اواخر بهمن ماه در حین امتحانات دانشجویی [دانشگاه شیراز] بیش از ده تن از دانشجویان به کمیته انضباطی احضار شدند تا در مورد اتهامات گوناگونی پاسخگو باشند و برخی از آنان حتی بیش از یک بار احضار شدند. اتهامات چند مورد بودند. در آذرماه دو تن از دانشجویان دانشگاه که هیچ گونه ارتباطی با تشکلهای دانشجویی و نشریات فعال دانشگاه نداشتند، ناگهان نشریه ای به نام فریاد را در ۴ صفحه منتشر کردند که با اعتراض شدید برخی از دانشجویان مذهبی دانشگاه به خاطر توهین به مقدسات و مسئولان دانشگاه روبرو شد و در کمیته ناظر امتیاز این نشریه لغو شد و مدیر مسئول به کمیته انضباطی معرفی شد. رفتنار وی پس از حضور در کمیته انضباطی با پیش از آن تفاوت فاحشی کرد. او در کمیته انظباطی به جای دفاع ار خود از سه تن از فعالان دانشجویی به نامهای ابراهیم اسکافی، علی باقری و کامران جلیل شکایت کرد که وی را گول زده اند و از وی سوءاستفاده کرده اند و مطالب را ایشان به وی داده اند تا منتشر کند. البته تمام نوشته های این نشریه با نام نویسنده منتشر شده بودند و اسامی هیئت تحریره نیز. هیچ اسمی از این افراد برده نشده بود، در عوض اسامی برادر و دوستان وی در دانشگاه رجایی در شناسنامه آمده بود. با کمال تعجب کمیته انضباطی اظهارات و داستانسرایی های وی را به عنوان مدرک قطعی تلقی کرد و از متهمانی که هیچ گونه ارتباطی با این نشریه نداشتند خواست که از خود دفاع کنند. این افراد هم با تأکید بر عدم ارتباط با این نشریه از خود دفاع کردند، اما سه نفر مزبور متهم به توهین به مقدسات شدند و در تاریخ دههم بهمن ماه پس از پایان امتحانات ممنوع الورود به دانشگاه شدند، در حالی که مدیر مسئول و سردبیر نشریه فریاد آزادانه در دانشگاه تردد می کند.
بقیه افراد که احکام دو ترم محرومیت از تحصیل خورده اند، اتهامات شان مربوط به حضور در تجمع قانونی و صنفی دانشجویان در آبان ماه گذشته بود که به خاطر عدم وجود امنیت در دانشگاه و دو مورد ضرب وشتم شدید دانشجویان دانشگاه برگزار شد و هیچ گونه رفتار غیرقانونی در آن تجمع دیده نشد و ریاست دانشگاه نیز خواستهای دانشجویان را پذیرفت و قول داد که با هیچ یک از شرکت کنندگان در تجمع برخورد قانونی نخواهد شد. اسامی این افراد عبارتند از امین صالحی – علی نمازی – میلاد همتی پور – صابر رستاد – شهریار حسین بر.
در طی رسیدگی به شکایات در دانشگاه این دانشجویان حق دیدن متن شکایت و نام شاکیان را نداشتند و حتا حق دانستن نام اعضای کمیته انضباطی را هم نداشتند. رییس کمیته انضباطی معتقد است این کمیته سری است و حتا زمان تشکیل جلسه را هم به کسی اعلام نکرد. مطابق با شیوه نامه اجرایی کمیته انضباطی دانشجویان خواستار حضور در کمیته انضباطی شدند و ماده دو بخش رسیدگی به تخلفات دبیر کمیته انضباطی را در صورت درخواست متهمان موظف کرده است که از متهمان دعوت به عمل بیاورد؛ اما از آن جا که اعضای این کمیته مایل نیستنتد هویت شان فاش شود حق حضور متهمان را نادیده گرفتند. با توجه به موارد فوق اساساً این تردید وجود دارد که آیا شورایی به نام شورای انضباطی وجود دارد یا خیر زیرا نه اسامی آن معلوم است و نه زمان برگزاری جلسه. از سوی دیگر مطابق با آیین نامه شورای انضباطی اعضای دانشجویی و استادان حاضر در کمیته بدوی باید با شورای انظباطی تجدید نظر متفاوت باشند. با توجه به این کسی از اسامی شورای انضباطی خبری ندارد در مورد اجرای این قانون هم تردید وجود دارد.
در ضمن در هیچ جای آیین نامه حق اخراج از دانشگاه و خوابگاه را به مسئولان نداده است و تنها این حق را به رییس دانشگاه داده است که حداکثر یک ماه تا صدور حکم از ورود افراد جلوگیری کند. اما حکم ممنوع الورود شدن این افراد به دانشگاه پس از صدور حکم صادر شده است و به معنای اخراج این افراد از خانه هم محسوب می شود. روز یازدهم ماموران نگهبانی با ضرب و شتم سه تن از دانشجویان به نام های علی باقری، کامران جلیل و علی نمازی را از دانشگاه اخراج کردند و حتی به آنها اجازه پوشیدن کفش شان را ندادند.
پس از آن هم نیروی انتظامی این افراد را برای بازجویی به کلانتری برد و چند ساعتی در بازجویی بودند. این افراد دیشب را در برون دانشگاه گذراندند. معاونت دانشجویی دانشگاه در پاسخ به اظهارات دانشجویان مدعی است که این کمیته اختیاراتی فراتر از قانون دارد و می تواند هر تصمیم را که صلاح بداند عملی کند.
