بمناسبت درگذشت شهلا توکلی همسر غلام رضا تختی

شهلا هم خود یک قهرمان بود

شهلا توکلی همسر زنده یاد تختی در روز سه شنبه ۲۷ خرداد بر اثر بیماری سرطان در گذشت، هر ساله در سالروز درگذشت زنده یاد تختی مقالاتی در نشریات و رسانه های مجازی پیرامون افتخارات ورزشی، گرایشات سیاسی و خصلت های انساندوستانه او نوشته میشود تا یادمان چهره مردمی او ماندگار بماند.

بدون شک تختی محبوب ترین چهره ورزشی تاریخ ایران است اما به خاطر برخورداری از خصوصیات انسانی بمثابه یک شخصیت ملی برآمد کرد و اکنون که ۴۷ سال از درگذشت او میگذرد همچنان محبوبیت و وجهه مردمی او حتی در میان نسلهای کنونی نیز ماندگار است و در طی این سالیان ویژگی های مردم گرایانه او مورد ستایش مردم بوده است اما نکته ای بسیار با اهمیت در زندگی او که همواره نادیده گرفته میشود وضعیت زندگی همسرش پس از درگذشت تختی میباشد.

متاسفانه افکار عمومی مردم میهن مان همیشه یک امر مهم و مبرم را در مورد شخصیت های ملی، مردمی، سیاسی و فرهنگی جدی نمیگیرند و آن نادیده گرفتن مشکلات و رنج های همسران آنان پس از دستگیری، درگذشت یا اعدام آنان می باشد زیرا این همسران افزون براندوه از دست دادن همسرانشان باید فشارها، محرومیت هائی را از جانب حکومت نیز تحمل کنند و ارتباط آنان با مردم نیز تحت کنترل است از اینرو افکار عمومی مردم آگاهی چندانی از وضعیت زندگی این همسران ندارند اما پس از فاجعه جنایتکارانه سال ۶۷ و قتل های زنجیره ای و کشتار سال ۸۸ این سکوت شکسته شد و مردم بویژه زنان و مادران با حضور در مراسم یاد بود و تشبیع جنازه ها با همسران این قربانیان ابراز همدردی کردند یکی از همسران رنج دیده زنده یاد شهلا توکلی بود خانم توکلی در سال ۴۵ با تختی ازدواج کرد در آن زمان ایشان دارای فوق لیسانس ایمونولوژی بود و در دانشکده بهداشت دانشگاه تهران تدریس میکرد، شهلا پس از درگذشت تختی با در نظرداشت این نکته که ایشان فعال سیاسی نبودند، اما به مدت ۱۱ سال محدودیتها و تضییقات زیادی را بعنوان همسر تختی تحمل کردند اما در آن سالهای رنج بار که کوله باری را از ناملایمتیها بدوش می کشید از پای ننشست و با اراده و پشتکار فرزند شایسته و برومندی را به جامعه فرهنگی ایران هدیه کرد بابک، یادگاری تختی اینک یکی از جوانان ادیب و فرهیخته کشورمان است که در زمینه ترجمه و داستان نویسی فعالیت دارد، بابک اکنون شایسته نام پرآوازه پدر و تلاش خستگی ناپذیر مادرش می باشد.

امید است که جایگاه همسران، مردان یا زنان اندیشمند مبارز و مردمی و دیگر خدمتگزاران از دست رفته جامعه را گرامی بداریم و همدرد رنج های آنان باشیم.

در گذشت خانم توکلی را به فرزندش بابک و همسرش خانم منیرو روانی پور و فرزندشان غلام رضا تسلیت میگوئیم

یداله بلدی