سیاستهای ضدفرهنگی و ضدهنری نظام تمامیتخواه و بی فرهنگ جمهوری اسلامی و اقدامات بیمعنی و واپسگرانه آن در این عرصه مانند ممنوع نمودن آواز زنان و موسیقی، محدودیتهای نابودکننده علیه سینما و تئاتر، سرکوب تا حد اعدام هنرمندان جوان موسیقی راپ، نمونه های کوچکی از این سیاستهای ضد مردمی و ضد ملی رژیم است. اخیرا سرکوب جنون آمیز هنر و هنرمند به نقطه اوج جدید رسیده که حمله به نمایشگاه کتاب، مجازات شلاق علیه هنرمندی که کاریکاتور نماینده اراک در مجلس شورای اسلامی را کشیده است و صدور فتوای ارتداد علیه یک خواننده راپ نمونه های جدیدی از آن را ارائه می دهند.
در دنیایی که موزه ها در سراسر جهان مرکزی برای ارتباط و تبادل هنر بین مردم هنردوست و هنرمندان است، در چنین روزگاری با نهایت تاسف ما شاهد آنیم که تمام مراکز هنری، موزه ها و بسیاری از مدارس و دانشگاه ها، انحصاراً زیر نظر افراد بیصلاحیت، بی انگیزه و غریبه با هنر و بدون کمترین دانشی در این زمینه قرار گرفته اند. انتخاب مسؤلین نمادهای هنری بر اساس عقاید دینی و وابستگی حکومتی صورت می پذیرد تا لیاقت و استعداد و دانش هنری. موزه ها بجای آن که مرکز نمایش تاریخ و فرهنگ و هنر غنی و عرصه نمایش آثار هنرمندان قدیم و معاصر این سرزمین پرافتخار باشند، حساب شده بیحرکت نگاه داشته شده اند. این میدانهای نمایش هنر که باید مانند موزه های کشورهای پیشرفته، پر رفت و آمد باشند، بصورت قبرستانی در آمده اند. حکومت با محدود کردن صنعت توریسم تا حد نابودی آن کوشیده است. هدف حکومت در جلوگیری از رشد صنعت توریسم، جلوگیری از آمیزش مردم ایران با مردم جهان و آشنایی ایشان از فرهنگ و خصلتهای دمکراتیک بسیاری از مردم جهان است. حکومت حتی نمایش پوشش توریستها را هم بر نمی تابد. این سیاست نه تنها محل درآمد هنگفتی برای کشوری با قدمت تاریخی و فرهنگی نظیر ایران را بسته است، بلکه خطری برای نابودی صنایع دستی ایران گردیده و هنرمندان به اشکال مختلف از استفاده مالی از یک محل درآمد اقتصادی بزرگ محروم مانده اند. در چنین اوضاعی هنرمندان مملکت برای ارتزاق اجباراً در چهارچوبهای کلیشه ای و قراردادی و خط قرمزهای رژیم دست و پا می زنند. و احیانآ اگر محلی برای درآمد هنری در جایی باز شود در خدمت انحصاری خدمتگزاران رژیم خواهد بود.
هنرمند باید آزاد و از هر جهت مورد حمایت باشد تا بتواند در محیطی آرام و امن و دلگرم، با خلاقیت تمام و بهر شکل و شیوه ای که می خواهد هنر خود را خلق و عرضه کند. این مردم اند که با درجه استقبال خود از یک اثر هنری، بر آن ارزش می نهند. هنر باید در خدمت هنر باقی بماند در غیر این صورت هنری خالی از خلاقیت و نوآوری و صرفآ پنجره ای برای انجام سفارشات و اهداف کارفرما خواهد بود. هنر باید نمایش ذهنیت هنرمند باشد تا تنها وسیله برای زنده ماندن او گردد.
سازمانهای جبهه ملی ایران در خارج از کشور سیاست های ضدایرانی و ضدملی جمهوری اسلامی بویژه اقدامات ضدفرهنگ و هنر اخیر آن را بشدت محکوم نموده، بار دیگر تاکید می نماید که آزادی هنر و هنرمند بخشی از آزادی انسانهاست که تنها با رهائی از هرگونه دیکتاتوری و در سایه دموکراسی و جدائی دین از حکومت میسر می گردد.
سازمانهای جبهه ملی ایران در خارج از کشور
