
کشور ما در برابر فشارهایی که ممکن است تشدید شوند، توانمند برآمد نخواهد کرد، هرگاه در عرصۀ سیاست داخلی شکاف و بیاعتمادی میان حکومتگران و مردم، تا این حد گسترده باشد. شکست تشبثات جنگافروزان و استقرار صلح در ایران در گرو تغییرات اساسی و بنیادین از سوی حکومت در سیاستهای داخلی است.

شهناز قراگزلو: از آبان ۹۸ تا امروز، هزاران روایت گفته و ناگفته ماندهاند، اما هیچکدام زخم را التیام ندادهاند، چون صاحبان قدرت هنوز از پذیرش مسئولیت میگریزند. همانهایی که روزی مردم را «اغتشاشگر» و «فریبخورده» نامیده و اعتراضات سراسری را «فتنهای جدید» و «پروژهی دشمنان خارجی» مینامیدند، امروز از فاجعه سخن میگویند، نه از سر پشیمانی یا دادخواهی، بلکه برای آنکه دیگری را زمین بزنند.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.