در این شماره می خوانید:
- تحلیل هفته: همبستگی جنبش کارگری در روز جهانی معلم؛
- از تجربه دیگران: آینده جنبش اتحادیه های صنفی در مالزی (بخش هشتم)؛
- دیگر کشورها: کمیسیون های کارگری و منازعه استقالل طلبان کاتالونیا؛
- از جهان کار: آیندۀ کار، چنان که می خواهیم (بخش چهارم)؛
- اندیشه: تفکر کارگری از نگاه فعاالن سیاسی خارج از کشور (بخش دوم)؛
- تیتر اخبار

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همانگونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

شهناز قراگزلو: در میانهٔ هر جنگی، چیزی خطرناکتر از خودِ انفجارها وجود دارد: عادتکردن به ویرانی. بل در این رمان ما را وادار میکند مقابل خرابه بایستیم؛ نه برای ستایش ویرانی، بلکه برای فهمیدن آن. زیرا ویرانی فقط دیوار و سقف را فرو نمیریزد؛ حافظهٔ جمعی را میخراشد، اعتماد را سست میکند، رشتههای رابطه را از هم میگسلد، ذهن را بیقرار میسازد و انسان را تا مرز بیپناهی مطلق پیش میبرد.

گٖودرز اقتداری: آن مدعیان همیشگی که حماس و ایران را به سوء استفاده از سپر انسانی برای پوشش از نیروها و مهمات متهم میکنند، اینجا حضور ندارد که پاسخ دهند اگر ایران ساختمان هتلی و یا ساختمان تجاری را در بحرین هدف گرفته باشد آیا به یک منطقه جنگی و نیروی متخاصم حمله کرده است یا یک هتل را هدف قرار داده است.