سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)
رقص خوشهٔ پروین
با چشمانی که
از تبِ کهنهٔ خورشید میسوزند،
در کوچههای مهآلودِ سنندج
قدم میزند.
گامهایش
بویِ غم میدهد.
رویاگونه،
با نوای تنبور
از پیچِ خاطرهها
میگذرد.
چراغِ میدان
روشن میشود.
میانِ گریه و ایمان
تلخ میخندد.
شال سبزش را
بر شانهٔ زخمی زمین
میگسترد.
برف کهنه را کنار میزند،
بر خاکِ سختِ کوچه
نرم میلغزد،
گویی
شهرِ خسته
زیر قدمهایش
نفس میکشد.
شاخههای جوان
تکان میخورند.
خوشهٔ ثریا
به زمین رسیده،
در کوچههای غمزدهٔ سنندج
قدم میزند!
بیانیه هیئت سیاسی اجرایی: روز جمعه هفتم فروردین، اسراییل و امریکا مشترکا به تاسیسات مهم کشور ما حمله کردند. در این حملات کارخانههای بزرگ فولاد کشور در مبارکه و صنعت فولاد اهواز هدف قرار گرفتند… در ساعات اولیه بامداد روز شنبه ۸ فروردین چندین بخش از دانشگاه علم و صنعت ایران هدف قرار گرفت…گسترش تحصیلات عالی نیز که در پدیدارشدن دانشگاه ها و مدارس فنی در سراسر کشور بهچشم میخورد بخشی از زیرساخت های توسعه صنعتی کشور است…این تاسیسات به دلیل ساختاری موسسات غیرنظامی شناخته شده و حمله به انها تخلف از معاهدات بین المللی حاکم بر شرایط جنگی است.
شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.
در زمانی که حتی در میان راستترینهای پشتیبان ترامپ فریاد اعتراض به حمله امریکا و اسرائیل به ایران برخاسته، و دست بر اتفاق در روزی که میلیونها امریکایی در مخالفت با سیاستهای ترامپ به خیابانها آمده بودند، پسر آخرین شاه ایران از ترامپ میخواهد که بجنگد تا نابودی ایران. دهان به چنین گشودن نشان از چه دارد؟
گودرز اقتداری: امروز برای توافق گام به گام و تضمین های لازم برای پیمان ترک مخاصمه، معاهده عدم تجاوز، لغو تهدیدها بهترین زمان است. “پذیرش شکست” از طرف متهاجم به کشور ما تنها یک پذیرش لفظی است و ارزش عینی ندارد، مهمتر اما تحمیل این توافق و حفظ کنترل هرمز است که به واقع شکست عملی در این مرحله از جنگ بوده و میتواند به پایان امپراطوری ایالات متحده بیانجامد، همانگونه که موفقیت مصر در حفظ کنترل کانال سوئز نقطه پایانی بر امپراطوری بریتانیا گذاشت.
