سه شنبه ۸ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۴:۳۵

سه شنبه ۸ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۴:۳۵

کشتار شصت و هفت و جعل تاریخ

آنچه بازماندگان قربانیان دهه شصت می خواهند، دقیقا در راستا و یاری رسان تلاش برای مقابله با مشی سرکوبگرانه امروز حکومت است. اگر به جنایات دهه شصت رسیدگی شود، اگر عوامل آن جنایات مورد بازخواست قرار گیرند، اگر عدالت اجرا شود، عوامل امروزی سرکوب نیز از آینده و عقوبت اعمال خود خواهند لرزید. کسی که ادعای مخالفت با جنایات امروز حکومت را دارد، اصالت و صحت ادعای خود را با جعل تاریخ دهه شصت زیر سئوال می برد.

 

در بیست و ششمین سال پس از کشتار شصت و هفت، نوعی هماهنگی میان کسانی که می خواهند این کشتار به فراموشی سپرده شود نمایان شد. در یک سال گذشته بارها از این افراد که امثال آنها در میان اصلاح طلبان به خارج کشور آمده در چند سال اخیر کم نیستند، در یک کنسرت هماهنگ، این ادعا را تکرار کرده اند که در مسئولیت فجایع دهه شصت، حکومت و اپوزیسیون شریک اند. آنها برای این ادعا دلایلی مانند غیردمکرات بودن نیروهای چپ و مجاهدین در سالهای انقلاب و درگیری های مسلحانه آن سالها بر می شمارند. هدف از این ادعاها و استدلالها، تخفیف مسئولیت حکومت اسلامی در جنایاتی است که در تاریخ معاصر ایران مانند ندارد. حال که نمی توان اصل کشتار هزاران نفر توسط حکومت را منکر شد، می کوشند چنین وانمود کنند که آن جنایات نه اجرای تصمیم سران حکومت به حذف فیزیکی مخالفانش، که تا حدی نتیجه فعالیت مخالفانی بود که در سالهای نخست انقلاب به مقابله گاه خشونت آمیز با حکومت پرداختند.

اما آنچه همه این استدلالها را باطل می کند، واقعیت کشتار شصت و هفت است. کسانی که فجایع بزرگ دهه شصت را با «شرایط» آن روزها و مخالفان غیردمکرات رژیم توضیح می دهند، در تماس با رویداد شصت و هفت آچمز می شوند. آنها نمی توانند انکار کنند که:

– بیست و شش سال پیش در زندانهای ایران هزاران زندانی که بسیاری از آنها قبلا به زندان محکوم شده بودند، به دستور صریح رهبری حکومت و در اقدامی هماهنگ و ضربتی به قتل رسیدند،

– فهرست اعدام شدگان، شامل اعضا و هواداران احزاب و سازمانهایی بود که نه تنها به مقابله با حکومت برنخاسته بودند، بلکه حتی تا زمان یورش گسترده حکومت به صفوفشان، از حکومت پشتیبانی می کردند،

– رسوایی حکومت در واقعه شصت و هفت به حدی بود که سالها کوشید اصل وقوع آن فاجعه را مسکوت بگذارد.

بنیاد سست استدلالهای توجیه گران حکومت وحشت و کشتار در دهه شصت، در برخورد به رویداد شصت و هفت فرو می ریزد، رویدادی که طی آن، حکومت هزاران نفر را که از سالها قبل در زندان بودند و منشا هیچ تهدیدی برای حکومت محسوب نمی شدند، به جوخه های اعدام سپرد. این جنایت، ملاکی برای سنجش ماهیت حکومت اسلامی ایران است.

امروز جنایات داعش و سر بریدنها و نسل کشی ها در عراق و سوریه بر سر زبانها و صدر گزارشهای رسانه هاست. از جمله، کسانی در این همنوایی گسترده در محکومیت داعش شرکت دارند که ماه هاست ورد زبانشان، توجیه جنایات حکومت ایران در دهه شصت است، جنایاتی که ابعادی بسیار فراتر از فجایع صورت گرفته به دست داعش داشت. اینان چنین سخن می گویند که انگار با خشونت سیاسی با انگیزه مذهبی به کلی بیگانه اند و با چنین پدیده هایی برای نخستین بار از طریق جنایات داعش آشنا شده اند. گویی این رهبر وقت جمهوری اسلامی نبود که کشتار را با استناد به قتل عام یهود بنی قریضه در سالهای نخست تاریخ اسلامی توجیه می کرد. گویی این خمینی نبود که صریحا و علنا روزنامه نگاران و نویسندگان را در همان نخستین سال انقلاب به برپایی چوبه های دار تهدید کرد و گویی این تهدید دو سال بعد عینا اجرا نشد.

یک اتهام همیشگی به بازماندگان قربانیان کشتارهای دهه شصت این است که اصرار آنها بر فراموش نکردن جنایات آن دهه، مانعی بر سر راه آشتی و پافشاری بر ادامه «دور باطل خشونت و انتقام» است. سخن گفتن از «دور باطل» هیچ خوانایی با واقعیات تاریخ جمهوری اسلامی ندارد. همان حکومتی که در دهه شصت کشتار به راه انداخت، امروز هم بر سر کار است. همان حکومت است که به دستور صریح رهبرش در نماز جمعه بیست و نه خرداد هشتاد و هشت، جنبش سبز را در خون معترضان خفه کرد. این حکومت برای کشتار، نیازی به واکنش از سوی طرف مقابل ندارد. رای دهندگان به موسوی و کروبی نه با اسلحه به مقابله با حکومت برخاسته بودند و نه خواستی داشتند که در چارچوب نظام جمهوری اسلامی غیرقابل تحقق باشد. روایت کشتار در حکومت اسلامی، یک روایت خطی و ممتد است نه «دور باطل». کشتار مخالفان در دوره هایی از تاریخ جمهوری اسلامی وسیع و لجام گسیخته بوده است و در دوره هایی دیگر، بنا به مصالحی محدودتر.

آنچه بازماندگان قربانیان دهه شصت می خواهند، دقیقا در راستا و یاری رسان تلاش برای مقابله با مشی سرکوبگرانه امروز حکومت است. اگر به جنایات دهه شصت رسیدگی شود، اگر عوامل آن جنایات مورد بازخواست قرار گیرند، اگر عدالت اجرا شود، عوامل امروزی سرکوب نیز از آینده و عقوبت اعمال خود خواهند لرزید. کسی که ادعای مخالفت با جنایات امروز حکومت را دارد، اصالت و صحت ادعای خود را با جعل تاریخ دهه شصت زیر سئوال می برد.

بخش : سياست
تاریخ انتشار : ۲۲ شهریور, ۱۳۹۳ ۶:۱۷ ب٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

سخن روز

انتخابات! کدام انتخابات؟

با عنایت به این وضع و شرایط عملا موجود آنچه در ایران برگزار میشود فاقد حداقل شرایط برای شناخته شدن بعنوان یک انتخابات است. با تمام محدودیت ها و کنترل های نظام امنیتی و سیاسی انتخابی در کار نیست و دقیقا با استعاره از آقای خمینی « در این رژیم آزادی های فردی پایمال و انتخابات واقعی و مطبوعات و احزاب از میان برده شده اند.

مطالعه »
یادداشت

در مورد انقلاب بهمن ۵۷

اگر امروز شعار حق من کو، برقرار باد جمهوریت و همبستگی برای استقرار دموکراسی، از خواسته های مهم مردم شده که نشان از زنده بودن انقلاب ۵۷ و نیاز مبرم ترمیم آن توسط خود مردم دارد. اگر در این مبارزه زنان ایرانی در مبارزه علیه حجاب اجباری روسری خود را پرچم مبارزه قرار داده اند قبل از هر چیز بخاطر این است که در انقلاب تمامی زنان از هر قشری وارد صحنه شدند…..

مطالعه »
آخرین مطالب

#تنها_صداست_که_می_ماند

ظهر بود، فنجان چای را که گذاشتم کنار کامپیوتر، چشمم افتاد به آفتاب پشت پنجره… از بعضی خاطره ها، هزار بار هم که فرار کنی، مثل بَختک چسبیده اند به ذهنت و دست از کنج قلب و روحت برنمیدارند….

آفیش سرخ

نه خواهان شکوه بودید، نه خواهان اشک،

نه خواهان آوای ارگ‌ها، نه دعا برای مردگان،

آنک یازده سال، وه چه زود می‌گذرد، یازده سال،

زانگاه که سلاح برگرفتید،

مرگ  نمی‌زداید از خاطر، چشمان پارتیزان!

عدم شرکت در انتخابات، همراهی با مردم و در جهت حفظ مصالح ملی است

بی اعتمادی ۸۰ درصد مردم نسبت به نظام حاکم گویای آن است که حکومت با همین سیاست ها و برنامه ها که علیه مصالح ملی و منافع مردم است ، پیش می راند. از این رو برای نجات کشور راهی جز ایستادن در کنار….

«انتخابات» نمایشی برای مشروعیت بخشی به تمامیت ‌خواهی نظام و تمرکز و خالص سازی قدرت

جمهوری اسلامی اکنون در شرایطی قرار دارد که ادامۀ وضع موجود بدون تغییرات در ساختار نظام هر روز سخت‌تر می‌شود. پروسه و روند تحولات تاکنونی و تجربه نشان میدهد که انتظار هیچ تغییر مثبتی از حکومت به شکل امروزی آن برای بهتر شدن اوضاع کشور متصور نیست، بلکه برعکس وضع بدتر از امروز خواهد شد. از این‌ رو عدم شرکت در انتخابات، آغاز راهی دشوار برای فشار مدنی بیشتر مردم به نظام برای تغییرات است. تنها نافرمانی مدنی و اعتراضات گسترده، یک‌پارچه و متحد مردم در مقیاس وسیع است که می‌تواند جمهوری اسلامی را در برابر پرسش سخت تن دادن به خواست مردم، یا سرنوشتی نا معلوم و تلخ برای خودش قرار دهد.

صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف کنید!

ما خواهان توقف، ممنوعیت و لغو صدور و اجرای احکام اعدامیم! تنها با اعتراض گستردۀ مردمی و مبارزات پی‌گیر جامعۀ مدنی می‌توان صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف  و در راستای ممنوعیت و لغو اعدام از قوانین کشور گام برداشت.

یادداشت

در مورد انقلاب بهمن ۵۷

اگر امروز شعار حق من کو، برقرار باد جمهوریت و همبستگی برای استقرار دموکراسی، از خواسته های مهم مردم شده که نشان از زنده بودن انقلاب ۵۷ و نیاز مبرم ترمیم آن توسط خود مردم دارد. اگر در این مبارزه زنان ایرانی در مبارزه علیه حجاب اجباری روسری خود را پرچم مبارزه قرار داده اند قبل از هر چیز بخاطر این است که در انقلاب تمامی زنان از هر قشری وارد صحنه شدند…..

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
پيام ها

باید یکی شویم و قلب‌مان را سرود و پرچم‌مان سازیم تا بهاران خجسته به ارمغان به میهن‌مان فراز آید!

کرامت و خسرو دو جوان روشنفکر انسان‌دوست چپ بودند و غم مردم فقرزدهٔ میهن و جهان به دل داشتند. آنان شیفتۀ جنبش فداییان خلق بودند. خسرو گلسرخی در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «من یک فدایی خلق ایران هستم و شناسنامه من جز  عشق به مردم چیز دیگری نیست … شما آقایان فاشیست‌ها که فرزندان خلق ایران را بدون هیج مدرکی به قتل‌گاه میفرستید، ایمان داشته باشید که خلق محروم ایران، انتقام خون فرزندان خود را خواهد گرفت». تاثیر ایستادگی جانانه آنان در برابر نظام حاکم و پشتیبانان جهانی آن موجی از شور و ایمان در جنبش فداییان پدید آورد

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

#تنها_صداست_که_می_ماند

آفیش سرخ

عدم شرکت در انتخابات، همراهی با مردم و در جهت حفظ مصالح ملی است

«انتخابات» نمایشی برای مشروعیت بخشی به تمامیت ‌خواهی نظام و تمرکز و خالص سازی قدرت

صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف کنید!

سلطه بدون هژمونی