یکشنبه ۶ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۱:۴۱

یکشنبه ۶ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۱:۴۱

نیروی «صلح» را در برابر تهاجم «جنگ افروزان» تقویت کنیم

اهمیت دارد که دولت روحانی، با توجه به حساسیت اوضاع و واقعی بودن خطر کشیده شدن دامنه جنگ به کشورهای همجوار سوریه و خود ایران نیز، در تعیین و سنگین و سبک کردن میزان "برد و باخت"، سیاستی را اتخاذ نماید که حتی اگر "باختی" هم برای حکومت ایران داشته باشد، این "باخت" در خدمت پایان دادن به جنگ و خونریزی در سوریه، و در سمت و سوی دور کردن خطر جنگ از ایران و منطقه باشد.

 این روزها تشدید اعمال خشونت آمیز و افزایش بمبگذاریها، به سر تیتر خبرهای مربوط  به منطقه خاورمیانه تبدیل گشته اند. بمبگذاریهای اخیر در عراق و حمله موشکی به اسرائیل و پاسخ بلادرنگ به آن توسط ارتش اسرائیل در بمباران مناطقی از لبنان، و  آخرین و تکاندهنده ترین این خشونتها که نامی جز جنایت علیه بشریت نمی توان به آن داد، حمله با سلاحهای شیمیائی است، که به بخش شرقی شهردمشق صورت گرفته است. در این جنایت ضد بشری که نزدیک به ۱۳۰۰ نفر کشته بر جای گذاشت، تعداد بسیاری کودک نیز در میان کشته شدگان قرار داشتند. روشن است که بی دفاعترین بخشهای جامعه، یعنی کودکان و زنان و مردان غیرنظامی، نه تنها قربانیان بلکه هدف اصلی چنین جنایاتی اند که توسط دست یازان به این حربه جنایتکارانه، هم برای ایجاد وحشت و هم توجیه تراشی برای تداوم بخشیدن به خشونتها، مورد استفاده قرار می گیرند. این جنایت از هر جانبی که صورت گرفته است، محکوم است و عاملان آن نیز قطعا در آینده شناسائی و مورد مواخذه وجدان بیدار جامعه جهانی قرار خواهند گرفت. اما هولناکتر از خود این جنایت، جرقه ای است که در بطن این واقعه نهفته است: مشتعل کننده دور تازه ای از جنگ آنهم با دخالت نیروهای نظامی خارجی مستقر در منطقه خاورمیانه و شدت گرفتن شعله های آن هم در داخل سوریه و هم کشیده شدن دامنۀ نفرت انگیز و ویرانگر اش به  همه منطقه خاورمیانه. این موضوع نگرانی عمیق همه انسانهای صلحدوست است.

نگرانیها فقط در خشونتهائی که با افتخار تمام از طریق امکانات اینترنتی در معرض تماشای جهانیان قرار داده می شود، خلاصه نمی گردد؛ بلکه نگرانی از تضعیف نیروی گفتمان و غیبت دیپلماسی صلح، حتی در میان کشورهای تعیین کننده در سیاست جهانی است. تهدیدهای دائمی نظامی که به عوض «نظامیان» از دهان  دیپلماتها و رؤسای جمهور بویژه آمریکا و فرانسه، شنیده می شوند، همگی حکایت از این واقعیت دارند که «زبان دیپلماسی» به سرعت جای خود را به زبان «جنگ و خشونت» می دهد. در همین تجربه تلخ اخیر، تلاشهای مقامات روسیه و سوریه در اثبات عدم دخالت نیروهای سوریه در این جنایت و تلاشهای برخی مقامات کشورهای آمریکا و فرانسه و متعاقب آن، برخی رسانه های  این دو کشور در جهت اثبات این دخالت، از سوئی برای تداوم جنایتهای غیرقابل دفاع رژیم سوریه و از سوی دیگر برای کسب تایید از جامعه جهانی برای آغاز دخالت نظامی در سوریه صورت گرفته اند. در حالی که تمامی این تلاشها از هر دو طرف می توانست صرف یافتن راه حلی سیاسی برای برونرفت سوریه از دور فزاینده خشونت و کشتار گردد.

من در مورد آنچه که به خود دولت سوریه، در قامت بشار اسد، و دفاع ایران و روسیه از آن مربوط می شود، پیشتر نوشته ام که هر آن کس که به جای باز کردن دریچه گفتگو و مدارا، روی مردم کشور خویش آتش گشود، مشروعیت ماندنش در حکومت چه از نظر سیاسی و چه اخلاقی، به پایان رسیده و “رفتنی” شده است و سرعت تحقق آن نیز در پیوند با سرعت تغییر و تحولات در کشور است.”  متاسفانه تحقق “رفتنی شدن” به دلیل غلبه «سیاست جنگ» بر نیروی «صلح و گفتمان»، به مدت نامعلومی به تاخیر افتاد.

تا آنجا که به ایران مربوط می شود، جدا از سیاستهای متناقض دولت احمدی نژاد، اهمیت دارد که دولت روحانی، به منظور حرکت در سمت سیاست تشنج زدائی در عرصه مسائل ایران و جامعه جهانی، بویژه آمریکا و اروپای غربی، تمام تلاش خود را برای پیشبرد سیاست «برد – برد» معطوف کند. درک این نکته دارای اهمیت فوق العاده است که “سوریه کنونی” برای ایران از جمله دروازه هائی است که عبور موفقیت آمیز از آن، روحانی را در پیشبرد تعهداتش برای خاتمه دادن به تحریمها و حل مسئله پروندۀ اتمی جمهوری اسلامی چه در برابر مقاومت نیروهای داخلی و چه در برابر سعایت نیروهای خارجی، بسیار پرتوان خواهد کرد. عدم توفیق در عبور از این دروازه، ای بسا بتواند به خاتمۀ امید زودرس در سپهر سیاسی ایران نسبت به او بیانجامد. تلقی از رژیم سوریه به عنوان “خط قرمز” مایه ای برای افتادن به مسیر دوم است. اهمیت دارد که دولت روحانی، با توجه به حساسیت اوضاع و واقعی بودن خطر کشیده شدن دامنه جنگ به کشورهای همجوار سوریه و خود ایران نیز، در تعیین و سنگین و سبک کردن میزان  “برد و باخت”، سیاستی را اتخاذ نماید که حتی اگر “باختی” هم برای حکومت ایران داشته باشد، این “باخت” در خدمت پایان دادن به جنگ و خونریزی در سوریه، و در سمت و سوی دور کردن خطر جنگ از ایران و منطقه باشد. این یک برد بزرگ برای ایران خواهد بود. تهدیداتی که این روزها از زبان برخی فرماندهان سپاه به آدرس آمریکا جاری می شوند، نمی توانند در این مسیر و در خدمت تامین صلح و دور کردن خطر عفریت جنگ از ایران و منطقه قرار گیرند و باید متوقف گردند. سیاست خارجی ایران باید یک سخنگو داشته باشد.

در ارتباط با روسیه نیز، برخی تحلیلها، تاکید زیادی روی پایگاه نظامی روسیه در سواحل سوریه به عنوان یگانه دلیل دفاع دولت روسیه از اسد و سوریه دارند. اما روسیه خطر را نه فقط در از دست دادن آخرین پایگاه نظامی و در واقع “آخرین علت حضورش در منطقه”، می بیند؛ بلکه ۲ فاکتور بسیار مهم دیگر نیز در این رابطه عمل می کنند: نخست این که پس از “تجربه و درسهای تلخ” روسیه از مواردعراق و بعد هم لیبی، روسیه حاضر نیست که اندک اعتبار و نفوذ بازمانده خویش در منطقه را نیز در قبال “سراب” وعده های قبلا تجربه کرده آمریکا و اروپا به “قمار” بگذارد.

نکته دوم که اهمیتی به مراتب بیشتر از نکته اول دارد، در صورت شعله ور شدن هر چه بیشتر جنگ و کشیدن دامنه آن به منطقه، می تواند منجر به “بیداری اسلام” در مناطق مسلمان نشین روسیه و نیز منطقه بسیار حساس و مهم ژئوپلیتیکی قفقاز گردد. روسیه به هیچ قیمتی حضور “اسلام سیاسی” را در مناطق جنوبی کشور تحمل نخواهد کرد.

این چرخه جنایات نفرت انگیزدر سوریه، باید توسط وجدان بیدار جامعه جهانی محکوم شود. جامعه جهانی باید خطری که کشور ما و منطقه را در بر گرفته است، جدی بگیرد و در برابر مارش جنگ طلبان در منطقه مقاومت کند. منطقه ما درباتلاقی فرورفته است که می تواند نابودی دستاوردهای جوامع مدنی و پرتاب شدن کشورهای منطقه از جمله ایران را، به چندین دهه عقبتر از وضعیت کنونی، به همراه داشته باشد. آیا می توان این روند را متوقف کرد؟ پاسخ به این پرسش در نگاه و مسئولیت و همکاریهای همه جانبه و فوری همه نیروهای صلح و دمکراسی و گفتمان، نه فقط در سطح  منطقه، بلکه در سطح جهان میسر خواهد بود.

تاریخ انتشار : ۵ شهریور, ۱۳۹۲ ۰:۲۶ ق٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

سخن روز

انتخابات! کدام انتخابات؟

با عنایت به این وضع و شرایط عملا موجود آنچه در ایران برگزار میشود فاقد حداقل شرایط برای شناخته شدن بعنوان یک انتخابات است. با تمام محدودیت ها و کنترل های نظام امنیتی و سیاسی انتخابی در کار نیست و دقیقا با استعاره از آقای خمینی « در این رژیم آزادی های فردی پایمال و انتخابات واقعی و مطبوعات و احزاب از میان برده شده اند.

مطالعه »
یادداشت

در مورد انقلاب بهمن ۵۷

اگر امروز شعار حق من کو، برقرار باد جمهوریت و همبستگی برای استقرار دموکراسی، از خواسته های مهم مردم شده که نشان از زنده بودن انقلاب ۵۷ و نیاز مبرم ترمیم آن توسط خود مردم دارد. اگر در این مبارزه زنان ایرانی در مبارزه علیه حجاب اجباری روسری خود را پرچم مبارزه قرار داده اند قبل از هر چیز بخاطر این است که در انقلاب تمامی زنان از هر قشری وارد صحنه شدند…..

مطالعه »
آخرین مطالب

عدم شرکت در انتخابات، همراهی با مردم و در جهت حفظ مصالح ملی است

بی اعتمادی ۸۰ درصد مردم نسبت به نظام حاکم گویای آن است که حکومت با همین سیاست ها و برنامه ها که علیه مصالح ملی و منافع مردم است ، پیش می راند. از این رو برای نجات کشور راهی جز ایستادن در کنار….

«انتخابات» نمایشی برای مشروعیت بخشی به تمامیت ‌خواهی نظام و تمرکز و خالص سازی قدرت

جمهوری اسلامی اکنون در شرایطی قرار دارد که ادامۀ وضع موجود بدون تغییرات در ساختار نظام هر روز سخت‌تر می‌شود. پروسه و روند تحولات تاکنونی و تجربه نشان میدهد که انتظار هیچ تغییر مثبتی از حکومت به شکل امروزی آن برای بهتر شدن اوضاع کشور متصور نیست، بلکه برعکس وضع بدتر از امروز خواهد شد. از این‌ رو عدم شرکت در انتخابات، آغاز راهی دشوار برای فشار مدنی بیشتر مردم به نظام برای تغییرات است. تنها نافرمانی مدنی و اعتراضات گسترده، یک‌پارچه و متحد مردم در مقیاس وسیع است که می‌تواند جمهوری اسلامی را در برابر پرسش سخت تن دادن به خواست مردم، یا سرنوشتی نا معلوم و تلخ برای خودش قرار دهد.

صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف کنید!

ما خواهان توقف، ممنوعیت و لغو صدور و اجرای احکام اعدامیم! تنها با اعتراض گستردۀ مردمی و مبارزات پی‌گیر جامعۀ مدنی می‌توان صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف  و در راستای ممنوعیت و لغو اعدام از قوانین کشور گام برداشت.

سلطه بدون هژمونی

در چنین شرایطی ، مشارکت نصف و نیمه اصلاح طلبان و میانه روها در کلان شهرها ، راه به جایی نخواهد برد . مقاله انتقادی تند محمد قوچانی خطاب به حزب اتحاد ملت و تاکیدش بر لزوم ” اصلاح اصلاحات ”  هم چیزی بیش از مرثیه زود هنگام  شکست اصلاح طلبان ، در این انتخابات نیست.

یادداشت

در مورد انقلاب بهمن ۵۷

اگر امروز شعار حق من کو، برقرار باد جمهوریت و همبستگی برای استقرار دموکراسی، از خواسته های مهم مردم شده که نشان از زنده بودن انقلاب ۵۷ و نیاز مبرم ترمیم آن توسط خود مردم دارد. اگر در این مبارزه زنان ایرانی در مبارزه علیه حجاب اجباری روسری خود را پرچم مبارزه قرار داده اند قبل از هر چیز بخاطر این است که در انقلاب تمامی زنان از هر قشری وارد صحنه شدند…..

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
پيام ها

باید یکی شویم و قلب‌مان را سرود و پرچم‌مان سازیم تا بهاران خجسته به ارمغان به میهن‌مان فراز آید!

کرامت و خسرو دو جوان روشنفکر انسان‌دوست چپ بودند و غم مردم فقرزدهٔ میهن و جهان به دل داشتند. آنان شیفتۀ جنبش فداییان خلق بودند. خسرو گلسرخی در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «من یک فدایی خلق ایران هستم و شناسنامه من جز  عشق به مردم چیز دیگری نیست … شما آقایان فاشیست‌ها که فرزندان خلق ایران را بدون هیج مدرکی به قتل‌گاه میفرستید، ایمان داشته باشید که خلق محروم ایران، انتقام خون فرزندان خود را خواهد گرفت». تاثیر ایستادگی جانانه آنان در برابر نظام حاکم و پشتیبانان جهانی آن موجی از شور و ایمان در جنبش فداییان پدید آورد

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

عدم شرکت در انتخابات، همراهی با مردم و در جهت حفظ مصالح ملی است

«انتخابات» نمایشی برای مشروعیت بخشی به تمامیت ‌خواهی نظام و تمرکز و خالص سازی قدرت

صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف کنید!

سلطه بدون هژمونی

هیئت سیاسی ـ اجرایی سازمان اکثریت خاطی برنامە سازمان

۲۹ بهمن روز ستایش زن در فرهنگ ایران