شرکت کنندگان محترم در کنگره سازمان فدائیان خلق (اکثریت)
سازمان شما، از تولد تا امروز، تجربه های بسیار بدست آورده است. امیدوارم این تجربه که استقرار آن دموکراسی در ایران است که ترجمان استقلال و آزادی و حقوقمندی هر انسان و رشد او بر میزان عدالت اجتماعی و نیزاستقلال و آزادی و حقوقمندی جامعه ایرانی بر میزان عدالت اجتماعی باشد، در شمار مهمترین این تجربه ها باشد. چرا که چنین دموکراسی بدون تحقق این اصول استقرار نمی جوید و بدون اشتراک در این اصول، بدیل توانا به متحقق کردن آن پدید نمی آید. بدیلی که اعتماد شرکت کنندگان در آن را نسبت به یکدیگر و اعتماد جامعه ایرانی را به خود ببار آورد، بدون اشتراک در اصولی که همگان از راه تجربه به صحت و همگانی و همه زمانی بودنشان، وجدان یافته باشند، چگونه میسر می شود؟
بدین قرار، میان دو راه حل، که یکی تن دادن به دست نشاندگی و ابتکار عمل را به بیگانه سپردن است ودیگری همه امید و نوید به بنای دموکراسی در استقلال و آزادی و رشد بر میزان عدالت اجتماعی، انسانهای آزاده راه حل دوم را بر می گزینند. از جمله به این دلیل که راه حل نخست، ویرانگر ایران است و دموکراسی تحول از درون است و به ترک ضد فرهنگ قدرت باوری و یافتن فرهنگ و اخلاق استقلال و آزادی، واقعیت پیدا می کند. اما برگزیدن این راه حل، محل عمل را، لاجرم، بیرون از رﮊیم (استقلال از رﮊیم) و درون ایران (استقلال از قدرت خارجی) می گراند.
بدین سان، شفاف گرداندن اصول راهنمائی که برآنها اشتراک میسر می شود و محل عمل و روش – که عمل از راه مردم و همراه با مردم ایران است -، آن بدیلی را توانمند و توانمند تر می کند که جمهور مردم ایران را به استقرار جمهوری شهروندان فرا می خواند. امیدوارم آماده شدن برای شرکت در این بدیل، کاری است که در دستور کار کنگره شما و همه آنهائی قرار دارد که برای ایرانی مستقل و آزاد و در رشد و سرفراز مبارزه می کنند.
۲۶ فروردین ۱۳۹۲
برابر ۱۵ مارس ۲۰۱۳
