بیست و یک سال از برملا شدن قتلهای سیاسی زنجیرهای گذشته است؛ جریانی سازمانیافته که کشتن دو عضو کانون نویسندگان ایران، محمد مختاری و محمد جعفر پوینده، و کاردآجین کردن دو فعال سیاسی، داریوش فروهر و پروانه اسکندری، تنها بخشی از آن بود؛ جریانی که در طول سالها جان نویسندگانی چون غفار حسینی، احمد میرعلائی، مجید شریف، حمید حاجیزاده، پیروز دوانی و بسیاری دیگر را در داخل و خارج کشور ستانده بود. پایداری روشنفکران و آزادیخواهان در حمایت از دادخواهی خانوادههای کشتهشدگان، نه تنها آن جنایات هولناک را از دستبرد فراموشی در امان نگه داشت که دادخواهی را مسئلهای عمومی کرد.
اکنون، همزمان با بیست و یکمین سالگرد قتل یاران ما، حکومتی که دستش از خون جانباختگان دههی سیاه ۶۰ و کشتهشدگان ۷۸ و ۸۸ و ۹۶ و قربانیان قتلهای سیاسی زنجیرهای رنگین بود، به روی مردم آتش گشوده است. هنوز زمانی از اخبار کشتار «شهریار» نگذشته است که خبر از کشتار هولناک «نیزار ماهشهر» میرسد. در گرماگرم این خشونت خونبار و تهدید و ارعاب بازماندگان قربانیان، هر لحظه بیش از پیش بیمناکِ جانِ بازداشتشدگان و در زندان ماندگانیم. آنچه در این روزها به سبب سرکوب و سانسور گسترده بر مردم معترض رفته است، ما را در راه کوشش برای تحقق بخشیدن به آزادی بیان و مبارزهی بیامان با همهی شکلهای سانسور استوارتر کرده است.
گرد آمدن هر سالهی ما بر مزار دو جانباختهی آزادی بیان، محمد مختاری و محمدجعفر پوینده، سر سپردن به آیین سوگواری و تسکین رنج فقدان نیست؛ پای فشردن بر حق دادخواهی است؛ ارج نهادن بر آرمانی است که دو عضو مؤثر کانون نویسندگان ایران جان خود را بر سر آن گذاشتند: تحقق “آزادی اندیشه و بیان بی هیچ حصر و استثنا”.
کانون نویسندگان ایران در سالگرد قتل محمد مختاری و محمد جعفر پوینده صدای دادخواهی خود را بالاتر میبرد و اعلام میکند که تا محاکمه و مجازات آمران و عاملان قتلهای سیاسی زنجیرهای از پا نخواهد نشست.
به همین مناسبت، روز جمعه ۱۵ آذر ماه، ساعت ۳ بعد از ظهر، بر مزارشان گرد میآییم و یادشان را گرامی میداریم.
کانون نویسندگان ایران
۱۳ آذر ۱۳۹۸
