سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۷ بهمن, ۱۴۰۴ ۱۱:۱۵

دوشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۱:۱۵

عبدالله شهبازی به یک سال و نیم حبس محکوم شد

عبدالله شهبازی از اعضای حزب توده ایران در سالهای اولیه انقلاب است که پس از دستگیری در سال ۶۱ به همکاری با نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی رو آورد و پس از تشکیل وزارت اطلاعات در راه اندازی مؤسسه پژوهشهای سیاسی وزارت اطلاعات نقش و به مدت ۱۰ سال در دوره وزارت علی فلاحیان مدیریت آن را بر عهده داشت

شعبه ۱۶ دادگاه تجدید نظر استان فارس، به ریاست کریم افضل و محمد وحید ذاکرنیا، حکم دادگاه بدوی علیه عبدالله شهبازی را به یک سال و نیم زندان افزایش داد. به این ترتیب، حکم دادگاه بدوی شعبه ۱۰۲، به ریاست روحالله قهرمانی نمدی، که شهبازی را به پنج ماه زندان محکوم کرده بود، افزایشی چشمگیر یافته است. معهذا، تاکنون حکم دادگاه تجدید نظر به شهبازی یا وکلای وی ابلاغ نشده است.

اتهام عبدالله شهبازی نگارش کتاب «زمین و انباشت ثروت: تکوین الیگارشی جدید در ایران امروز» در بیش از ۱۴۰۰ صفحه است که در فروردین ۱۳۸۷ در وبگاه شهبازی انتشار یافت. انتشار این کتاب در زمان خود جنجالی بزرگ برانگیخت و به استعفای شیخ محیالدین حائری شیرازی، امام جمعه شیراز، و برکناری سردار عبدالعلی نجفی، فرمانده سپاه حفاظت انصارالمهدی انجامید. شهبازی نیز بازداشت شد ولی به دلیل جنجال رسانهای که دستگیری وی برانگیخت پس از یک شب آزاد شد. پرونده اتهام شهبازی، تحت عناوین «تهمت و افترا و توهین و نشر اکاذیب» در مرحله دادسرا، بدون طی روال عادی قانونی، از جمله احضار شهود و استعلام از مراجع ذیربط درباره صحت و سقم مدارک و مستندات وی، در شعبه چهار دادیاری دادسرای عمومی و انقلاب شیراز، به ریآست حسن قائد جدول، به صدور قرار مجرمیت انجامید و پرونده به شعبه ۱۰۲ دادگاه عمومی شیراز، به ریاست روحالله قهرمانی نمدی، ارجاع شد. دادگاه فوق نیز، بدون اعتنا به دفاعیات و درخواستهای قانونی شهبازی، از جمله احضار شهود و استعلام درباره صحت و سقم دعاوی و مستندات و مدارک شهبازی، او را به پنج ماه حبس تعزیری محکوم کرد. شهبازی به حکم صادره اعتراض نمود و پرونده به دادگاه تجدید نظر رفت. دادگاه تجدید نظر، طبق همان رویه یکجانبه پیشین، حتی بدون احضار شهبازی و استماع دفاعیات و مستندات وی، حکم فوق را به یک سال و نیم زندان افزایش داد.

عبدالله شهبازی میگوید: «مطالبی که در کتابم عنوان کردم، شاید به جز برخی لغزشهای جزیی، کاملاً صحت دارد و مردم شیراز این مسائل را به چشم میدیدند و در محافل خصوصی و عمومی بیان میکردند. تنها کاری که من کردم مستند کردن و انتشار مفاسدی بود که در دوران ۲۷ ساله اقتدار آیتالله حائری شیرازی در فارس بهتدریج گسترش یافت. در همین جا اعلام میکنم که کمترین عقبنشینی نخواهم کرد و اگر محکمه صالحهای بطور علنی برگزار میشد از بند بند مندرجات کتابم دفاع میکردم و از جمله نقش مخرب آقای حائری و کارگزاران او، از جمله سردار عبدالعلی نجفی، را در گسترش تباهی و فساد اقتصادی و اخلاقی در فارس ثابت میکردم. افسوس که برخی مقامات متنفذ قضایی فارس با کانونهای فاسد مالی، که در کتاب من نامشان ذکر شده، پیوند عمیق دارند و در سه سال اخیر این امر برایم به یقین بدل شده است.»

عبدالله شهبازی بنیانگذار و مدیر دو مؤسسه بزرگ تحقیقاتی ایران، مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی و مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران، و نویسنده دهها کتاب و مقاله بوده است. در میان آثار شهبازی «ظهور و سقوط سلطنت پهلوی»، که جلد اوّل آن خاطرات ارتشبد حسین فردوست (رئیس دفتر ویژه اطلاعات محمدرضا شاه پهلوی) است، به عنوان پرفروشترین کتاب تاریخی ایران شناخته میشود که شمارگان آن هماکنون به قریب ۲۰۰ هزار دوره رسیده است. کتاب «زرسالاران» شهبازی، که تاکنون پنج جلد آن منتشر شده، در سال ۱۳۸۵ به عنوان «کتاب سال» برگزیده شد و در همان سال در مراسم «فجرآفرینان» از شهبازی به عنوان کسی که بیشترین خدمات را در حوزه تاریخنگاری به جمهوری اسلامی ایران کرده تجلیل شد.

عبدالله شهبازی فرزند یکی از خوانین فارس است. پدرش در سالهای اصلاحات ارضی علیه حکومت پهلوی قصد دست زدن به اقدام مسلحانه داشت که دستگیر و اعدام شد.

عبدالله شهبازی از اعضای حزب توده ایران در سالهای اولیه انقلاب است که پس از دستگیری در سال ۶۱ به همکاری با نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی رو آورد و پس از تشکیل وزارت اطلاعات در راه اندازی موسسه پژوهشهای سیاسی وزارت اطلاعات نقش و به مدت ۱۰ سال در دوره وزارت علی فلاحیان مدیریت آن را بر عهده داشت.

از شهبازی به عنوان یکی از همکاران تیم مستقر در روزنامه کیهان و از مؤسسان مرکز پژوهشهای کیهان به مدیریت حسین شریعتمداری و حسن شایانفر نام برده می شود.

تاریخ انتشار : ۷ آذر, ۱۳۸۹ ۷:۵۱ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

انقلاب بهمن، ٢٢ بهمن

انقلاب بهمن زنده است؛ خائنان به انقلاب مردم باید از مسند نامشروع قدرت طرد شوند!

هیئت سیاسی – اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): در شرایطی سالگرد انقلاب بهمن را گرامی می‌داریم که جامعهٔ ایران هنوز در اندوه جان‌باختن هزاران انسان بی‌گناه در فاجعهٔ دی‌ماه گذشته به‌سر می‌برد؛ فاجعه‌ای که مسئولیت مستقیم آن بر عهدهٔ حاکمیتی است که جان و امنیت شهروندان را قربانی ناکارآمدی، فساد و بی‌مسئولیتی خود کرده است.

انقلاب ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ رویدادی تصادفی یا گسسته از تاریخ نبود، بلکه حلقه‌ای از زنجیرهٔ مبارزات تاریخی مردم ایران برای آزادی، استقلال، جمهوریت و حاکمیت شهروندان بر سرنوشت خویش بود؛ زنجیره‌ای که از انقلاب مشروطه، سرکوب آن توسط کودتای رضاخان، اشغال ایران در جنگ جهانی دوم، نهضت ملی شدن نفت و کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ عبور کرد و به قیام علیه سلطنت پهلوی رسید. …

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

مصاحبهٔ مونیخ؛ آزمونی برای مسئولیت‌پذیری سیاسی

شهناز قراگزلو: نکتهٔ حساس‌تر در همان مصاحبه این بود که کسرا ناجی اشاره کرد بسیاری از نیروهای سیاسی و مخالفان جمهوری اسلامی رهبری رضا پهلوی را نمی‌پذیرند و زیر چتر او قرار نمی‌گیرند. پاسخ رضا پهلوی این بود که کسانی که با او همراه نیستند، احزاب و سازمان‌هایی‌اند که به دموکراسی اعتقاد ندارند. این پاسخ از نظر سیاسی و اخلاقی خطرناک است، چون به‌جای پذیرش تکثر طبیعی جامعه، مخالفان را با یک برچسب از دایرهٔ مشروعیت خارج می‌کند.

مطالعه »

اهریمن‌سازی از چپ و کنش ما

یک همگرایی ایدئولوژیک طولانی‌مدت بین رسانه‌های قدرتمند و تحت حمایت خارجی و جریان‌های تأثیرگذار در درون حاکمیت و رسانه های وابسته به آنها وجود داشته است که هر دو، اهریمن‌سازی چپ و نسبت دادن مسئولیت مشکلات ایران به آن را مفید یافته‌اند. خشم عمومی از نابرابری، فساد و بی‌عدالتی اقتصادی بسیار واقعی است، اما این خشم به طور کامل با حمایت از جایگزین‌های سوسیالیستی یا برابری‌خواهانه همخوانی ندارد.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

مصاحبهٔ مونیخ؛ آزمونی برای مسئولیت‌پذیری سیاسی

بیانیه حمایت اتحادیه آموزش هلند از معلمان و شورای هماهنگی تشکا‌های صنفی فرهنگیان ایران

سلطنت‌طلبی و سایه راست افراطی بر جنبش‌های اجتماعی ایران

خط فقر به ۶۰ میلیون تومان رسید / حقوق کارگر ۱۸ میلیونی در دام تورم ۴۰ درصدی گیر کرد

اجلاس مونیخ و رویای تاجِ پوسیده

هدف اکثریت ملت ایران رهایی از سلطنت استبدادی و استبداد دینی است