سه شنبه ۲ مرداد ۱۴۰۳ - ۰۰:۲۱

سه شنبه ۲ مرداد ۱۴۰۳ - ۰۰:۲۱

آن‌ها نمی‌توانند همهٔ ما را بکشند و ما نمی‌توانیم همهٔ آن‌ها را بکشیم...
نتانیاهو کاخ سفید را نادیده می‌گیرد، زیرا انجام این کار هیچ هزینه‌ای ندارد. در سال ۱۹۸۲ رونالد ریگان، مناخیم بگین، نخست‌وزیر اسرائیل را پس و کشتار فسطینیان در پی تهاجم...
۱ مرداد, ۱۴۰۳
نویسنده: نیکلاس کریستوف - برگردان: گودرز اقتداری
نویسنده: نیکلاس کریستوف - برگردان: گودرز اقتداری
غم دیگر
شنیدستم غمم را میخوری، این هم غم دیگر، دلت بر ماتمم می‌سوزد، این هم ماتم دیگر
۳۱ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: ابوالقاسم لاهوتی
نویسنده: ابوالقاسم لاهوتی
پایان تلخ یک ریاست جمهوری
بایدن می‌داند که باید برود، اما این بدان معنا نیست که از این موضوع خوشحال است. ننسی پلوسی کسی بود که با هوش و ذکاوت سیاسی به رئیس‌جمهور گفت که...
۳۱ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: سیمور هرش - برگردان : گودرز اقتداری
نویسنده: سیمور هرش - برگردان : گودرز اقتداری
کاش میشد
کاش میشد چهره ها رنگ پریشانی نداشت، برق تیز خنجر و کینه نداشت. مثل دریا بود شفاف و زلال، مثل ابریشم نرم لطیف
۳۱ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: کاوه داد
نویسنده: کاوه داد
نهادهای مدنی و نقش آنها در تحولات آینده کشور
ایجاد، تقویت و توسعه و حفظ نهادهای مدنی و تشکل‌های صنفی و سیاسی باید در کانون برنامه های افراد، شخصیت ها و احزاب و سازمان ها قرار داشته باشد، چه...
۳۱ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: گروە خرداد، هواداران سازمان فداییان خلق ایران اکثریت ـ داخل کشور
نویسنده: گروە خرداد، هواداران سازمان فداییان خلق ایران اکثریت ـ داخل کشور
بیانیه دادگاه بین المللی دادگستری- ۱۹ جولای ۲۰۲۴
بر اساس بیانیۀ دادگاه بین‌المللی دادگستری، سیاست‌های شهرک‌سازی و بهره‌برداری اسرائیل از منابع طبیعی در سرزمین‌های فلسطینی نقض قوانین بین‌المللی است. دادگاه، گسترش قوانین اسرائیل به کرانۀ باختری و بیت‌المقدس...
۳۰ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: محسن نجات حسینی
نویسنده: محسن نجات حسینی
سیاست‌گریزی زنان یا سیاستِ گریزِ دولت از زنان
قوانین نابرابر، عدم حمایت‌های لازم و محیط‌های مردسالارانه، زنان را از مشارکت فعال در سیاست بازمی‌دارد. حضور کم‌رنگ زنان در سیاست به معنای نبود صدای نیمی از جمعیت در تصمیم‌گیری‌های...
۳۰ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: زری
نویسنده: زری

نقدی بر نوشته دکتر علیرضا نوری زاده و کنفرانس واشنگتن

حال سوال اساسی اینجاست که اگر بر طبق گفته ایشان مردم نگران هستند و حاضر نیستند در ایران انقلاب بکنند و نظام را تغییر بدهند چون ممکن است فروپاشی نظام به فروپاشی کشور و یا سوریه ای شدن ایران بیانجامد، پس چرا ایشان کنفرانس ائتلاف اپوزیسیون را برای براندازی نظام در واشنگتن برگزار کردند. نقش ارتش آمریکا در تغییر نظام در عراق و لیبی و تلاش برای تغییر رژیم بشار اسد در سوریه بر کسی پوشیده نیست. پس چرا با نوعی خرسندی و مباهات از دعوت به جلسه و یا مذاکره و گفتگو با اعضای کنگره امریکا، دیپلماتهای قدیمی و دوست ، و ژنرال های سابق آمریکا سخن می گویند؟

مقاله دکتر علیرضا نوری زاده تحت عنوان “اندر احوالات خسن و خسین، دختران المغاویه” در مورد چگونگی برگزاری کنفرانس واشنگتن نکات قابل تامل و پرسش برانگیزی را مطرح کرده است. اگرچه تم اصلی آن، شوربختانه نشان داد علیرغم اینکه حرفه ایشان روزنامه نگاری و طبیعتا نقد موضوعات سیاسی و تنقید سازمانها و یا اشخاص حقوقی و حقیقی می باشد، که در این حیطه تبحر فراوانی نیز دارند، اما تحت هیچ شرایطی خود را سزاوار انتقاد دیگران نمی داند؛ و هر نوع بینش انتقادی حتی خیرخواهانه  در مورد عملکرد خویش را بصورت “توطئه پندارانه” و با  اعتقادی راسخ و با قطعیت کامل کار وزارت اطلاعات و یا مجاهدین خلق  و یا دیگر به اصطلاح “مزدوران”  تحت عناوینی نظر حزب اللهی ، مسعود اللهی و شاه اللهی می داند که شبانه روز در فرنگستان کارشان به زعم وی با خزعبلات و جعلیات در پی بی اعتبار کردن چهره های سرشناس و با نفوذ رسانه ای و یا اپوزیسیون همانند ایشان است.

شاید یکی از دلایل بر آشفته شدن ایشان، علاوه بر مقالات ف.م.سخن و مهرداد سلطانی مقدم، در میان بقیه انتقادات از نحوه برگزاری کنفرانس واشنگتن، انتشار ویدئوی ده دقیقه ای و ظاهرا مستند از گفته های بظاهر متناقض خود ایشان تحت عنوان “علیرضا نوری زاده ،مردی برأی تمام فصول” که در یویتوب منتشر شده (لینک به ویدئو ۱) می باشد. اگرچه نگارنده با تمام محتویات این ویدئو  همسویی و همخوانی ندارد. اما سوالات و نکات بسیار مهم و قابل تاملی در آن مطرح شده که امیدوارم جناب دکتر نورری زاده بجای تکفیر مخالفان و منتقدان در برنامه های خویش با سعه صدر، متانت و خونسردی پاسخ بدهد. علاوه بر بوسیدن دست آیت الله خمینی که خود ایشان ظاهرا در ویدئو اعتراف می کنند و حمایت بی قید و شرط از محمد خاتمی در گذشته و حمایت بی چون و چرا  و تمام قد از دکتر  صادق زیباکلام در حال حاضر (علیرغم اینکه ایشان علنا تهدید کرده اند که در صورت قیام ملت بر علیه نظام، وی با اسلحه از نظام دفاع خواهد کرد) و اینکه در پایان ویدئو دکتر نوری زاده بصراحت تاکید می کند: “بگذارید اعتراف بکنم و صادقانه بهتون بگم، اپوزیسیون هم امروز نمی دونه چه کار می خواهد بکند! خیلی جالبه! در ایران انقلابی الان رخ نمی ده، اعتراف کنیم! مردم نگرانند چون عراق و لیبی و سوریه را نگاه می کنند”.

حال سوال اساسی اینجاست که اگر بر طبق گفته ایشان مردم نگران هستند و حاضر نیستند در ایران انقلاب بکنند و نظام را تغییر بدهند چون ممکن است فروپاشی نظام به فروپاشی کشور و یا سوریه ای شدن ایران بیانجامد، پس چرا ایشان کنفرانس ائتلاف اپوزیسیون را برای براندازی نظام در واشنگتن برگزار کردند. نقش ارتش آمریکا در تغییر نظام در عراق و لیبی و تلاش برای تغییر رژیم بشار اسد در سوریه بر کسی پوشیده نیست. پس چرا با نوعی خرسندی و مباهات از دعوت به جلسه و یا مذاکره و گفتگو با اعضای کنگره امریکا، دیپلماتهای قدیمی و دوست ، و ژنرال های سابق آمریکا سخن می گویند؟ و علنا تلاش می کنند تا در رقابت با مجاهدین در جلب حمایت سیاستمداران و ژنرال های آمریکایی، یا بقول خودشان “در رساندن پیام خویش به گوش دولت ترامپ ، اهالی کنگره،  اتاق فکرها و رسانه های أمریکائی” برای خودشان یارگیری کنند. یعنی دقیقا همان کاری را می کنند که مجاهدین می کنند. اما چگونه است که شما کار مجاهدین را بقول خودتان “وطنفروشی” می خوانید، و کار مشابه خود را “وطنپرستی”؟ در ضمن استدعا می کنم، بنده را بخاطر طرح این پرسش های بدیهی و خیرخواهانه به مجاهدین منتسب نکنید، که این “انگ” به بیرنگی ما نمی چسبد. آخرین باری که بنده با یک مجاهد صحبت کردم، آنهم تصادفی، حدود ۲۲ سال پیش بود. وانگهی در مورد لابیگری در کریدورهای شلوغ کنگره و پنتاگون، بعقیده من، باید احتیاط کرد. زیرا از قدیم الایام گفته اند “آب انبار شلوغ، کوزه بسیار می‌شکند.”

در مقاله خویش تاکید کرده اید که “مردم ایران یک چلپی مؤنث یا مذکر را به ایران راه نمی دهد”. اگر واقعا نگاهتان بسوی مردم ایران و اپوزیسیون نظام می باشد پس چرا بجای دعوت از ژنرالها و سیاستمداران بازنشسته آمریکایی از بقیه گروه های اپوزیسیون دعوت نکردید؟ اما با مسرت و شعف فراوان نوشته اید: “نمایندگانی از شورای امنیت ملی آمریکا، وزارت خارجه، رسانه های و… أشکارا و با علم ما، و پنهانی با و بدون اطلاع ما در جلسه حاضر می شدند”. اگر شما واقعا به دنبال چلبی سازی نیستید، پس چرا جلسه عیان و نهان با مقامات اسبق و فعلی آمریکا برگزار می کنید؟ و یا اینکه افتخار می کنید مقامات آمریکایی نظیر  ژنرال ریچارد سیکورد، ژنرال پل واله لی، سرهنگ مایک استیونز، سرهنگ اولیور نورت رئیس یکی از بزرگترین مؤسسات أمریکائی یعنی جمعیت سلاح داران با ۴۵ ملیون عضو، خانم شری راز، جورج کیو، جوکافمن، آقای فلنگن عضو سابق کنگره و… همراه ما بودند”. نکته اصلی در مطلب من قضاوت اخلاقی یا سیاسی در مورد خوبی یا بدی حضور اینگونه مقامات در کنفرانس های اپوزیسیون نیست. بلکه حیرت من در این است که  چطور می شود اگر دیگران از جمله مجاهدین این کار را بکنند، خیانت به خانه پدری و مام میهن است، ولی اگر خودتان این کار را بکنید، میهن دوستی ناب و دلسوزانه است؟

دکتر علیرضا نوری زاده در مقاله خویش  در مورد اعتراض برخی به سخنان دکتر کریم عبدیان در کنفرانس واشنگتن با نوعی حس خوداعتمادی و توهین به خرد و سواد حضار و مستمعین می نویسد “بعضی به علت عدم آشنائی کامل به زبان انگلیسی دچار توهم شدند”. با کمال احترام باید عرض کنم جناب دکتر، بنده آشنایی کامل به زبان انگلیسی دارم، و شنیدم آنچه را جناب دکتر عبدیان فرمودند، و هیچ توهمی هم درکار نیست. لطفا به مخاطبین خود و شعور و فهم شرکت کنندگان کنفرانس های خود احترام بگزارید. قضاوت بنده ابدا در مورد سخنان دکتر کریم عبدیان نیست، بلکه متوهم خواندن انسانهای با سواد و با شعور است که اکثرا استاد دانشگاه و شخصیت های برجسته و فرهیخته در آمریکا هستند و به زبان انگلیسی آشنایی کامل دارند. باور کنید جناب آقای دکتر نوری زاده گرامی، مخاطبین ناهمااندیش و مخالفین شما متوهم و مزدور نیستند. اینان به دعوت شما، و بقول خودتان برای عشق به وطن، به جلسه شما آمده بودند. رعایت احترام همه آنها از اوجبات سیاسی و الزامات اخلاقی است.

تا آنجایی که نگارنده در طی سالیان طولانی دکتر نوری زاده را در لندن می شناسم و “لطف هایشان” شامل حال بنده نیز بوده است، ایشان انسان بسیار لوطی منش و گشاده دستی هستند که در “رفیق بازی” و بذل و بخشش نسبت به “حلقه یاران” و مریدانش بمصداق ضرب المثل انگلیسی (Mutual Admiration Society) بسیار سخاوتمندانه عمل می کنند. جانبداری و تعریف ایشان از دوستانش جای تحسین دارد. حتی دوستانی را که فوق دیپلم دارند، همیشه و همه جا از جمله در رسانه ها با بلند نظری و دست و دل بازی “دکتر” می خواند، که قابل تمجید است. اما نقد نگارنده به بدخلقی و بخل ادبیاتی ایشان نسبت به منتقدان است که آنها را “جاسوسان، مزدوران، گندم نمایان جوفروش، ول معطل، و تحفه هائی به ظاهر مخالف” لقب می دهد. ایشان در مورد کنفرانس جنجالی و جدل برانگیز واشنگتن می نویسند: ” کنفرانس بسیار موفق بود”. گویا کنفرانس، بزعم ایشان، آنقدر موفق بوده که بلافاصله بعد از آن در برنامه تلویزیونی خویش که شمه ای از آن در ویدئو ده دقیقه ای نیز آمده است، برای آینده ایران رئیس جمهور و وزیر و مسئولین بلند پایه “دولت موقت” با نام و نشان تعیین کرده اند؛ و شغل ها را از همین اکنون به نوعی بذل و بخشش کرده اند. اما اگر ایشان خود را در چنان جایگاهی می بینند که رئیس جمهور و وزیر تعیین می کنند، باید با منتقدان خود با مدارا و رئوفت سیاسی بر مبنای “احترام به حق آزادی بیان برای مخالف” رفتار کنند. نه اینکه دوستان خود را شایسته ریاست جمهوری و وزارت، و مخالفان خود را  جاسوس و مزدور ولایت معرفی کنند.

در پایان باید تاکید کنم که هدف از این نقد مشفقانه، خیراندیشانه و مصلحانه  هرگز  قصد تخریب و لطمه زدن به اعتبار و حیثیت برگزار کنندگان و سخنرانان کنفرانس نبوده و نیست زیرا بنده برای آنها احترام بسیاری قائلم، و با بسیاری از آنها دوست هستم؛ و در کنفرانس بعدی حتما در کنار آنان خواهم بود. بنده چند روز پیش بیش از یک ساعت با جناب کیومرث نعیمی که انسان بسیار فرهیخته، میهن دوست و دلسوزی است صحبت کردم و سپس در همان مکالمه با جناب آقای دکتر شاهرخ میراسکندری نیز صحبت کردم. جناب نعیمی را سالهاست که می شناسم و همیشه نسبت به بنده لطف داشتند. برای آخرین بار نیز پنج سال پیش که برای یک کنفرانس پزشکی به میامی فلوریدا رفته بودم، ایشان با لطف فراوان و طی نمودن مسافت طولانی به ملاقات بنده آمدند. پس در نتیجه من با کمال احترام و آرزوی توفیق خواهان موفقیت آنها هستم، که موفقیت همه ما می باشد. عصاره کلام بنده در این نوشتار نقدگونه این است: اکنون که آقای دکتر نوری زاده برای خودشان مسئولیت خطیری را در جایگاه “بزرگان” بر عهده گرفته اند، شایسته است با مخالفان و منتقدان خود با زبان لعن و تکفیر و توهین و اتهام پراکنی برخورد نکنند. اجازه ندهند کینه شتری و نفرت عمیق نسبت به مجاهدین قضاوت و برخورد سیاسی ایشان را تحت تاثیر قرار بدهند. باید برای هدف والا و ارزشمند  از کینه توزی و عداوت شخصی  عبور کرد؛ زیرا برای این کار در جای بزرگان باید ادبیات و اسباب بزرگی همه آماده کنی. چون کار بزرگان سیاسی وصل کردن است و نی فصل کردن.

 

مراجع:

۱ ـ لینک به ویدئو ده دقیقه ایhttps://www.youtube.com/watch?v=zj-6oPaveJI

تاریخ انتشار : ۲۹ خرداد, ۱۳۹۷ ۰:۴۶ ق٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

بیانیه‌های هیئت‌ سیاسی‌ـ‌اجرایی

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

ادامه »
سرمقاله

روز جهانی کارگر بر همۀ کارگران، مزد‌بگیران و زحمتکشان مبارک باد!

در یک سالی که گذشت شرایط سخت زندگی کارگران و مزدبگیران ایران سخت‌تر شد. علاوه بر پیامدهای موقتی کردن هر چه بیشتر مشاغل که منجر به فقر هر چه بیشتر طبقۀ کارگر شده، بالا رفتن نرخ تورم ارزش دستمزد کارگران و قدرت خرید آنان را بسیار ناچیز کرده است. در این شرایط، امنیت شغلی و ایمنی کارگران در محل‌های کارشان نیز در معرض خطر دائمی است. بر بستر چنین شرایطی نیروهای کار در سراسر کشور مرتب دست به تظاهرات و تجمع‌های اعتراضی می‌زنند. در چنین شرایطی اتحاد و همبستگی نیروهای کار با جامعۀ مدنی و دیگر زحمتکشان و تقویت تشکل های مستقل کارگری تنها راه رهایی مزدبگیران است …

مطالعه »
سخن روز و مرور اخبارهفته

مروری بر آن‌چه تا بیست و سوم تیرماه گذشت

نفس چاق نکرده بود آقای پزشکیان که در دفتر شرکت هواپیمایی توسط نیروهای انتظامی بسته شد. گویا عدم رعایت حجاب کارکنان زن این دفتر دلیل این کنش نیروهای انتظامی بود. مساله مهمی نبود! آقای وزیر کشور دولت گفت. فردا باز خواهد شد دفتر.

مطالعه »
یادداشت

حکم اعدام فعال کارگری، شریفه محمدی نمادی است از سرکوب جنبش صنفی نیرو های کار ایران!

میزان توانایی کارگران برای برگزاری اقدامات مشترک، از جمله اعتصابات و عدم شرکت در امر تولید، مرتبط است با میزان دسترسی آنها به تشکل های صنفی مستقل و امکان ایجاد تشکل های جدید در مراکز کار. ولی در جمهوری اسلامی نه تنها حقوق پایه ای کارگران برای سازمان دهی و داشتن تشکل های مستقل رعایت نمیشود، بلکه فعالان کارگری، از جمله شریفه محمدی، مرتبا سرکوب و محکوم به حبس های طولانی مدت، ضربات شلاق و حتی اعدام میشوند.

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
پيام ها

بدرود رفیق البرز!

رفیق البرز شخصیتی آرام، فروتن و کم‌توقع داشت. بی‌ادعایی، رفتار اعتمادآفرین و لبخند ملایم‌اش آرام‌بخش جمع رفقای‌اش بود. فقدان این انسان نازنین، این رفیق باورمند، این رفیق به‌معنای واقعی رفیق، دردناک است و خسران بزرگی است برای سازمان‌مان، سازمان البرز و ما!

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
مطالب ویژه
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

آن‌ها نمی‌توانند همهٔ ما را بکشند و ما نمی‌توانیم همهٔ آن‌ها را بکشیم…

غم دیگر

پایان تلخ یک ریاست جمهوری

کاش میشد

نهادهای مدنی و نقش آنها در تحولات آینده کشور

بیانیه دادگاه بین المللی دادگستری- ۱۹ جولای ۲۰۲۴