هفته اى که گذشت، شمارى از فعالان حقوق زنان در نشریه اینترنتى زنستان اعلام کردند در تدارک گردآورى یک میلیون امضا براى تغییر قوانین ناعادلانه در ایران اند. این اقدام را فعالان زن کارزار یا کمپین یک میلیون امضا براى تغییر قوانین تبعیض آمیز نامیده اند.
تدارک کنندگان کمپین قرار بود عصر یکشنبه پنجم شهریور با برگزارى سمینارى تحت نام « تاثیر قوانین بر زندگى زنان» در سالن موسسه نیکوکارى رعد در شهرک غرب، از اهداف خود در مورد برگزارى کمپین “یک میلیون امضا براى تغییر قوانین تبعیض آمیز” سخن بگویند. لیکن به دلیل اخطار حضورى از سوى ادارهى اماکن و بالاخره دستور کتبى از سوى وزارت کشور و دخالت نیروهاى اطلاعات و حفاظت شهرک غرب این سمینار پشت درهاى بسته موسسه نیکوکارى رعد برگزار شد و جمع آورى امضاء براى تغییر قوانین تبعیض آمیز از همان جا آغاز شد.
کمپین ” یک میلیون امضا براى تغییر قوانین تبعیض آمیز” با هدف آموزش چهره به چهره و بالا بردن آگاهى زنان و مردان و تغییر قوانین تبعیض آمیز، شروعى است تازه و مدنى در امتداد تلاش هاى چند سال اخیر فعالان جنبش زنان و برآمده از خواسته ها و تلاشها و تجارب صد ساله براى تغییر قوانین تبعیض آمیز مربوط به زنان و خانواده.
تاریخ بشریت تاریخ تبعیض مداوم علیه نیمى از انواع بشر یعنى زنان بوده است.
اگر اکنون در جوامع پیشرفته و دموکراتیک تر تبعیض بر مبناى جنسیت، نژاد و درآمد و. .. دیگر مبناى قانونى ندارد و به گونه اى غیر رسمى تبارز مى یابد، اما در ایران ما قانون اساسى و قوانین مدنى همچنان زنان را در انقیاد خانواده هسته اى و در مرتبه اى فرو دست و تحقیر آمیز قرار مى دهد. قانون خانواده، زنان را تحت سلطه شوهران و پدرانشان در آورده است، این قانون نه تنها حق انتخاب زنان را در مورد داشتن یا نداشتن فرزند سلب کرده، بلکه پس از به دنیا آمدن فرزند نیز اختیار او را به پدر واگذار مى کند. قانون چند همسرى براى مردان و انحصار حق طلاق در ید آنان از یک سو عامل تحقیر زنان و از سوى دیگر موجد طلاق، فحشا، قتل و دیگر آسیب هاى دهشتناک اجتماعى است.
تبعیض علیه زنان در حوزه قوانین مدنى به دسترسى نابرابر نیمى از جمعیت از امکانات اجتماعى، فرهنگى و اقتصادى و حضور بسیار کمرنگ در نهادهاى تصمیم گیرى سیاسى منجر شده است. در ایران ما قوانین از، بى عدالتى، تبعیض و ستم و تحقیر زنان به جد حمایت مى کنند.
در طول چند ده سال اخیر، شرایط زنان ایران و نماگرهاى اجتماعى اقتصادى مربوط به زنان تغییرات شگفت آورى را تجربه کرده اند. رشد شاخصهاى سواد آموزى، تحصیل و تحصیلات عالى، افزایش نرخ هاى فعالیت و مشارکت اقتصادى، بالا رفتن میانگین سن ازدواج، و پایین آمدن میزان هاى زاد و ولد نمونه هاى آن است.. باوجود این، هر کدام از این موفقیت ها همواره با سدهاى سخت مقاومت روبرو بوده اند. مقاومت فرهنگ، مقاومت نرم ها و ارزش ها، و قوانین تبعیض و حقارت آمیز.
جنبش زنان با درس گیرى از تلاش ها و تکاپوهاى صد ساله خود اکنون وارد مرحله جدیدى از رشد و شکوفایى خود شده است. پویا، جوشان و متکى به خود مى رود تا شیوه ها و گفتمان هایى را بیابد که با بدنه جنبش زنان هماهنگ باشد.
“کمپین یک میلیون امضا براى تغییر قوانین تبعیض آمیز” نشان مى دهد که جنبش زنان قائم به شیوه هاى خاص سیاسى نیست، بلکه از همه ظرفیت هاى مختلف و از مجارى گوناگون براى آگاهى دادن، توانمند ساختن و بسیج نمودن بدنه خود سود مى جوید.
حرکت جدید فعالین جنبش زنان در قالب “کمپین یک میلیون امضا براى تغییر قوانین تبعیض آمیز” که حاصل درس آموزى خردورزانه از تلاش هاى مستمر و خستگى ناپذیر زنان است، اینبار رشد آگاهى و خودباورى زنان و افکار عمومى نسبت به اصلاح قوانین، را هدف قرار داده و حضور خود را نه در عرصه مطبوعات و یا فضاهاى اینترنتى بلکه در سطح شهر و خیابان، در دانشگاه و مکان هاى عمومى، در میان جامعه و مردم گسترش مى دهد. هدف اصلى کارزار ایجاد تغییر است، تغییر قوانین. تا به اتکا آن تغییر فرهنگ، زبان، نگرش، الگوهاى رفتارى و تغییر خودآگاهى و خودباورى زنان میسر گردد.
“کمپین یک میلیون امضا براى تغییر قوانین تبعیض آمیز” بیانگر این واقعیت است که زنان نه تنها در شکستن تابوهاى سنتى پیشگامند بلکه در کنار گذاردن شیوه هاى سنتى مبارزه و اعتراض نیز پیشقراولند.
به تمامى فعالین جنبش زنان اداى احترام مى کنیم، تلاش هاى خستگى ناپذیر و تجارب گرانشان را ارج مى نهیم. از کمپین یک میلیون امضا براى تغییر قوانین تبعیض آمیز حمایت کرده و با آن همراه مى شویم.
رادیو رسانه/ ۲۹ آگوست ۲۰۰۶
