حـملە بە سوریە از طرف غرب، علاوە بر اینکە یکی از اهدافش حفظ تعادل نیرو با روسیە و ایران بود، اما از طرف دیگر با خود حاوی پیام هشدار شدید بە جمهوری اسلامی هم بود. اینکە غرب نفوذ بیش از این ایران را در منطقە برنمی تابد و ایران باید حدود و ثغور خودش را بداند.
ظاهرا جواب ایران بە این حملە و هشدار، ادامە همان سیاست کنونیست. سخنان خامنەای در جنایتکارخواندن رهبران آمریکا، انگلیس و فرانسە بخوبی موید این امر است. اما این تنها یک برخورد کلامی بود. ایران، هرچند گفتە می شود کە عملیات غرب با هماهنگی روسها بودە، عملا هیچ واکنش نظامی نداشتە و آنچە بعنوان واکنش انجام شد، عبارت بود از شلیک پدافند هوائی ارتش سوریە بە موشکهای پرتاب شدە بە اهداف نظامی و غیر نظامی در این کشور. ادعای سرنگون کردن بیش از هفتاد موشک، جواب عملی ائتلاف ایران، روسیە و سوریە بە این حملات بود.
در ادامە این سناریو، دو احتمال وجود دارد: احتمال ادامە حملات چنانکە نمایندە آمریکا در سازمان ملل گفت و یا احتمال گفتگو با ایران و روسیە چنانکە ترامپ گفت. پس هدف از حملە هم حفظ توازن قوا بود و هم فشار بر حریف برای بازکردن دروازە گفتگو. البتە از طرف ایران مدتهاست کە از زبان وزارت خارجە و شخص ظریف پیام مذاکرە برای حل مشکلات خاورمیانە صادر می شود، پیامهائی کە هیچ وقت جدی گرفتە نشدند.
ترامپ علیرغم داد و قال های جنگ طلبانەاش، اما تجربە رفتار با کرە شمالی نشان می دهد اهل معاملە است. اگر دقت کنیم در پیامش در مورد تماس با ایران هم از احتمال گفتگو و یا از عدم احتمال آن می گوید. ترامپ بە این شکل برخورد می کند چونکە هنوز از تاثیر و پیامدهای رفتارش در مورد سوریە نامطمئن است. شاید بیشتر بدین علت کە منتظر بود ببیند واکنش ایران چگونە است.
علی خامنەای تند برخورد کرد، اما باز این تندی بە معنای رد احتمال نرمش قهرمانانە دیگری نیست. زیرا کە هم مسئلە حفظ برجام مهم است و هم اینکە سوریە واقعا بە باتلاقی برای همگان مبدل شدە.
منطقە همانند ‘برجام’ بە یک بازی برد برد دیگر نیز دارد. با امید اینکە جرقەهای میل بە گفتگو بە واقعیت تبدیل شوند و سایە یک جنگ شوم فراگیر از سر منطقە خاورمیانە و جهان بە کل دور شود.
