
جمهوری اسلامی همواره به عنوان حکومتی شناخته شده است که کارنامه آن در سرکوب آزادی رسانه ها در ردیف سیاه ترین کارنامه های حکومت های جهان است. بارها نهادها و سازمان های غیردولتی بین المللی به کارنامه منفی جمهوری اسلامی در این عرصه اشاره و آن را محکوم کرده اند. لایحه نظام رسانه، این کار نامه سیاه را سیاه تر کرده است.

مسعود بارزانی اخیرا اعلام کردە است کە در روابط اقلیم با آمریکا تجدیدنظر خواهد شد. این اعلام در پی عدم پشتیبانی آمریکا از رفراندم ۲۵ سپتامبر کردستان و نیز نشان دادن چراغ سبز آمریکا بە نیروهای عراقی برای بازپس گیری مناطق مورد مناقشە با کردها مطرح می شود. اما آیا توقع بارزانی از آمریکا، بویژە در پشتیبانی از رفراندوم توقعی بجا و معقول بود؟ با نگاهی گذرا بە موقعیت منطقە و منافع آمریکا، باید گفت کە این توقع هیچگونە پایە منطقی ندارد. از جملە بە دلایل زیر:

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.