گزارش برنامه مشترک حزب چپ ایران (فداییان خلق) و حزب چپ آلمان به مناسبت چهلمین سالگرد انقلاب اسلامی در ایران

انقلاب بهمن، انقلابی ضد دیکتاتوری

این برنامه به زبان آلمانی و در روز دوشنبه ۲۲ بهمن از ساعت ۱۸ تا ۲۰ در سالن رزا لوگزامبورگ در شهر برلین برگزار شد.

ابتدا خانم ژولیا ویدمن گرداننده برنامه از حزب چپ آلمان ضمن خوش آمد گویی به حاضرین، دلیل برگزاری برنامه، دلایل و نتایج انقلاب بهمن در ایران و نقش چپ ها در آن، را توضیح داد و سپس به معرفی سخنرانان، مهدی ابراهیم زاده از حزب چپ ایران (فداییان خلق) و نیما مواسات از حزب چپ آلمان و عضو پارلمان آلمان، پرداخت.

ابراهیم زاده در سخنان خود ابتدا تصویری از درون زندان و در جامعه در سال های ۵۰ ارائه داد و به رخ داد های مهم و تاثیر آنها در شکل گیری و بروزحرکات اعتراضی اشاره کرد. از سال ۱۹۷۷ با روی کار آمدن کارتر در کاخ سفید، دکترین حقوق بشری او، فشار بر شاه برای گشایش فضای سیاسی، استفاده مخالفان از این فضا، شب های شعر انستیتو گوته در تهران و تجمع های اعتراضی و مذهبی.

همچینن به مقایسه وزن و نقش نیروهای سکولار با نیروهای مذهبی در درون و بیرون زندان و امکان و قدرت بسیج هر کدام در حرکات و تظاهرات در روند انقلاب اشاره شد. وی علت انقلاب را نه در اشتباهات ساعات آخر دیکتاتور حاکم و نه در اگر های مختلف برخی اظهار نظر ها، که در حاصل مجموعه بحرانهایی که طی سالهای گذشته روی هم جمع شده دانست و از نظر تاریخی حاصل شکاف سنت و تجدد در جامعه دانست. شاه با ژست تجدد خواهی با اتکا و بهره گیری از نیروی سنت به سرکوب تجدد خواهی واقعی که خواهان آزادی و دموکراسی بودند پرداخت. ائتلاف ناگفته و موقت بین سنت گرایان و نیروهای مدرن بر سر پایین آوردن دیکتاتور بود. این دو نیرو و چالش و توازن بین آنها از آغاز انقلاب مشروطیت در ابتدای قرن بیستم تا کنون با فراز و فرود های خود، دو نیروی اصلی انقلاب ۱۹۷۹ ایران هستند.

سپس نیما مواسات با اشاره کوتاهی به نقش روحانیون بزرگ و از جمله نقش سیاسی آیت اله خمینی در در بسیج توده ها در سال آخر قبل از انقلاب، عمدتا به روندهای پس از انقلاب اشاره نمود. وی همچنین به نقش طبقه کارگر در پیروزی انقلاب بهمن اشاره و نتیجه گرفت، که آیا نمی یست چپ ها در انقلاب نقش بیشتری می داشتند؟ و سپس به وضعیت و موقعیت سیاسی جمهوری اسلامی بعد از انقلاب و سرکوب و کشتار مخالفین و بویژه به کشتار زندانیان سیاسی در سال ۱۹۸۸ اشاره نمود.

پس از صحبت های دو سخنران، خانم ویدمن به طرح سوالاتی در مورد وضعیت کنونی ایران پرداخت. همچنین شرکت کننده هم سوال های خود را مطرح نمودند.

در پاسخ به سوالات و اظهار نظر های حاضرین  سخنرانان، به موضوع هسته ای ایران، به محاصره اقتصادی به نقش ترامپ اینکه چگونه هم او و هم رهبری سیاسی ایران مکمل هم هستند، به جنبش های اعتراضی از سال پیش تاکنون به اعتصابات کنونی بویژه در نیشکر هفت تپه و دستگیری فعالان کارگری، به حضور ایران در سوریه و عراق اشاره کردند و همچنین به امکان تغیر در وضعیت سیاسی ایران و اینکه مردم ایران انقلاب خواهان انقلاب نیستند،

 اما خواهان تغییرات جدی در استراکتور سیاسی ایران هستند، بگونه ای که آزادی و دموکراسی و عدالت اجتماعی را در فرم یک جمهوری سکولار برای مردم ایران تامین کند.