سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲ فروردین, ۱۴۰۵ ۰۱:۵۶

یکشنبه ۲ فروردین ۱۴۰۵ - ۰۱:۵۶

ارنا دی وریس، یکی از بازماندگان هولوکاست درگذشت

ارنا دی وریس، یکی از بازماندگان هولوکاست در اردوگاه کار اجباری آشویتس، در سن ۹۸ سالگی در ايالت نيدرزاکسن آلمان درگذشت. وی توانسته بود از تجربیات تلخ خود در مصاحبه های مختلف صحبت کند. ارنا د وریس، در طول زندگی خود، جوایز متعددی دریافت کرد. او تا آخرین روز زندگی خود مبارزه کرد تا مطمئن شود که تاریک ترین دوره تاریخ آلمان فراموش نمی شود.
در ۲۷ ژانویه ۱۹۴۵، ارتش سرخ شوروی مجموعه اردوگاه آشویتس را آزاد کرد.

 مایکل گرونبرگ رئیس انجمن یهودیان ایالت نیدرزاکسن گفت که بازمانده هولوکاست و شاهد معاصر، ارنا دی وریس درگذشته  است. مرگ او ضایعه بزرگی برای خانواده و هم چنین جامعه یهودی در اسنابروک است. این زن ۹۸ ساله آخرین بار در لاتن در امسلند زندگی می کرد و روز یکشنبه در آنجا درگذشت. شهردار لاتن *۱ گفت: “او تا آخرین روز زندگی خود مبارزه کرد تا مطمئن شود که تاریک ترین دوره تاریخ آلمان فراموش نمی شود.”

ارنا دی وریس”Erna de Vries ” در سال ۱۹۲۳ با نام ارنا کورن به عنوان دختر مادری یهودی و پدری پروتستان در کایزرسلاترن متولد شد. در سال ۱۹۴۳ او به همراه مادرش به آشویتس تبعید و مادرش در آنجا به قتل رسید*۲. ارنا دی وریس بعداً به اردوگاه کار اجباری Ravensbrück منتقل شد و زنده ماند. در سال ۱۹۴۷ با  ژوزف دو وریس (۱۹۰۸-۱۹۸۱) که او نیز از بازمانده های هولوکاست بود ازدواج کرد. دی وریس در مصاحبه با ZDF آلمان درباره تجربیاتش گفت: “من همیشه  به آزادی و آینده ای روشن باور داشتم و این حس، در لحظات بسیار بد، به من قدرت زیادی می داد.”

او علاوه بر دریافت جوایز زیادی از جامعه فرهنگی آلمان، در سال ۲۰۱۴ “صلیب شایستگی” دولت آلمان را نیز دریافت کرد. او سخنرانی های متعددی برای جوانان، در موسسات آموزشی ایراد کرد. در بنای یادبود استرووگن *۳ در امسلند، جایی که د وریس به طور مرتب در مورد برخورد فاشیست ها و کشتار آن ها سخنرانی می کرد و با توصیف شرایط اردوگاه ها، پرده از جنایات نازی ها بر می داشت. د وریس خاطرات مادرش را که مانند ملیون ها نفر دیگر توسط رژیم نازی ها به قتل رسیده بود زنده نگه داشت. او در مصاحبه ای گفت: “من نمی ترسم. امیدوارم مردم باهوش تر شده باشند.” او می خواست که یاد و خاطره بسیاری از کشته شدگان  که بدون نام و نشان مانده اند، از طریق سخنرانی ها زنده بماند.

بنا به گفته رئیس انجمن”کمون لاتن”، ارنا دی وریس زنی بود که “از گفتن در مورد وحشت و ترور دوران نازی ها خسته نمی شد”. او با این کار کمک ارزنده ای به روشنگری و پرده برداری از جنایات رژیم فاشیستی نموده است، و سرمشقی بود برای همه ما در مبارزه علیه فراموشی. ارنا دی وریس در سال ۲۰۰۴ شهروند افتخاری شهر لاتن شد، جایی که میدان مرکزی شهر و مدرسه ای به نام او نامگذاری گردیده است. ارنا دی وریس، در سال ۲۰۱۶، به عنوان شاهد در محاکمه یکی از محافظان سابق آشویتس شرکت نمود.

زیر نویس:

*۱- لاتن”Lathen” یک شهرستان در ناحیه استان نیدرزاکسن”Niedersachsen” آلمان است. مقر اداری آن، شهرداری لاتن است.

*۲- اردوگاه کار اجباری آشویتس که به اختصار K.L نیز شناخته می شود. در زمان ناسیونال سوسیالیسم ساخته شده است. شامل سه اردوگاه کار اجباری بود. این مجموعه، کارکردی چند گانه داشتند: اردوگاه کار اجباری و کشتار دسته جمعی بازداشت شدگان. اردوگاه کار اجباری اصلی، آشویتس اول و اردوگاه نابودی بیرکناو، آشویتس دوم نام داشت.اردوگاه کار اجباری مونوویتز و حدود ۵۰ اردوگاه اقماری دیگر نیز وجود داشتند. مجموعه اردوگاه در قسمتی از لهستان قرار داشت که توسط دولت فاشیستی، ضمیمه خاک آلمان شده بود. نیروهای اس اس از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۵ مجموعه اردوگاه را در حاشیه غربی شهر اوشویتسیم لهستان، به” آلمانی: آشویتس” اداره کردند. افرادی که در سراسر اروپا اسیر شده بودند با قطار به آشویتس منتقل شدند. حدود ۹۰ درصد افراد اسیر این اردوگاه ها، یهودی بودند. کشورهای مبدأ بلژیک، آلمان، فرانسه، یونان، ایتالیا، یوگسلاوی، لوکزامبورگ، هلند، اتریش، لهستان، رومانی، اتحاد جماهیر شوروی، چکسلواکی و مجارستان بودند. تعداد قربانیان از ۱.۱ تا ۱،۵ میلیون نفر بود. در ۲۷ ژانویه ۱۹۴۵، ارتش سرخ شوروی مجموعه اردوگاه را آزاد کرد. در دوره پس از جنگ، نام آشویتس به نمادی برای هولوکاست تبدیل شد. سالگرد آزادسازی اردوگاه کار اجباری آشویتس از سال ۱۹۹۶ در آلمان و از سال ۲۰۰۵ در سطح بین المللی روز یادبود قربانیان ناسیونال سوسیالیسم است.

*۳- “Esterwegenیک یادبود اروپایی است برای گرامی داشت قربانیان اردوگاه های کار اجباری. این بنا، نمونه ای است در برابر دیکتاتوری، سیاست خشونت و ترور،علیه ملی گرایی و نژادپرستی، و تعهد به حقوق بشر، حاکمیت قانون و دموکراسی می باشد.

دوشنبه ۳آبان ماه ۱۴۰۰- ۲۵ اکتبر ۲۰۲۱

منبع:”Die Zeit

 

بخش : سياست
تاریخ انتشار : ۴ آبان, ۱۴۰۰ ۸:۱۷ ق٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

نوروز در سایهٔ رنج، در پرتوِ امید

بیانیه هیئت سیاسی اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): در روزگاری که دل‌ها سنگین و نگران است، نوروز یادآور همین امید است؛ یادآور نوزایی، همدلی و ایستادگی، و اینکه زندگی، حتی در دل رنج، راه خود را ادامه می‌دهد. باشد که سال نو، پایان رنج و خشونت را نزدیک‌تر کند؛ جان مردم بی‌دفاع در امان بماند و صلح و آرامش بار دیگر به زندگی‌ها بازگردد. امید آن‌که خرد و تدبیر بر تصمیم‌ها چیره شود، افقی روشن‌تر پیش روی این سرزمین گشوده گردد و ایران از این دوران دشوار با سربلندی عبور کند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

توقف بمباران و آتش بس فوری، ضرورتی ملی است

ابعاد ویرانی جنگ پس از حدود سه هفته گسترده تر می شود، تنها کسانی می توانند طرفدار ادامه ی این جنگ باشند که نمی دانند نابودی زیرساختهای کشور، از جمله زیرساختهای نظامی و انرژی، چه سرنوشتی برای اقتصاد و معیشت مردم، به طور خاص کارگران و زحمتکشان به همراه دارد. زیر ساختهایی که در طول سالها ساخته شده، سالها طول می کشد تا بازسازی شود. همچنین ادامه ی جنگ با تهدید فروپاشی و امنیت ملی و نامعلوم بودن خروجی آن همراه است.  

مطالعه »

یک جنایت جنگی ظالمانه بر طبق قوانین ناظر بر دریاها!

گودرز اقتداری: دانیل لامبرت یک دیپلمات سابق در سازمان ملل در این مورد چنین نوشته است: ” فرماندهان زیردریایی‌های نازی اغلب قایق‌های نجات، آب، غذا و مسیرهای ناوبری برای فرود آمدن به بازماندگان کشتی‌هایی که به آنها برخورد می‌کردند، می‌دادند. ایالات متحده بدون هیچ هشداری، امروز بیش از ۱۵۰ ملوان را کشت و سپس با سرعت فرار کرد. به معنای واقعی کلمه بدتر از نازی‌ها و یک جنایت جنگی ظالمانه.”

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

یادداشت‌هایی از تهرانِ زیر انفجار

جبهه اصلاحات ایران: با بکارگیرى همزمان میدان و دیپلماسى، دفاع کنونى را به جنگى میهنى در پرتو شعار اول ایران تبدیل کنیم!

زمان نامشخص پایان جنگ شاغلان بازار کار را نگران کرده است؛ اضطراب بیکاری

بیکاری ۸۰ تا ۹۰ درصدی کارگران ساختمانی/ دولت فکری به حال سفره های کارگران کند

چرا تجاوز نظامی اسرائیل و آمریکا به ایران جنگی آخرالزمانی است!

رضا پهلوی – هم‌پیمان فاشیست‌ها، مدافع حملۀ نظامی به ایران