقوع انقلاب رسید!

مسلماً انتخابات در حاکمیت جمهوری اسلامی ایران، کم‌ترین تاثیری بر زندگی روزانه مردم ندارد و همواره نیز پرسروصداترین اتفاق در کشور است که چندین ماه فضای رسانه‌ای و حتی خیابانی ایران را تسخیر می‌کند و هر چه جلوتر آمده‌ایم، این تاثیر کم‌تر و آن سر و صدا اعتراضی مردم بیش‌تر شده است.

عشق گفت بنویس، من نوشتم

وقتی که به تو فکر می کنم، لبخندت باران می شود;
نگاهت زلال و زلال، و من چه بی پروا، می چینم آن لبخند را.

یادداشت

جنگ دارد همچنان همگانی می شود!

این تصاویر شنیع,  چه بازمانده از جنگ و چه بازمانده از دنیای سهمگین سیاستمداران زندانبان !, ما را هم به اشکال مختلف در گیر و تماشاگر چنین صحنه هایی می نماید. یعنی کشتن و یا اعدام شهروندان، به امری معمولی و سرگرم کننده بدل می شود و در روزمرگی جامعه کم کم جا باز می کند.

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
پيام ها

باید یکی شویم و قلب‌مان را سرود و پرچم‌مان سازیم تا بهاران خجسته به ارمغان به میهن‌مان فراز آید!

کرامت و خسرو دو جوان روشنفکر انسان‌دوست چپ بودند و غم مردم فقرزدهٔ میهن و جهان به دل داشتند. آنان شیفتۀ جنبش فداییان خلق بودند. خسرو گلسرخی در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «من یک فدایی خلق ایران هستم و شناسنامه من جز  عشق به مردم چیز دیگری نیست … شما آقایان فاشیست‌ها که فرزندان خلق ایران را بدون هیج مدرکی به قتل‌گاه میفرستید، ایمان داشته باشید که خلق محروم ایران، انتقام خون فرزندان خود را خواهد گرفت». تاثیر ایستادگی جانانه آنان در برابر نظام حاکم و پشتیبانان جهانی آن موجی از شور و ایمان در جنبش فداییان پدید آورد

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

مبارزۀ خشونت پرهیز زنان برای آزادی، برابری جنسیتی و عدالت اجتماعی

عدم شرکت در انتخابات: بی‌تفاوتی یا کنش فعال مدنی؟!

سلب حق اسکان دانشجویان خوابگاهی در دانشگاه علامه طباطبایی

میزان مشارکت در نمایش انتخابات جمهوری اسلامی، به کم‌ترین حد از زمان وقوع انقلاب رسید!

عشق گفت بنویس، من نوشتم

انتخابات ریاست‌‌جمهوری در آسیا و اقیانوسیه