جمعه ۴ اسفند ۱۴۰۲ - ۲۰:۰۱

جمعه ۴ اسفند ۱۴۰۲ - ۲۰:۰۱

زیبایی آنارشیسم و خودشیفتگی خرده بورژواری

جنگ طبقاتی آنارشیستها جنگی است علیه تمام طبقات. آنها حتی به جنگ اعلان جنگ نموده اند و به جای جواب، به طرح سئوالات می پردازند. آنها ادعای پاسخ را به فیلسوفان و شارلاتانهای سیاسی واگذار کرده اند و ضد تمام فرمهای فشار اند، که خاص جامعه مدرن بورژوایی است؛ از جمله مردسالاری، برتری نژاد سفید، کاپیتالیسم، کمونیسم دولتی، ارتجاع و دگماتیسم دینی، همجنس ستیزی و غیره.

کلمنکاو، متفکر غربی، می گوید برای آنهایی متاسفم که در بیست سالگی آنارشیست نبودند. جک لندن می نویسد معمولا کلمه اتوپی کافی است تا دشمنان به محکوم کردن یک ایده بپردازند. آنارشیسم فعلی مدعی است که آن عمل است تا تئوری. هیچ زمانی اختلاف میان عملگرا و نظریه پرداز، روشنفکر و انقلابی این چنین واضح نبوده است.

جنگ طبقاتی آنارشیستها جنگی است علیه تمام طبقات. آنها حتی به جنگ اعلان جنگ نموده اند و به جای جواب، به طرح سئوالات می پردازند. آنها ادعای پاسخ را به فیلسوفان و شارلاتانهای سیاسی واگذار کرده اند و ضد تمام فرمهای فشار اند، که خاص جامعه مدرن بورژوایی است؛ از جمله مردسالاری، برتری نژاد سفید، کاپیتالیسم، کمونیسم دولتی، ارتجاع و دگماتیسم دینی، همجنس ستیزی و غیره.

آنارشیست ها از قرن ۱۷ میلادی برای ساختن جامعه ای آزاد و عادل وارد مبارزات اجتماعی شدند و از آغاز قرن ۱۹ خود را بعنوان خالق یک تئوری سیاسی مطرح نمودند. آنان از زمان انقلاب فرانسه نقش مهمی در اعتراضات اجتماعی داشتند. بیشتر خواسته های آنارشیستی متکی به شعار های انقلاب ۱۷۸۹ فرانسه بود. گودوین انگلیسی در سال ۱۷۹۳ به طرح نظرات عدالت اجتماعی، سوسیالیستی و فلسفی پرداخت. ۱۵۰ سال است که اهل نظر، مورخین و روشنفکران، پیرامون تعریف آنارشیسم بحث می کنند. در سال ۱۹۰۷ در کنگره آنارشیستی اشاره شد که عمل و مبارزه سندیکایی موجب آگاهی ضد کاپیتالیستی می شود. در سال ۱۹۰۹ کروپتکین مدعی شد که ریشه تمام خواسته های آنارشیستی و کمونیستی در انقلاب ۱۷۸۹ فرانسه است.

مارکس کتاب “فلسفه فقر” پرودن را با عنوان کتاب “فقر فلسفه” پاسخ داد. باکونین و پرودن کمونیسم دولتی مارکس را برده داری دولتی نام نهادند. مارکس تمسخرآمیز به باکونین می گفت “محمد بدون قرآن”. او و انگلس در کتاب “ایدئولوژی آلمانی” به نقد نظرات آنارشیستی ماکس اشتیرنر پرداختند و او را به طعنه “مقدس و خرده بورژوا” نام نهادند. آن زمان توهینی بدتر از صفت خرده بورژوا نبود.

لنین در سالهای ۱۹۰۵- ۱۹۰۱ آنارشیسم را نظریه خرده بورژوایی لمپنی فردگرایانه شبه انقلابی و مخالف سوسیالیسم علمی می دانست. روکر، یکی از نظریه پردازان جنبش آنارکوسندیکایی، در سال ۱۹۱۹ کتاب “اصول مبارزه سندیکایی” را بیرون داد. او می گفت که احزاب سوسیالیستی بدون جنبش سندیکایی قادر به ساختن سوسیالیسم نیستند.

آنارشیستها مدعی بودند که غالبا خشم نیروی محرک تاریخ بوده است. پنج هزارسال پیش خشم بردهها علیه برده داران و اربابانشان آغاز شد. باکونین می گفت آزادی بدون سوسیالیسم، مالکیت خصوصی است و سوسیالیسم بدون آزادی نوعی برده گی است. آنارشیستها اساس فلسفه خود را “آزادی مطلق” می دانند. آنارشیسم، وحدت آزادی و سوسیالیسم است. طرح آنارشیستی کروپتکین بعنوان آنارشیسم کمونیستی مورد قبول نظریه پردازان آنارشیستی قرارگرفت.

از جمله آنارشیستهای کلاسیک ویلیام گودوین، ژوزف پرودن، ماکس اشتیرنر، میشائیل باکونین، پیتر کروپتکین، گوستاو لانداور، لئون تولستوی، روکر و اما گلمن اند. در میان تئوریسین های آنارشیستی اشاره به اشتباهات نظری مخوفی می شود ؛ پرودن را ضد زن، اشتیرنر ضد جمع و جامعه، باکونین و کروپتکین ضد آلمانی، و اما گلدمن در آغاز ضد فمنیست بود.

تا سال ۱۸۴۰ گرچه آنارشیسم فلسفی مهمترین جریان فکری و خالق آثار پرارزش ادبی بود ولی از نظر اجتماعی تأثیر مهمی نداشت. ترور غالبن در انحصار دولتهای طبقاتی بود، بعدها بخشی از آنارشیستها نیز از آن در مبارزه خود استفاده کردند. ترور آنارشیستی فقط میان سالهای ۱۸۹۴ و ۱۸۹۱ شدیدن فعال بود. خشونت در نظر آنارشیستها برای خنثی کردن خشونت طرف مقابل و آزاد است. ولفگانگ هاریش، فیلسوف آلمانی، آنارشیسم جدید را مثل سابق دچار بی صبری انقلابی نمیداند.

آنارشیسم جنبش واحدی نیست چون در ماهیت آن آزادی وجود دارد و آزادی اونیفرم نظامی نیست. آنارشیسم به شاخه های محیط زیست، اتحادیه های کارگری، تعلیم و تربیت ضد اتوریته، مبارزه مسلحانه و راههای صلح آمیز تقسیم می شود. در میان آنارشیستها- مذهبی ها، آته ایستها، عارفان، ماتریالیستها و ایده آلیستها وجود دارند. در مقابل جنبش ۱۵۰ ساله مدرن آنارشیستی غرب، دولت مدرن دمکراتیک سابقه ای صد ساله دارد. اکثر آنارشیستها آته ایست اند و به رد دین می پردازند ولی دین و عقیده تا جایی که سلب آزادی از دیگران ننمایند آزاد است. آنارشیستها بدین دلیل بیشتر ضد روحانی اند تا ضد دین. آنها مخالف ستونهای نظام سرمایه داری مانند سرمایه، پلیس، کلیسا، قوه قضائیه، نظام مردسالاری، رسانه های سازشکار ارتجاعی دولتی، تربیت سنتی، و خانوادههای محدود و کوچک کلاسیک اند. یکی از دلایل قدرت آنارشیسم زمان حال رشد جنبش ضد گلوبال است که حاکمیت نئولیبرالیسم را مورد حمله قرار می دهد.

آنارشیستها مدتی در کشورهای آرژانتین و هند و آلمان و اوکرائین و اسپانیا و منچوری و شمال روسیه بقدرت رسیدند. هیچکدام از آنان بدلیل تضادهای درونی خود نابود نشدند بلکه از طریق حمله نظامی سازمان دهی شده داخلی و خارجی دچار براندازی شدند. آنارشیستها مبلغ اقتصاد رفع نیاز و مصرف اند که محیط زیست را مهمتر از اقتصاد و رفع نیاز انسانها را مهمتر از سود جویی می داند. آنها می گویند اخلاق انسانی بالاتر از قوانین رسمی دولتی است.

در آمریکا حتی از سال ۱۹۹۶ دانشکده و مرکز تحقیقات آنارشیستی افتتاح شد. تا زمانیکه آنارشیسم آمریکایی ضد مارکسیسم و ضد مبارزه طبقاتی باشد امکان انقلابی بودن در آن نیست و تا زمانیکه به نظرات نیچه و نوام چامسکی در آنارشیسم امریکا اهمیت داده شود، ضد مارکسیست بودن آن امری بدیهی خواهد بود. آنارشیستها باید سهمی قوی در مبارزه جنبش ضد امپریالیستی داشته باشند.

آزادی مالکیت خصوصی در نزد آنارشیستها تا حد رفع نیازهای خصوصی افراد است و آن نمیتواند وسیله ای برای استثمار و یا انحصار اقتصادی برای افزایش سرمایه خصوصی باشد. آنارشیستها در رابطه با جنبش نئولیبرالیسم فعلی مدعی اند که دولت سرمایه داری زیر عنوان دولت رفاه و دولت اجتماعی و دولت امنیت ملی، مخفی شده چون آنان می خواهند به تن دولت سرمایه داری لباس اجتماعی و مردمی بپوشانند و دولت نظم و امنیت سرمایه داری همان کارگاه تعمیر کاپیتالیسم است. مهمترین خواسته آنارشیستها شعار خودگردانی بوده. آنان بجای مرکزیت اتوریته در امور اجتماعی خواهان نظامی فدرال اند.

آنارشیستها در مورد دمکراسی های غربی می نویسند که “فقط گوساله های نادان از طریق انتخابات آزاد قصابهای خود را تعیین می کنند”. گروهی هم لیبرالیسم را آنارشیسم بدون سوسیالیسم نامیده اند. مارکسیستها مدعی بودند که تکامل دولت موجب آزادی انسان از دولت خواهد شد و سوسیالیسم حذف دولت نیست بلکه تکامل آن است و کارگران زمانی به سوسیالیسم نزدیک می شوند که به دولت نزدیک شده باشند. منقدین آنارشیسم می پرسند آیا آن یک رویای بیگانه با جهان است و یا طرحی قابل عمل؟

تاریخ انتشار : ۲۲ اردیبهشت, ۱۳۹۴ ۲:۳۷ ق٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

سخن روز

انتخابات! کدام انتخابات؟

با عنایت به این وضع و شرایط عملا موجود آنچه در ایران برگزار میشود فاقد حداقل شرایط برای شناخته شدن بعنوان یک انتخابات است. با تمام محدودیت ها و کنترل های نظام امنیتی و سیاسی انتخابی در کار نیست و دقیقا با استعاره از آقای خمینی « در این رژیم آزادی های فردی پایمال و انتخابات واقعی و مطبوعات و احزاب از میان برده شده اند.

مطالعه »
یادداشت

در مورد انقلاب بهمن ۵۷

اگر امروز شعار حق من کو، برقرار باد جمهوریت و همبستگی برای استقرار دموکراسی، از خواسته های مهم مردم شده که نشان از زنده بودن انقلاب ۵۷ و نیاز مبرم ترمیم آن توسط خود مردم دارد. اگر در این مبارزه زنان ایرانی در مبارزه علیه حجاب اجباری روسری خود را پرچم مبارزه قرار داده اند قبل از هر چیز بخاطر این است که در انقلاب تمامی زنان از هر قشری وارد صحنه شدند…..

مطالعه »
آخرین مطالب

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

ما در انتخابات غیر واقعی شرکت نمی کنیم

در جمهوری اسلامی، یک شورای انتصابی حکومتی تحت نام «شورای نگهبان» لیست کاندیدا هایی از حواریون و عوامل مطیع و وابسته به حکومت را در مقابل مردم قرار می دهد و از آنان می خواهد که فقط به این افراد گزینش شده حکومتی رای بدهند. آیا به این صحنه سازی مضحک و پر فریب می توان «انتخابات» نام نهاد؟

زبان مادری؛ بخشی از آزادی بیان

کانون نویسندگان ایران ضمن گرامی‌داشت این روز، همان‌گونه که در بند سوم منشور خود آورده است: «رشد و شکوفایی زبان‌های متنوع کشور را از ارکان اعتلای فرهنگی و پیوند و تفاهم مردم ایران می‌داند…» و خواهان آزادی زبان‌های مادری در ظرفیت و ابعاد گوناگون آن‌ها به‌ویژه در «عرصه‌ی چاپ و نشر و پخش آثار» است. هم‌چنین خواستار رهایی تمام کنشگران عرصه‌ی زبان مادری از زندان و تبعید و دیگر آزارها و فشارهاست.

سرمایه داری و دموکراسی

۴۰ سال سرمایه داری نئولیبرالیستی׳ و اندیشه‌های ضد دموکراتیکِ آن جوامع را در یک بحران ژرف و جدی سیاسی ـ اقتصادی فرو برده’ و دموکراسی را با خطرات و تهدید های جدی مواجه کرده است. روشن است که دموکراسی نیازمند شرایط مساعد اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی است. لازمه پدید آمدن این شرایط تنها در گرو مبارزات بی امان دموکراتیک احزاب و شخصیت های مترقی، سندیکاهای کارگری و جوامع مدنی می باشد.

رفیق سید فاخر شجری از میان ما رفت

رفیق سید فاخر شجری کادر مبارز و برجسته جنبش کارگری ایران و از یاران دیرین فدایی از میان ما رفت و خانواده، نزدیکان و رفقایش را به سوگ خود نشاند. پیش از هر سخنی، فقدان این یار وفادار زحمت‌کشان را به خانواده و بازماندگان او تسلیت می‌گوییم و یاد عزیزش را گرامی می‌داریم.

یادداشت

در مورد انقلاب بهمن ۵۷

اگر امروز شعار حق من کو، برقرار باد جمهوریت و همبستگی برای استقرار دموکراسی، از خواسته های مهم مردم شده که نشان از زنده بودن انقلاب ۵۷ و نیاز مبرم ترمیم آن توسط خود مردم دارد. اگر در این مبارزه زنان ایرانی در مبارزه علیه حجاب اجباری روسری خود را پرچم مبارزه قرار داده اند قبل از هر چیز بخاطر این است که در انقلاب تمامی زنان از هر قشری وارد صحنه شدند…..

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
پيام ها

باید یکی شویم و قلب‌مان را سرود و پرچم‌مان سازیم تا بهاران خجسته به ارمغان به میهن‌مان فراز آید!

کرامت و خسرو دو جوان روشنفکر انسان‌دوست چپ بودند و غم مردم فقرزدهٔ میهن و جهان به دل داشتند. آنان شیفتۀ جنبش فداییان خلق بودند. خسرو گلسرخی در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «من یک فدایی خلق ایران هستم و شناسنامه من جز  عشق به مردم چیز دیگری نیست … شما آقایان فاشیست‌ها که فرزندان خلق ایران را بدون هیج مدرکی به قتل‌گاه میفرستید، ایمان داشته باشید که خلق محروم ایران، انتقام خون فرزندان خود را خواهد گرفت». تاثیر ایستادگی جانانه آنان در برابر نظام حاکم و پشتیبانان جهانی آن موجی از شور و ایمان در جنبش فداییان پدید آورد

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

ما در انتخابات غیر واقعی شرکت نمی کنیم

زبان مادری؛ بخشی از آزادی بیان

سرمایه داری و دموکراسی

رفیق سید فاخر شجری از میان ما رفت

انتخابات! کدام انتخابات؟