
انوشیروان لطفی در ۶ خرداد ماه سال ۱۳۶۷ در روزهای آغازین کشتارهای دستهجمعی زندانیان سیاسی اعدام شد. مادر لطفی از شنیدن خبر اعدام پسرش چنین گفت: «راهی خاوران شدم، با دست خاکها را کنار زدم، خاک را شکافتم پیراهن چهارخانه تن پسرم بود، دیگر نمیخواستم بیشتر از این ببینم.»

نە تنها، خامنەای، رهبر جمهوری اسلامی بە گاە خود نسبت بە دخالت مردم در سیاست خارجی کشور هشدار دارد، بلکە متاسفانە روند مذاکرات برجامی طوری پیش بردە می شود کە مردم ایران تحت هیچگونە شرایطی در مورد جزئیات آن مطلع نمی شوند، و این در حالیست کە تیم مذاکرە کنندە، مرتب از واژگان ‘ملت بزرگ ایران’ و غیرە سخن بە میان می آورد!

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.