شورای سیاستگزاری “اتحاد برای دموکراسی در ایران” در نشست ادواری خود از جمله به بررسی دو سند مربوط به ” اهداف و برنامه ها” و “استرتژی انتخابات آزاد و منصفانه- برای گذار به دموکراسی در ایران” پرداخت. کمیسیون های منتخب شورای سیاستگزاری، پیشنهاد های ارائه شده را بررسی کرده و با تکمیل و نهایی کردن سندهای تهیه شده مجددا آن ها را به نشست ارائه کردند. سند “استرتژی انتخابات آزاد و منصفانه- برای گذار به دموکراسی در ایران” قبلا برای اظهار نظر به کنفرانس پراگ ارائه شده بود. شورای سیاستگزاری سرانجام، این دو سند راهبردی را مورد تصویب قرار داد که اینک راهنما و مبنای حرکت و تلاش های “اتحاد برای دموکراسی در ایران” را تشکیل می دهند.
اهداف و برنامه های “اتحاد برای دموکراسی در ایران”
هدف “اتحاد برای دموکراسی در ایران” بسترسازی برای همگرایی و همآوایی بزرگ همه نیروهایی است که راهکار انتخابات آزاد بر اساس معیارها و موازین بین المللی را برای گذار به دمکراسی در ایران برمی گزینند. بر این پایه “اتحاد برای دمکراسی در ایران” نه یک حزب و سازمان سیاسی، بلکه نهادی است فراحزبی، فراسازمانی و مدنی. این نهاد می کوشد بسترساز و انسجام بخش برای تولید گفتمانهای سیاسی دمکراتیک و تسهیل روند همگرایی و توافق نیروها برای گذار به دمکراسی در ایران باشد. برای این منظور “اتحاد برای دموکراسی در ایران” راهبرد و برنامه های زیر را در دستور دائمی کار خود قرار می دهد:
– کمک به پیشبرد استراتژی انتخابات آزاد و منصفانه براساس معیارها و موازین بین المللی.
– پیشبرد گفتگوی ملی در باره راه گذار به دموکراسی و نیز پیرامون گسل ها و تنش های اجتماعی در ایران برای ایجاد تفاهم و توافق.
– ایجاد همگرایی و همآوایی نیروهای خواهان دموکراسی.
– کمک به گسترش جنبشهای مطالباتی و اعتراضی در شکل مبارزات بی خشونت.
نفی استبداد و نقض حقوق بشر، نفی هرگونه تبعیض (جنسیتی، دینی و عقیدتی، قومی)، تلاش برای دموکراسی بر مبنای منشورجهانی حقوق بشر، جدایی نهاد دین از دولت و انتخابات آزاد برای گذر از نظام جمهوری اسلامی از مبانی مورد تاکید “اتحاد برای دموکراسی در ایران” است.
اتحاد برای دمکراسی در ایران
بهمن ماه ۱۳۹۱
استراتژی انتخابات آزاد و منصفانه – برای گذار به دموکراسی در ایران
هدف ما برقراری یک دموکراسی نمایندگی مبتنی برجدائی نهادهای دین و حکومت از همدیگر و بر اساس معیارهای جهانی و مبتنی بر منشور حقوق بشر و پیمان نامه های وابسته به آن است.
برای گذار از استبداد دینی جمهوری اسلامی و پرهیز از خشونت و کاستن از هزینه های دوران گذار، ما با استفاده از تجربیات جهانی و تطبیق آن با ویژگیهای ایران، استراتژی انتخابات آزاد و منصفانه را برمی گزینیم.
استفاده از این راهکار از سال ۱۹۴۷ تاکنون به بسیاری از کشورها در نیل به دموکراسی یاری رسانده و از این رو یکی از معتبرترین و شناخته ترین راهکارهای گذار به دموکراسی در جامعه جهانی است.
درک ما از انتخابات آزاد و منصفانه
امروزه مفهوم انتخابات آزاد در فضای سیاسی ایران مقوله آشنائی است و از جناحهای حاکم تا اصلاح طلبان و مخالفان بنیادین جمهوری اسلامی آن را بکار می گیرند، اما مقصود یگانه ای از کاربرد آن ندارند. با وجود اشتراکات فراوان در کنشگران سیاسی به دلیل ماهیت متمدنانه و مسالمتجویانه انتخابات که مبتنی بر خواست و رای مردم است، این اشتراکات دال بر برداشت دقیق و صحیح همگان از مفهوم انتخابات آزاد و منصفانه نیست.
بنابراین لازم می بینیم که ویژگی پروژه خویش را که برمبنای تعریف دقیق و صحیح از انتخابات آزاد و منصفانه است تعریف کنیم:
۱- استراتژی انتخابات آزاد و منصفانه، پروژه گذار ازنظامی است که ساختاروقوانین آن، برپائی یک دموکراسی سکولار و بدون تبعیض را درحوزه حاکمیتش ناممکن ساخته است. بنا براین با وجود نکات اشتراک با آنانی که انتخابات آزاد را یک جنبش مطالباتی از نظام موجود و کوششی برای اصلاح نظام می دانند، این استراتژی راه کاری متفاوت است. ما از جنبش های مطالباتی قویا حمایت می کنیم، ولی سرشت استراتژی ما نه مطالبه دمکراسی در چهارچوب این نظام، که برتحمیل مسیرگذار به دمکراسی به آن، استوار است.
ما درچهارچوب ساختارها وقوانین موجود که آشکارا مغایر با تعهدات و میثاق های بین المللی پذیرفته شده بوسیله خود نظام است، آزادانه ومنصفانه بودن انتخابات را ممکن نمیدانیم و وادار ساختن حاکمیت به تمکین به این استانداردهای جهانی بر مبنای اعلامیه جهانی حقوق بشر و اعلامیه شورای بین المجالس (مصوب مارس ۱۹۹۴ پاریس) را، اصل اساسی برای انجام پذیری انتخابات آزاد و منصفانه وازشرایط لازم برای تحقق این پروژه میدانیم. درک و هدف ما از انتخابات آزاد، برعکس کسانی است که نه برتمکین همگان به استانداردهای جهانی انتخابات آزاد ومنصفانه، که بر تمکین به قانون اساسی موجود پافشاری مینمایند. به عبارت روشن تر، هدف ما گذار از ساختار حقیقی و حقوقی استبدادی این نظام، و هدف آنان اصلاحاتی در چارچوب ساختار همین نظام است.
۲- گروه دیگری از هموطنان ونیروهای سیاسی، اصولا انجام هرگونه انتخابات آزاد را با وجود جمهوری اسلامی ممکن نمیدانند و ضمن پذیرش اصل انتخابات منصفانه و آزاد، انجام آن را به فردای پس از گذار ازنظام حاکم محول می کنند.
ما مسلما با این اصل که درفردای پس ازاین نظام باید انتخابات آزاد تنها معیارحاکمیت باشد، نه تنها اختلافی نداریم که برآن پای می فشاریم . ولی تفاوت ما با آنان بیشتر برسر انتخاب راه کارهای گذار ازوضعیت موجود به دموکراسی است.متاسفانه تاکنون راه کار مجزائی ازسوی آنان ارائه نشده تا بتوان به مقایسه پرداخت. ما این احتمال را که رژیم در مرحله فروپاشی، از درون با شکاف مواجه شده و بخشی از آن برای حفظ پاره ای از امتیازات با اپوزیسیون همراه شود و تن به برگذاری انتخابات آزاد بدهد را نادیده نگرفته و از این فرصت استفاده خواهیم کرد.
راه کارهای عملی پیش برد پروژه
۱- ایجاد برتری گفتمانی – پروژه ای آینده را شکل میدهد که فضای سیاسی را ازآن خود کند و درسپهرمدنی نیز به صورت گفتمان غالب درآید.
امروز شعار انتخابات آزاد بنوعی شعاراصلی درفضای سیاسی شده است . اما پروژه انتخابات آزاد با هدف گذار از نظام، هنوز از اشتهار و مقبولیت کافی برخوردار نیست. شرط نخست موفقیت در اقدامات عملی در مقیاس ملی وبین المللی، کسب موفقیت در برتری گفتمانی است. برای این منظوراقدامات زیر باید انجام پذیرد:
الف- ایجاد کادر نظری گفتمان، برای توضیح، تشریح، تفهیم و تبلیغ این گفتمان درفضای روشنفکری، کنشگران سیاسی وفعالین مدنی وحقوق بشری و بردن آن به میان توده مردم با استفاده از رسانه ها و شبکه های اجتماعی.
ب- ایجاد انسجام فکری وگفتمانی از طریق استاندارد کردن مفاهیم ، مقولات وبرنامه های عملی به منظور جلب اعتمادعمومی نسبت به انسجام فکری وهمبستگی روشی وآرمانی کوشندگان این پروژه.
ج- استفاده از روشهای مدرن کمپین تبلیغاتی وبازاریابی سیاسی واستفاده از رسانه ها و شبکه های اجتماعی برای تثبیت وتفوق گفتمانی.
د- کوشش برای گسترش این گفتمان درحوزه گفتمانی جناحهای حاکم، به منظور شکستن انحصارگفتمانی درمیادین خاص حکومتگران .
۲- جلب همکاری چهره های شاخص واثرگذار ملی و بین المللی.
۳- کمک به وهمکاری با دیگران برای ایجاد ̋ شورای پیشبرد انتخابات عادلانه وآزاد ̋، متشکل از کوشندگان سیاسی ومدنی وحقوق بشری و نویسندگان و هنرمندان وفرهیختگان و دگراندیشان وزنان وجوانان ونمایندگان اقوام واقلیتهای مذهبی.
۴- کمک به ایجاد گفتگوی ملی درباره مسائل مورد چالش درسطح ملی و برای تحکیم وفاق ملی وپل زدن برگسل های خطرناک اجتماعی و توسعه فرهنگ دیگرپذیری.
۵- گسترش جنبش های اجتماعی با استفاده از روشهای مبارزه بی خشونت، برای ایجاد فشار درجهت تحقق پیش شرط های انتخابات آزاد و منصفانه، از جمله آزادی بیان، آزادی مطبوعات و رسانه ها، آزادی احزاب و تشکل های سیاسی و مدنی، و وادار ساختن حاکمیت به تمکین به آن با پذیرش استانداردهای جهانی.
۶- ایجاد هسته های کمک به ̋ شورای پیشبرد انتخابات آزاد و منصفانه ̋ در نقاط مختلف جهان، مرکب از شخصیتهای ایرانی وخارجی.
۷- کوشش درجلب حمایت بین المللی از این پروژه.
اتحاد برای دمکراسی در ایران
بهمن ماه ۱۳۹۱
