
از روحیه تعاون مردم در جریان زلزله کرمانشاهان و ابراز بی اعتمادی نسبت به کل نظام، می باید که الهام گرفت. وظیفه ما، بازتاباندن ظرفیت های بالقوه و بالفعل جامعه است برای تحولات دمکراتیک و خطاب به خود جامعه. همکاری و اتحاد ضرورت لحظه کنونی است. ما می توانیم و موظف به محقق کردن ضرورت این لحظه هستیم.

ظاهرا مسئولین دولتی و حکومتی یکی پس از دیگری عقل سلیم (اگر وجود داشته باشد) را از کف داده اند و با هزیان گوئی های مکررخود در پی توجیح نابسامانی های هستند که خود مستقیما در بوجود آوردن آنها نقش داشته اند و دارند.
چند ین سال پس از انقلاب ۲۲ بهمن ۵۷ یکی از یهانه های حکومت جمهوری (نوپای) اسلامی برای توجیە ناتوانی در پاسخ دادن به مطالبات مردم، حکومت پهلوی را مقصر در به جا گذاشتن مشکلات معرفی می کردند و از مردم می خواستند که صبوری اختیار کنند تا مسئولین حکومتی تازه بدوران رسیده بدور از هیاهو به رتق و فتق امور بپردازند.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.