سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۷ بهمن, ۱۴۰۴ ۲۲:۱۴

دوشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۴ - ۲۲:۱۴

نرگس محمدی، مبارز سرشناس و فعال حقوق بشر ایرانی بار دیگر به زندان محکوم شد

نرگس محمدی، فعال سرسخت حقوق بشر و سخنگوی سابق کانون مدافعان حقوق بشر ایران، پس از نزدیک به ۶ سال زندان، در سال ۱۳۹۹ از زندان ایران آزاد شده بود. گرچه او طی این فاصله، بارها به دلایل مختلف تهدید شده و بازداشت گردیده بود. اکنون، دوباره بنا به اتهامات واهی، باید مدت هشت سال، زندانی شود. جلسه دادگاه برای ابلاغ حکم، تنها پنج دقیقه به طول انجامید.

نرگس محمدی فعال سرشناس حقوق بشر ایران به گفته همسرش به هشت سال زندان و ۷۰ ضربه شلاق محکوم شده است. تقی رحمانی، همسرش که مقیم فرانسه است، در توییتر خود نوشت: جلسه دادگاه نرگس محمدی، تنها پنج دقیقه به طول انجامید. معلوم نبود به چه چیزی متهم شده است.

خانم نرگس محمدی در ایران به خاطر فعالیت هایش علیه مجازات اعدام شناخته می شود. سخنگوی سابق کانون مدافعان حقوق بشر ایران در اردیبهشت ۱۳۹۴ بازداشت و به اتهام “تاسیس سازمان غیرقانونی” به ۱۶ سال زندان محکوم شد. او در مهرماه ۱۳۹۹، پس از کاهش مجازات آزاد شد.

در ماه مه او دوباره مورد حمله و اتهام مقامات امنیتی قرار گرفت. به گفته وکیل وی، این روزنامه نگار و فعال حقوق بشر به ۳۰ ماه حبس تعزیری و ۸۰ ضربه شلاق محکوم شده بود که او نسبت به حکم صادره اعتراض کرده  و اعلام نموده بود که حاضر  به پذیرش حکم و معرفی خود به مسولان زندان نخواهد شد.

محمود بهسادی راد، وکیل دادگستری، گزارش رسانه‌های ایران به خبرگزاری فرانسه مبنی بر محکومیت نرگس محمدی به اتهام “تبلیغ علیه نظام سیاسی ایران، تهمت و شورش علیه اداره زندان” را تایید کرد. خانم نرگس محمدی با وجود محکومیت در ابتدا زندانی نشد. سپس در آبان ماه سال ۱۴۰۰، در دومین سالگرد آبان خونین سال ۱۳۹۸، در مراسم یاد بود ابراهیم کتابدار که در تظاهرات ضد دولتی کشته شده، در استان البرز- کرج، دوباره دستگیر شد.

دو شنبه ۴ بهمن ۱۴۰۰- ۲۴ ژانویه ۲۰۲۲

منبع: مجله آلمانی “Spiegel” 

تاریخ انتشار : ۴ بهمن, ۱۴۰۰ ۹:۴۹ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

انقلاب بهمن، ٢٢ بهمن

انقلاب بهمن زنده است؛ خائنان به انقلاب مردم باید از مسند نامشروع قدرت طرد شوند!

هیئت سیاسی – اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): در شرایطی سالگرد انقلاب بهمن را گرامی می‌داریم که جامعهٔ ایران هنوز در اندوه جان‌باختن هزاران انسان بی‌گناه در فاجعهٔ دی‌ماه گذشته به‌سر می‌برد؛ فاجعه‌ای که مسئولیت مستقیم آن بر عهدهٔ حاکمیتی است که جان و امنیت شهروندان را قربانی ناکارآمدی، فساد و بی‌مسئولیتی خود کرده است.

انقلاب ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ رویدادی تصادفی یا گسسته از تاریخ نبود، بلکه حلقه‌ای از زنجیرهٔ مبارزات تاریخی مردم ایران برای آزادی، استقلال، جمهوریت و حاکمیت شهروندان بر سرنوشت خویش بود؛ زنجیره‌ای که از انقلاب مشروطه، سرکوب آن توسط کودتای رضاخان، اشغال ایران در جنگ جهانی دوم، نهضت ملی شدن نفت و کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ عبور کرد و به قیام علیه سلطنت پهلوی رسید. …

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

مصاحبهٔ مونیخ؛ آزمونی برای مسئولیت‌پذیری سیاسی

شهناز قراگزلو: نکتهٔ حساس‌تر در همان مصاحبه این بود که کسرا ناجی اشاره کرد بسیاری از نیروهای سیاسی و مخالفان جمهوری اسلامی رهبری رضا پهلوی را نمی‌پذیرند و زیر چتر او قرار نمی‌گیرند. پاسخ رضا پهلوی این بود که کسانی که با او همراه نیستند، احزاب و سازمان‌هایی‌اند که به دموکراسی اعتقاد ندارند. این پاسخ از نظر سیاسی و اخلاقی خطرناک است، چون به‌جای پذیرش تکثر طبیعی جامعه، مخالفان را با یک برچسب از دایرهٔ مشروعیت خارج می‌کند.

مطالعه »

اهریمن‌سازی از چپ و کنش ما

یک همگرایی ایدئولوژیک طولانی‌مدت بین رسانه‌های قدرتمند و تحت حمایت خارجی و جریان‌های تأثیرگذار در درون حاکمیت و رسانه های وابسته به آنها وجود داشته است که هر دو، اهریمن‌سازی چپ و نسبت دادن مسئولیت مشکلات ایران به آن را مفید یافته‌اند. خشم عمومی از نابرابری، فساد و بی‌عدالتی اقتصادی بسیار واقعی است، اما این خشم به طور کامل با حمایت از جایگزین‌های سوسیالیستی یا برابری‌خواهانه همخوانی ندارد.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

گلهای خشم کلان شهرهای بورژوایی

«مزد خوب» یعنی مزدی نزدیک به سبد معیشت/ هزینه‌های زندگی کمتر از۶۰ میلیون تومان نیست!

کودکان گرفتار در سوگ جمعی

مصاحبهٔ مونیخ؛ آزمونی برای مسئولیت‌پذیری سیاسی

بیانیه حمایت اتحادیه آموزش هلند از معلمان و شورای هماهنگی تشکا‌های صنفی فرهنگیان ایران

سلطنت‌طلبی و سایه راست افراطی بر جنبش‌های اجتماعی ایران