کنگره فوق العاده وحدت چپ کی تحقق می یابد؟

ساعت پنج، شش صبح آخر هفته که ایستگاه “تجریش”، “درکه” یا “اوین” جمع میشدیم، حالا هوا میخواست ابری باشد، یا آفتابی، بارانی باشد و یا برفی، ما در برنامه خود قرار داده بودیم که حدودهای ظهر قله را می زنیم و سرود قله را بخوانیم و سرشار از غرور فتح قله، بصورت اردویی فاتح به سمت پایین سرازیر بشویم. صبح قبل از طلوع آفتاب، کوله ها بر پشت و سرود خوانان در برف و بوران آهسته و پیوسته به سمت بالا حرکت میکردم. حرکت که میکردم، بدنها گرمتر، بحث ها داغتر، سرودها پر طنین تر میشد. هر مرحله ای از صعود را که به پایان می رساندیم،از یک طرف با غرور به ارتفاعی که صعود کرده ایم نگاه میکردیم، از طرف دیگر با احساس توانمندی بیشتر از موفقیتهای صعود، عزم جزم کرده و بسوی هدف مرحله ای بعدی   با گامهای استوارتری به حرکت در می آمدیم.

ماهی سیاه کوچولو گفت، راه که بیافتیم، ترسمان می ریزد. اگر ما اول صبح قبل از طلوع آفتاب سر چشمه ای که برای “نان و پنیر و خرما”  توقف میکردیم و با چایی دم کرده از آب چشمه نوش جان میکردم،به جای اینکه سریعا بر پا خاسته و دو دستی  برنامه زمانبندی شده صعود را مرحله به مرحله پیاده بکنیم،  ساعتها به صحبت کردن در باره صعود به قله میپرداختیم، نه تنها مرحله های مختلف صعود را متناسب با زمان بندیهای ضروری انجام آنها به مرحله اجرا در نمی آوردیم، بلکه نمیتوانستیم به قله صعود کنیم و بالاخره برنامه کوهنوردی آن روز کلا از هم می پاشید. اگر هدف ما آنروز، صعود به قله بود، یکی از هدفهای اصلی  امروز ما تشکیل سازمان واحد جنبش چپ ایران می باشد. زمان لازم برای صحبت کردن همیشه محدود است و بعد از صحبتهای لازم باید برنامه ای اجرائی تنظیم شده و با گامهای استوار به اجرای آن پرداخت. آری، به قول ماهی سیاه کوچولو، راه که بیافتیم، ترسمان می ریزد.

باید همیشه توازن مناسبی بین پیشبرد هدفمند  بحث نظری و تنظیم و پیاده کردن پروژه اجرائی جهت رسیدن به هدفی مشخص برقرار باشد.  با تکرار صحبت و دوام بحث های سلسله وار در باره وحدت چپ ایران، بدون تنظیم و پیاده کردن یک پروژه اجرائی به موازات آن، وحدتی شکل نخواهد گرفت. این بحثهای سلسله وار هیچ موقعی تمامی نخواهند داشت. وحدت کامل نظری برنامه ای هیچ موقع بوجود نخواهد آمد. وجود اختلاف نظر درون یک جریان سیاسی نشانه پویایی و بالندگی آن میباشد. بحثهای نظری حتما و بصورتی واجب و ضروری باید با یک پروژه مشخص و زمانبندی شده اجرائی همگام  و به موازات برنامه اجرائی به پیش برده شود. پروژه زمان بندی شده ای که باید و حتما قابلیت پاسخگوئی جنبش چپ به نقش ضروزی تاریخی خویش را در بطن خود داشته باشد. پروژه ای که در شرایط آرامش قبل از طوفان، بتواند جنبش چپ آبدیده را چنان انسجام ساختاری داده باشد که بتواند بصورت وزنه ای واحد و سنگین در تحولات سیاسی شرایط طوفانی نقش تاریخی خویش را ایفا بکند. کشتیی را  که بخاطر عبور از دریاهای طوفانی در شرایط طغیان میسازند، باید در شرایط آرامش قبل از طوفان ساخت. با دست پاچگی در شرایط طوفانی به فکر ساختن کشتی جهت عبور از طوفانی که همه را غافلگیر کرده است افتادن، کار همیشگی کسانی است که نه فقط پیشگام جنبش های مردمی نیستند، بلکه همیشه خودشان را به دنبال حوادث لنگ لنگان میکشانند.

 باید کوله ها بر پشت، با عزم های جزم شده، رهروان  کاروان راه آزادگی وعدالت اجتماعی به سمت قله وحدت جنبش چپ گام به گام به حرکت در بیاید. باید همزمان و بموازات صحبت کردن در باره دریا، به راه افتاد و به سمت دریا به حرکت در آمد و بار و بنه بست و به راه افتاد. برای انجام و فرجام وحدت ساختاری جنبش چپ ایران، پایبندی به ارزشهای بشر دوستانه، آزادیخواهانه و عدالت جویانه ، خمیر مایه ریختن فونداسیون ، جهت تنظیم و فورمولبندی کردن استراتژی عمومی مرحله ای سیاسی را تشکیل میدهند. پر واضح است که چنین ساختاری برای خویش  اساسنامه واحدی را لازم خواهد داشت. با اتکا به عموم این سلاح ها  و تجهیزات باید در راستاهای عمومی برنامه و استراتژی واحد  مرحله ای سیاسی، یعنی عبور از نظام ولایت فقیه با گامهای استوار به پیش رفت.

 هزاران هزار رهروان راه آرمانهای سوسیال دموکراسی و عدالت اجتماعی، همگی منتظرند تابه کاروانی که قرار است از دم منزلشان بگذرد،  بپیوندند. بخواهیم نخواهیم هزاران هزار رهروان راه آزادی و عدالت اجتماعی چشمان خویش را به سازمانهای موجود سوسیال دموکراتیک چپ دوخته اند تا ببینند چه موقعی پروژه وحدت این سازمانها از حرف گذشته و شکل اجرائی به خود گرفته و بالاخره تکمیل میشود. پروژه ای که برای خود یک طرح مشخص، یک آغاز و یک پایانی مشخصی را بصورتی زمان بندی شده ترسیم کرده باشد. پروژه ای که کاروان به حرکت در آمده  آن از چنان مسیری عبور بکند که همه رهروان راه آرمانهای بشر دوستانه و عدالت خواهانه بتوانند به راحتی به این کاروان بپیوندند، با افتخار در راستای فتح قله بلند اتحاد چپ با بازوان به هم حلقه شده گام بردارند. فراموش نکنیم که چنین پروژه ای را باید زمانی به فرجام برسانند که دیگر خیلی دیر نشده باشد. جنبش چپ ایران به اندازه کافی از جنبش عموم دموکراتیک مردمی عقب ، و در انجام وظیفه، نقش و ظرفیت تاریخی خویش قاصر مانده است.

متاسفانه آنچه تا به حال بیشتر شاهد آن بوده ایم ادامه بحثهای سلسله وار تکراری میباشد که در بهترین حالت منجر به همکاریهای سازمانهایی مزبور در حد و حدود خیلی محدودی که ظرفیت  آنها از حد و مرزبرگزاری نمایشگاه مشترک، سخنرانی مشترک، اعلامیه مشترک، طومار مشترک ، تظاهرات مشترک و غیره فرا تر نمی رود. عمده این همکاریها توسط بدنه های این سازمانها و هزاران هزار فعالین چپی صورت میگیرد که در مقیاس بدنه های این سازمانها قرار گرفته اند و هواداران آنها بازوان خویش را قبل از رهبران خویش در همدیگر حلقه کرده با اتفاق همدیگر به راه سترگ خویش ادامه می دهند.  این همکاریهای از پایین در سطح بدنه و هواداران سازمانهای چپ، بصورتی غیر مستقیم بعنوان شاخصه ای نمایانگر فشار از پایین توسط بدنه این سازمانها جهت شتاب بخشیدن رهبران و مسئولین به پروژه وحدت چپ می باشد.

چرا با وجود اینهمه توافق های نظری فکری، آمادگی روانی، پختگی پتانسیل های اجرائی وقدرت آتشفشانی فشار از پایین توسط بدنه های این سازمانهای چپ، هنوز پس از گذشت سالهای سال، سازمانهای چپ ایران در جای خویش درجا می زنند و در اجرای پروژه وحدت چپ ناکام مانده اند؟ موانع و عوامل بازدارنده تحقق عملی وحدت ساختاری چپ، چه ها می باشند؟ آیا کسان، نیروها و جریانهای فکری خاصی چه با مواضع چپ افراطی تک روانه، غیر وحدت طلبانه سکتاریستی، و یا چه با مواضع راست حمایت از جناحهای حکومتی در مقابل جناح دیگر، عملا در مقابل شکل عملی گرفتن آن سنگ اندازی کرده و این پروزه را به حالتی فرسایشی تبدیل میکنند؟ آیا عدم زدوده شده اختلافات و بعضا کینه های شخصی بعضی افراد در موقعیتهای رهبری  را که موقعیت هژمونیک رهبری خویش را مثل خانواده “کیم ایل سونگ” دو دستی چسبیده و امکان گذر رهبری به دست نسل های بعدی را فراهم نمی آورند، از عوامل جلوگیری کننده از تحقق پروژه وحدت می باشند؟

خمیر مایه، فونداسیون، اسکلت بندی و ساختار نهایی مرحله ای پروژه وحدت جنبش چپ ایران شاید بتواند بر بستره یک کنگره فوق العاده عمومی و مشترک این مجموعه تعریف کرد. پروژه کنگره فوقالعاده عمومی چپ واحد ایران باید در کوتاهترین زمانبندی لازم، در تاریخی از قبل تعیین شده با اتفاق عمل حد اکثر سازمانها و افرادی که آمادگی اشتراک در آن را دارا هستند، شکل عملی به خود بگیرد. کمیسونهایی که روی اسناد، برنامه ها و دیگر مسائل دستور کاری کنگره کار میکنند، باید از امتزاج جناح بندیهای فکری مختلف شکل گرفته باشند. برنامه ها، اساسنامه ها، محورهای عمده سیاسی فکری ارمانی تعریف شده سازمانهای مختلف چپ، میتواند بعنوان مدلهای از قبل آماده در چنین پروژه ای بکار گرفته شوند.

برای مدت زمان ترانزیشن از سازمانهای چپ پراکنده شرکت کننده در پروژه وحدت تا شکل گیری سازمان واحد جنبش چپ، هر کدام از این سازمانها میتوانند اساسنامه ها، برنامه ها و ساختار جداگانه خویش را حفظ کرده باشند. ساختار مستقل این سازمانها میتوانند همزمان در امتزاج، و به موازات ساختار واحد سازمان سیاسی  سوسیال دموکراسی چپ به حیات خویش ادامه دهند. روند عمومی در راستای ادغام و انسجام این سازمانها در سازمان واحد جبهه کار خواهد بود. وحدت در تنوع شاخصه عمومی بافت ساختاری سازمان واحد سوسیال دموکراسی جنبش چپ خواهد بود که خود را بصورت ادغامی از سازمانهای مختلف در یک سازمان را تشکیل خواهد داد.

شکل گیری هر گونه تغییر و تحولی بستگی به تصمیم گیری های شجاعانه، مدل سازی و پروژه ای کردن تصمیمات جهت پیاده کردن آنها بر اساس زمان بندی تعیین شده دارند. در دنیای متحول و دگرگون شونده فعلی که از یک طرف تحت تاثیر شتاب فزاینده ای که انقلاب تکنولوژی اینترنتی به این تحولات بخشیده است، مدیریت این پروژه ها باید بر پایه های زمان بندی حد اقل ها، بالاترین بازدهی ها در کوتاهترین زمانها و موفقترین نتیجه دهی ها همراه باشد. سالهای سال است رهروان راه سوسیال دموکراسی منتظر چنین تصمیمات شجاعانه ای توسط رهبران این سازمانها هستند که پروژه بندی شده و به مرحله اجرا در بیایند. پروژه کنگره فوق العاده واحد عمومی هواداران سوسیال دموکراسی و جنبش چپ را به پروژه اجرائی تبدیل کنیم. باید برای آن یک زمانبدی پایانی تعیین بکنیم. باید تلاش کنیم تا این پروژه را در کوتاهترین زمان ممکن تحقق ببخشیم. جهت عبور از دیکتاتوری و خفقان بدوی نظام ولایت فقیه به یک نظام دموکراتیک حقوق بشری مدرن، جنبش سوسیال دموکراسی و جنبش عموم دموکراتیک مردم ایران نیاز به بلوک بندی های وحدت دارد. مهمترین بلوک وحدت دموکراتیک، وحدت جنبش چپ ایران می باشد. ماهی سیاه کوچولو گفت، راه که بیافتیم، ترسمان می ریزد.

۲۳/۰۴/۲۰۱۲