سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۱۵ بهمن, ۱۴۰۴ ۱۶:۲۵

چهارشنبه ۱۵ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۶:۲۵

جنبش سبز، مرزبندی خودی و غیر خودی را کمرنگ کرد!

جنبش سبز نشان داد که نه یک گرایش و نیروی سیاسی، بلکه از طیف گوناگون گرایش ها و نیروهای سیاسی که از حق رای مردم، حقوق شهروندی و از آزادی و دمکراسی دفاع می کنند، تشکیل شده و پلورالیسم سیاسی، تنوع و تعدد باورها و نگرش ها در جامعه را پذیرا است.

بیانیه ۲۰۰ فعال سیاسی خارج از کشور


پنج سال از حیات جنبش سبز می گذرد. جنبش سبز در سال ۱۳۸۸ در اعتراض به تقلب در انتخابات، شکل گرفت. جریان حاکم در آن انتخابات دست به کودتای انتخاباتی زد، در آراء مردم دست برد و محمود احمدی نژاد را از صندوق های رای بیرون آورد. این جریان از مدت ها قبل از انتخابات، کودتای انتخاباتی را تدارک دیده و حکم دستگیری صدها تن از فعالین سیاسی و مدنی را صادر کرده بود.
 

حضور میلیونی مردم در روز ۲۵ خرداد در سطح خیابان ها و تداوم آن در روزهای بعد، جنبشی را پی افکند که خیایان ها را به میدان چالش سنگین با کودتاگران تبدیل نمود. این جنبش زمینه را برای گذار شکاف های اجتماعی به سطح کنش اجتماعی فراهم آورد. اما سرکوب گران اعتراضات را به خون کشیدند، ده ها تن از جوانان کشور را کشتند، هزاران تن از فعالین سیاسی و مدنی را دستگیر کرده، آن ها را در دادگاه های دربسته محاکمه و به احکام سنگین حبس محکوم نمودند. با این وجود جنبش سبز در مقابل سرکوب گران ایستاد و ماه ها در خیابان ها، شبکه های اجتماعی، رسانه ها، در داخل و خارج از کشور، مبارزه سنگینی را علیه کودتاگران پیش برد.

جنبش سبز در مبارزه تاریخی مردم ایران علیه استبداد و برای آزادی و دمکراسی، در جنبش اصلاح طلبی و به طور مشخص در مطالبات طبقه متوسط جدید که در دهه های گذشته رشد یافته بود، ریشه داشت و از این رو پایدار ماند و به حیات خود ادامه داد. جنبش سبز با شعار “رای من، کو؟” به خیابان ها آمد، اما گام به گام شعارها و مطالبات آن تعمیق پیدا کرد. 

جنبش سبز در روند رو به گسترش خود گروه های مختلف اجتماعی را دربرگرفت، مرزبندی “خودی” و “غیرخودی” را کم رنگ نمود، زمینه برای نزدیکی نیروهای سیاسی داخل و خارج از کشور را فراهم آورد، تابوها و خط قرمزهای حکومت را در هم شکست و برای افکار عمومی و جهانیان ابعاد سرکوب را روشن کرد. 

جنبش سبز نشان داد که نه یک گرایش و نیروی سیاسی، بلکه از طیف گوناگون گرایش ها و نیروهای سیاسی که از حق رای مردم، حقوق شهروندی و از آزادی و دمکراسی دفاع می کنند، تشکیل شده و پلورالیسم سیاسی، تنوع و تعدد باورها و نگرش ها در جامعه را پذیرا است.

جنبش سبز، جنبش تحول طلبی است که پای اصلی آن در جامعه و پای دیگر آن در درون حکومت قرار دارد. جنبش سبز علیرغم خشونت کودتاگران، برکاربست مبارزه مدنی و مسالمت آمیز در طول برآمد خیابانی، وفادار ماند و اجازه نداد که سرکوب گران خشونت را براین جنبش تحمیل نمایند. خواست برگزاری انتخابات آزاد با جنبش سبز پیوند خورد و در متن آن جا گرفت. امروز بعد از گذشت ۵ سال از حیات جنبش اعتراضی، شعار انتخابات آزاد بیش از پیش در صفوف آن رسوخ کرده است. انتخابات آزاد، شعار پیوند دهنده مطالبات جنبش سبز است و جنبش سبز برای تحقق آن مبارزه می کند. نقطه قوت جنبش سبز در این است که توانسته از یک حرکت اعتراضی به روند اجرای انتخابات، به یک جنبش ملی فراگیر تبدیل شود. 

بی تردید شکل گیری، گسترش و تداوم حیات جنبش سبز با رهبری آن پیوند خورده است. آقایان میرحسین موسوی و مهدی کروبی با پذیرش هزینه های سنگین در مقابل جریان حاکم ایستاده و در مقابل فشارها سرفرود نیآورده و از حقوق مردم در مقابل استبداد دفاع کردند. سرکوب جنبش سبز و حصر خانگی خانم زهرا رهنورد و آقایان میرحسین موسوی و مهدی کروبی و صدور حکم های سنگین برای فعالین سیاسی و مدنی، نتوانست مقاومت آن ها را در هم شکند.

علیرغم اینکه در طول پنج سال گذشته، جریان حاکم بارها مدعی شده است که جنبش سبز زوال یافته، ولی همه تحرکات او، پیگردها و آزار مدام مبارزان نشان می دهد که آنان بخوبی می دانند که سرکوب حکومتی نتوانسته است به حیات جنبش سبز پایان دهد. جنبش سبز زنده است و در اشکال گوناگون مدنی زیست می کند و از همین رو به یک عامل حذف نشدنی در صحنه سیاست ایران تبدیل شده است.

هدف جنبش سبز طرد دیکتاتوری، تامین حقوق شهروندان، برگزاری انتخابات آزاد و استقرار دمکراسی در کشور است. فعالین این جنبش در طول پنج سال حیات آن، از هر فرصتی برای بیان این مطالبات استفاده کرده اند و مردم ما در این سال ها شاهد ایستادگی رهبران، همراهان و چهره های شاخص جنبش سبز بوده اند.

روی کار آمدن دولت آقای حسن روحانی هم بدون کمک گرفتن از نیروی اجتماعی جنبش ممکن نبود و شعارهای روحانی هم برگرفته از مطالبات همین نیرو است،بنابرین، آمدن روحانی به منزله کم رنگ شدن جنبش سبز نیست. مولفه های شکل دهنده جنبش سبز هم چنان پابرجا هستند و تامین آزادی های سیاسی و استقرار دمکراسی در کشور، مسئله مبرم جامعه ما است. تحقق این مطالبات در مسیری برگشت ناپذیر قرار گرفته است.

در پنجمین سالگرد جنبش سبز، یاد جانباختگان، آسیب دیدگان و زندانیان این جنبش را گرامی می داریم و ضمن اعلام حمایت خود از راهبردها و اهداف آنان، خواستار آزادی زندانیان سیاسی و پایان دادن به حصر خانگی خانم زهرا رهنورد و آقایان موسوی و کروبی هستیم.

امضا کنندگان:

مرتضی آرامیان

شاه آزاد

حمید آقائی

بابک امیرخسروی

کوهزاد اسماعیلی

مرتضی اصلاحچی

پیمان احمدی

گودرز اقتداری

شاهین انزلی

وهاب انصاری

پریسا احمدیان

حمید احمدزاده

مهدی امینی

امیر اعتدالی

محمد ارسی

جمشید اسدی

فرید اشکان

کامران امیری

مهدی امینی زاده

مریم اهری

سارا امانی

مصطفی احمدی

گلاله احمدی

عبدالعلی بازرگان

مهناز باقری

محمد برقعی

بهروز بیات

محمد بهبودی

خسرو بندری

محمد بهمنی

بابک بازرگان

بهمن برنا

نگین بانک

مریم بیگدلی

پروین بختیار نژاد

احمد پورمندی

کوروش پارسا

داریوش پارسا

بیژن پیرزاده

بیژن پوربهنام

علی پور نقوی

علی تقی ئور

فرشیده تهرانی

حسن جعفری

رضا جوشنی

فردوس جمشیدی رودباری

مهدی جامی

رضا چرندابى

رامین چنگیزی

رضا حاجی

بیژن حکمت

حمید حمیدی (برلین)

محسن حیدریان

امید حاج رضائی

مهدی خانبابا تهرانی

اسماعیل ختایی

بهروز خلیق

مصطفی خسروی

سید ضیا خلیلی

اصغر خرسند

نسرین حسین زاده

شیریندخت دقیقیان

مرتضی داور

اکبر دوستدار

هوتن رضایی

داود رمضانزاده

فرهاد روحی‌

کاظم رستمی

آزیتا رضوان

فرهنگ رضائی

امیر رشیدی

فرزانه روستائی

حمید زنگنه

اسماعیل زرگریان

حسن زهتاب

محمد زاهدی

سهند زمانی

هرمز زمانی

‫سیامک سلطانی

میرحمید سالک

هادی سبحانی

بهروز ستوده

جلال سرفراز

حمید شیرازی

علی‌شاکری

احمد شاکری

کاوه شاکری

کیوان شاکری

مسعود شب افروز

نگار شوره

صنم شمس

منصوره شجاعی

علی شریعتی

ناصر شجاعی صائبی

حسن صمدیان

میترا صفاری

محمد رضا صحبتی

محمد صادقی

بانو صابری

علی صمد

مرتضی صادقی

سحر صمیمی

بالی صداقت

محمد صابر

اشکبوس طالبی

علی طباطبایی اردکانی

فرزانه عظیمی

کاظم علمداری

بهرام عباسی

حسین علوی

میرحمید عمرانی

ضیا عابدی

علی عبدی

صابر عباسیان

محمد صادق علی اصغری

مناف عماری

مجید عبدالرحیم پور

رضا علیجانی

مهدی فتاپور

مسعود فتحی

فرهاد فرجاد

فیروزه فولادی

رضا فانی یزدی

شهرام فداکار

خسرو فهیمی

بهروز فدائی

علی فاتحی

حامد فهیم

علی فهیم

لیلا فهیم

حسن فرشتیان

فرشید فاریابی

علی فراهانی

کبرا قاسمی

یدی قربانی

سیاوش قائنی

جعفر قدیم خانی

رضا قاضی نوری

حسن کلانتری

ارسلان کهنمویی پور

بهزاد کریمی

رضا کریمی

عزیز کرملو

رضا کاویانی

محمد کریمی

فریبرز کوچکی

فرهاد کوچکی

علی کلایی

محمد کریمی

مرتضی کاظمیان

شیروان کیا

محسن کاملی

مزدک لیماکشی

علی مزروعی

امیر مُمبینی

مریم مقدم

پروین ملک

اکبر محبتی زاده

حنیف مزروعی

یاسر میردامادی

مرتضی ملک محمدی

پرویز مختاری

کیوان ملکی اسکی

منوچهر مقصودنیا

مهدی مصطفوی

عباس مشایخ

محمود میر مالک ثانی

هایده موسی پور

مهدی ممکن

ملیحه محمدی

فهیمه ملتی

یاسر معصومی

احمد مدادی

میثم معتمدنیا

الناز مولوی

مژده مفرح

مهدی مظفری

داود نوائیان

فرخ نعمت پور

مجتبی نجفی

شهریر نواختر

جمشید نعمتی

محمد نعمتی

حجت نارنجی

مهدی نوربخش

فرخ نگهدار

راضیه نشاط

احمد نوری

داریوش وثوقی

طهماسب وزیری

احمد هادوی

واهاک هاکوپیان

توران همتی

پروین همتی

حسن یوسفی اشکوری

مهدی یارمحمدی

تاریخ انتشار : ۲۵ خرداد, ۱۳۹۳ ۱۱:۰۱ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

در همایش‌ها، گردهم‌آیی‌ها و تظاهرات جمهوری‌خواهان مردمی و میهن‌دوست شرکت می‌کنیم!

در تداوم پای‌بندی به این وظیفهٔ انسانی و میهنی، هیئت سیاسی – اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) از برگزاری تظاهراتی که با نام «همبستگی جمهوری خواهان در حمایت از مبارزات مردم ایران» از ساعت ۱۴:۰۰ روز یک‌شنبه، ۵ بهمن ۱۴۰۴ (۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۶ میلادی) در شهر کلن آلمان برگزار می‌شود پشتیبانی کرده و شرکت هرچه گسترده‌تر در تظاهرات جمهوری‌خواهان مردمی و میهن‌دوست را در خدمت دست‌یابی به آینده‌ای روشن برای مردم و سرزمین ایران می‌داند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

حمله خارجی؛ مُسکن خطرناک برای یک بحران عمیق

شهناز قراگزلو: مسئله اصلی این است که گذار پایدار از نظام حاکم در کشور، بدون کنش فعال جامعه و بدون شکل‌گیری بدیل سیاسی درون‌زا، ممکن نیست. مداخله نظامی خارجی نه‌تنها چنین بدیلی نمی‌سازد، بلکه فرصت شکل‌گیری آن را نیز از بین می‌برد. تجربه عراق، لیبی و سوریه نشان داده که فروپاشی دولت، الزاماً به آزادی منجر نمی‌شود؛ گاه فقط به هرج‌ومرج، جنگ داخلی و رنج طولانی‌تر می‌انجامد.

مطالعه »

اهریمن‌سازی از چپ و کنش ما

یک همگرایی ایدئولوژیک طولانی‌مدت بین رسانه‌های قدرتمند و تحت حمایت خارجی و جریان‌های تأثیرگذار در درون حاکمیت و رسانه های وابسته به آنها وجود داشته است که هر دو، اهریمن‌سازی چپ و نسبت دادن مسئولیت مشکلات ایران به آن را مفید یافته‌اند. خشم عمومی از نابرابری، فساد و بی‌عدالتی اقتصادی بسیار واقعی است، اما این خشم به طور کامل با حمایت از جایگزین‌های سوسیالیستی یا برابری‌خواهانه همخوانی ندارد.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

مواضع جبهه ملی ایران در شرایط حساس و خطیر کنونی کشور!

اعتراضات در تهران: چهار شب، چهار روایت

بیانیهٔ جمعی از دانشجویان دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران در محکومیت وقایع اخیر

نعمت میرزازاده (م. آزرم) نیز درگذشت…

نسلی که خیابان را ساخت و چپی که به آن نرسید.

خاک وطن تاب دفن این همه زندگی، این همه در خون تپیده را ندارد!