به گفتۀ جامعۀ جهانی بهائی، قطعنامۀ امروزِ مجمع عمومی سازمان ملل متّحد دربارۀ وضعیّت حقوق بشر در ایران بازتابی از به پایان رسیدن شکیبائی جامعۀ بین المللی در برابر نقض حقوق بشر در ایران و عدم اطاعت این کشور از قوانین بین المللی است.
خانم بانی دوگال، نمایندۀ ارشد جامعۀ جهانی بهائیان در سازمان ملل متّحد، گفت: “تصویب نهایی این قطعنامه در مجمع عمومی نارضایتی مطلق جامعۀ بین المللی را از ظلم مداوم ایران به شهروندان خود کاملاً روشن می سازد.”
خانم دوگال اظهار داشت: “قطعنامۀ مذکور فهرستی طولانی از تخلّفات را، که تقریباً تمامی موارد حقوق بشر که در قوانین بین المللی وضع شده را در بر می گیرد، مستند می کند.”
“در این زمینه، رأی امروز تمایز تأسف انگیز ایران را به عنوان یکی از سردمداران نقض حقوق بشر در جهان امروز مورد تأیید قرار می دهد.”
خانم دوگال گفت: “این قطعنامه همچنین گواهی است بر این حقیقت که تنها چند اقلیّت یا معدودی افراد مخالف نیستند که تحت نظام حصر زندگی می کنند و روزانه با تهدید به آزار، دستگیری و زندان خودسرانه همراه با شکنجه و تهدید به اِعمال خشونت مواجه اند.”
این قطعنامه که با ۸۹ رأی موافق در برابر ۳۰ رأی مخالف و ۶۴ رأی ممتنع به تصویب رسید، فهرستی از گسترۀ وسیع سوء رفتارها در ایران، از جمله » افزایش چشمگیر» در تعداد اعدامها، استفاده از شکنجه، هدف قرار دادن مدافعان حقوق بشر بطور سیستماتیک، خشونت فراگیر علیه زنان و تبعیض مداوم علیه اقلیّتها از جمله پیروان آئین بهائی، را ارائه داد.
این قطعنامه که مشترکاً توسط ۴۲ کشور ارائه شده، به ویژه ۱۶ زمینۀ نگرانی را فهرست می کند که از جمله شکنجه و افزایش مجازاتهای اعدام تا “محدودیّتهای روشمند و جدّی بر آزادی تجمّع مسالمتآمیز” و “تضیقات و محدودیّتهای شدید در زمینۀ حقّ آزادی اندیشه، وجدان، دین یا عقیده” را در بر می گیرد.
همچنین این قطعنامه ادامۀ تبعیض علیه اقلیّتهای قومی و دینی را محکوم می کند. در این قطعنامه به ویژه به مشکلاتی که عربها، آذریها، بلوچها و کردها و همچنین بهائیان، مسیحیان، یهودیان، صوفیان، مسلمانان سنّی و زرتشتیان با آنها مواجه هستند نیزاشاره می شود.
دربارۀ بهائیان، این قطعنامه به “افزایش حملات بر بهائیان و مدافعان آنها” اشاره می کند و از “افزایش قابل توجهی در تعداد بهائیان دستگیر و بازداشت شده” و “اقدامات تازه برای محروم کردن بهائیان از اشتغال در بخشهای عمومی و خصوصی” خبر می دهد.
دراین قطعنامه همچنین از ایران خواسته شده که با سازمان ملل متّحد و مقامات این سازمان در تلاشهای آنان جهت نظارت بر رعایت حقوق بشر همکاری کند و از دبیر کل سازمان ملل متّحد نیز تقاضا گردیده است که در سال آینده مجدداً گزارشی دربارۀ وضعیّت حقوق بشر در ایران فراهم کند.
