
مجید فلاح زاده هنرمند دیرباز صحنه تئاتر ایرانی و فعال هنری ـ اجتماعی نام آشنا برای جنبش چپ کشورمان، بامداد ۲۵ تیرماه در سن ۷۱ سالگی و بعد مهاجرت غمبار سی و پنج سالهاش از میهن، چشم بر حیات بست و از میان عزیزانش رفت.

دبیر اول کیسه بوکس این کنگره است. بیشتر انتقادها متوجه اوست. او با آرامش گوش میکند، چشمان روشن خود را به منتقدان میدوزد؛ بسیاری از انتقادها را میپذیرد، بیآنکه مجادله کند و دهن به دهن شود. این قدرت اوست. گوئی انتقادکنندگان که عمدتاً از رهبری سابقاند، خود حضور نداشتند و همهچیز به اراده تنها یک فرد در سازمان وابسته بوده است! فرصت مناسبی است برای کادرها که دامن خود از مهلکه بیرون کشند و همهچیز را به گردن رهبران بیندازند؛ بیآنکه آن صفبندیها و صف کشیهای پشت سر رهبران را به خاطر بیاورند، و نقش خود را در پیش برد تمامی تصمیمات ببینند.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.