سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۹ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۰۵:۴۱

سه شنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۰۵:۴۱

وکلای تسخیری به ابزار تسریع اعدام معترضان تبدیل شده‌اند

رادیو زمانه: سازمان حقوق بشر ایران می‌گوید بخشی از وکلای تسخیری نه‌تنها از موکلان خود دفاع مؤثر نمی‌کنند، بلکه عملاً در هماهنگی با دستگاه سرکوب، مسیر صدور و اجرای احکام مرگ را هموار می‌کنند.

سازمان حقوق بشر ایران با انتشار گزارشی تفصیلی اعلام کرد که جمهوری اسلامی به‌صورت سیستماتیک از برخی وکلای تسخیری برای پیشبرد محاکمه‌های نمایشی و تسریع اجرای احکام اعدام معترضان استفاده می‌کند. این سازمان با استناد به اسناد و شهادت‌های گردآوری‌شده تأکید کرد که بخشی از این وکلا نه‌تنها از موکلان خود دفاع مؤثر نمی‌کنند، بلکه عملاً در هماهنگی با نهادهای امنیتی و قضائی، مسیر صدور و اجرای احکام مرگ را هموار می‌سازند.

به‌گفته سازمان حقوق بشر ایران، در موارد متعدد مشاهده شده که وکلای تسخیری تنها یک یا چند روز پس از صدور حکم اعدام، به‌صورت فوری درخواست تجدیدنظر ثبت کرده‌اند؛ اقدامی که در عمل، متهمان را از مهلت قانونی ۲۰ روزه برای پی‌گیری مستقل پرونده، انتخاب وکیل جدید یا جلب توجه افکار عمومی محروم می‌کند.

این سازمان هشدار داد که چنین روندی، امکان اجرای سریع‌تر احکام اعدام را فراهم می‌سازد و با هدف کاهش فشارهای داخلی و بین‌المللی صورت می‌گیرد.

در این گزارش آمده است که دستگاه قضائی جمهوری اسلامی با سوءاستفاده از تبصره ماده ۴۸ قانون آیین دادرسی کیفری، دسترسی متهمان سیاسی و امنیتی به وکلای مستقل را محدود می‌کند؛ اما به‌گفته سازمان حقوق بشر ایران، این محرومیت در عمل بسیار فراتر از محدودیت‌های قانونی رفته و حتی تا مراحل پس از تأیید حکم در دیوان عالی کشور نیز ادامه پیدا می‌کند.

ماده ۴۸ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ حق داشتن وکیل در مرحله پیش از محاکمه را برای متهم پیش‌بینی کرده است؛ با این حال، تبصره ماده ۴۸ این حق را را برای متهمان به «جرایم علیه امنیت داخلی یا خارجی و جرایم سازمان‌یافته» در مرحله تحقیقات مقدماتی، به فهرستی از وکلای مورد تأیید رئیس قوه قضائیه محدود می‌کند.

سازمان حقوق بشر ایران همچنین تأکید کرد که بسیاری از متهمان پرونده‌های مرتبط با اعتراضات، در حساس‌ترین مراحل دادرسی عملاً بدون دفاع رها می‌شوند. به‌گفته این سازمان، برخی وکلای تسخیری «نه اعترافات اجباری را به چالش می‌کشند، نه ادعاهای شکنجه و بدرفتاری را پی‌گیری می‌کنند و نه مدارک تبرئه‌کننده را به دادگاه ارائه می‌دهند». در نتیجه، دادگاه‌های انقلاب بر پایه پرونده‌هایی که هیچ دفاع مؤثری در برابر آن‌ها صورت نگرفته، به‌سرعت حکم اعدام صادر می‌کنند و دیوان عالی کشور نیز این احکام را بدون بررسی حقوقی واقعی تأیید می‌کند.

این سازمان حقوق بشری همچنین گزارش داد که برخی وکلای تسخیری با خودداری از تماس با خانواده‌های متهمان، آن‌ها را از روند پرونده و وضعیت حقوقی عزیزانشان بی‌اطلاع نگه می‌دارند؛ اقدامی که خانواده‌ها را از هرگونه تلاش برای پی‌گیری مؤثر یا اطلاع‌رسانی عمومی بازمی‌دارد.

در بخشی از این گزارش به نامه‌ای سرگشاده از سوی جمعی از وکلای حقوق بشری داخل ایران با عنوان «وکلای امنیتی؛ شریک دزد و رفیق قافله» اشاره شده است؛ نامه‌ای که نقش برخی وکلای تسخیری در پرونده‌های امنیتی را افشا می‌کند.

در این نامه آمده است: «گروهی از وکلا با هماهنگی نهادهای امنیتی و قضات دادگاه‌های انقلاب وارد پرونده‌های حساس شده و در تمام مراحل دادرسی به‌جای دفاع، به اقرار ضمنی علیه موکل روی می‌آورند.»

نویسندگان این نامه همچنین تأکید کرده‌اند که «آن‌ها با اقدام فوری برای تجدیدنظرخواهی، تنها یک روز پس از ابلاغ رأی، فرصت قانونی ۲۰روزه را از موکل سلب کرده و با هم‌دستی سیستم قضائی، روند اجرای احکام سنگین را تسریع می‌کنند».

در بخش دیگری از این نامه، از مهدی محرابی، به‌عنوان یکی از وکلایی نام برده شده که بنا بر گزارش‌ها، در پرونده‌های امنیتی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی حضور داشته است؛ از جمله پرونده آتش‌سوزی پایگاه بسیج خیابان نامجو که چهار معترض به نام‌های محمدامین بیگلری، امیرحسین حاتمی، علی فهیم و شاهین واحدپرست کلور در آن اعدام شدند. نویسندگان نامه نوشته‌اند که «عملکرد او در این پرونده‌ها عملاً مسیر صدور و اجرای احکام اعدام را هموار کرد».

این نامه همچنین از فشار نهادهای قضائی بر خانواده‌ها برای پذیرش وکلای مورد تأیید حکومت پرده برداشته و می‌گوید به خانواده‌ها وعده داده می‌شود که در صورت استفاده از این وکلا، امکان «بخشودگی» یا تخفیف مجازات وجود خواهد داشت؛ وعده‌ای که به‌گفته نویسندگان، در بسیاری موارد به صدور احکام اعدام یا حبس‌های طولانی‌مدت منتهی شده است.

در بخش پایانی گزارش، سازمان حقوق بشر ایران به فشارهای فزاینده بر وکلای مستقل اشاره کرده و اعلام کرده است که از آغاز اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ تاکنون بیش از ۲۰ وکیل در ایران بازداشت شده‌اند. این سازمان به احضار میلاد پناهی‌پور و امیر رئیسیان در نهم اردیبهشت‌ماه اشاره کرد؛ دو وکیلی که پس از اطلاع‌رسانی درباره ممانعت از دسترسی به وکلای منتخب در پرونده نوجوانان معترض، با اتهام‌های «نشر اکاذیب» و «تبلیغ علیه نظام» مواجه شدند و با قرار وثیقه آزاد شدند.

بر اساس آخرین خبرها در این زمینه، بهار صحرائیان، وکیل دادگستری و عضو کانون وکلای فارس نیز روز گذشته، شنبه ۲۶ اردیبهشت پس از مراجعه به دادگاه انقلاب شیراز برای پیگیری امور مربوط به موکلانش بازداشت شد.

جلسه بازپرسی او صبح امروز یکشنبه ۲۷ اردیبهشت‌ماه در دادسرای شیراز برگزار و اتهاماتی از جمله «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «نشر اکاذیب» به او تفهیم شد.

تا زمان انتشار این خبر، اطلاعی از محل نگهداری این وکیل دادگستری منتشر نشده است. صحرائیان پیش‌تر نیز به‌دلیل فعالیت‌های حرفه‌ای و حقوقی خود سابقه بازداشت داشته است.

سازمان حقوق بشر ایران تأکید کرده است که جمهوری اسلامی، به‌عنوان عضو میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، موظف به رعایت حق دادرسی عادلانه و حق دسترسی آزادانه متهمان به وکیل منتخب خود است؛ تعهداتی که به‌گفته این سازمان، به‌صورت آشکار و سیستماتیک نقض می‌شوند.

تاریخ انتشار : ۲۹ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۰:۴۱ ق٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

بررسی وضعیت اسف‌بار زندانیان زن در ایران

وکلای تسخیری به ابزار تسریع اعدام معترضان تبدیل شده‌اند

اعتراف قوه قضاییه به اعدام دست‌کم ۳۹ زندانی سیاسی تنها در ۷۸ روز

Statement by More Than 150 Former Political Prisoners Opposing the Resumption of War

اعلامیه حزب دمکراتیک مردم ایران: نه به اعدام، نه به سرکوب

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!