
از آن روز ۶۰ سال می گذرد. کمتر مناسبتی را با چنین قدمتی در تاریخ ایران می توان یافت که جنبش برخاسته از آن هم چنان زنده و پویا باشد. ۱۶ آذر و جنبش دانشجوئی در تاریخ ما ماندگار و پایدار ماند و از آن زمان تاثیرات گرانباری برروندهای سیاسی کشور گذاشت و در شکل دهی جریان های سیاسی از جمله جنبش فدائی، موثر افتاد.

میتولوژیها، کاردکردهای گوناگون می توانند داشتە باشند، یکی از این کارکردها، استفادە مذهیبون حاکمی ست کە با روایت مجدد این داستانها در یک بستر سیاسی ـ احساسی خاص، در صدد همانندسازی میان خود و میتولوژی برمی آیند تا از این طریق برای خود مشروعیت کسب کنند، مشروعیتی کە بشدت با مشروعیت پوپولیستی تماس برقرار می کند.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.