بجز کشتن و بستنت چاره نیست
که زنگی تر از مرگ پتیاره نیست
فردوسی
۵۷ سال از کودتای ننگین ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، و ۱۴ماه از کودتای مفتضح ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ می گذرد. دو کودتایی که علیه ملت آزادیخواه و صلح طلب ایران در نیم قرن گذشته انجام گرفته اند. تفاوت نمی کند بیگانگان در ایران دست به کودتا بزنند و یا بدست عوامل بومی آنان و بسیج و سپاه انجام گیرد. پیامدهای کودتا همیشه با یکدیگر تشابه دارند. گرچه نیم قرن پیش، کودتا علیه مردم ایران و حکومت قانونی دکتر مصدق، به صحنه گردانی آمریکا و انگلیس و نوکرانشان، شاه و اشرف و زاهدی و سکوت اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی انجام گرفت، اما در ۲۲ خرداد کودتایی بدست خامنه ای و احمدی نژاد و سپاه و بسیج ـ و تحمل روسیه، آمریکا و انگلیس و متحدانشان ـ با ادعای حکومت عدل علی و دموکراسی، با کوششهای ناعادلانه و متقلبانه دربرگزاری و نتیجه انتخابات ساختگی ریاست جمهوری، انجام گرفت و گامی در مسیری گذارده شد که نتیجه آن مانند پیامدهای کودتای ۲۸ مرداد چیزی جز بسط استبداد و بگیر و ببند آزادیخواهان نبوده و نیست. این آغاز راه همه مستبدان بدفرجام تاریخ جهان است.
در روز ۲۸ مرداد ماه ۱۳۳۲ دولتهای آمریکا و انگلیس با اجرای نقشه دقیقی دست به کودتا علیه دولت ملی دکتر مصدق زدند که باعث سقوط دولت مصدق گشت. در این روز سازمان سیا با خریدن فتوای برخی از روحانیون و همچنین دادن پول به ارتشیان، اراذل و اوباش تهران، آنها را به خیابانها کشانید. به دلیل خیانت رئیس شهربانی و بیتوجهی رئیس ستاد ارتش دولت مصدق، کودتاچیان توانستند به آسانی خود را به خانه دکتر مصدق برسانند و پس از چندین ساعت نبرد خونین، گارد محافظ نخست وزیری را نابود کنند و خانه وی را پس از غارت کردن به آتش بکشانند. ولی دکتر مصدق موفق شد به همراه یاران خود از نردبان استفاده کند و به خانه همسایه پناه برد. شایان ذکر است که اعضای حزب توده که در روزهای ۲۶ و ۲۷ مرداد به بهانه هواداری از دکتر مصدق دست به اغتشاشات می زدند، در روز ۲۸ مرداد هیچ عملی بر ضد کودتای “امپریالیسم آمریکا” انجام ندادند. در روز ۲۹ مرداد دکتر مصدق و یارانش خود را به حکومت کودتا به رهبری سرلشگر زاهدی تسلیم کردند.
در دادگاهی نظامی، دکتر مصدق با برملا کردن اسرار کودتای ۲۵ و ۲۸ مرداد چهره کودتاچیان را نزد جهانیان رسوا ساخت. در یک دادگاه نظامی وی را به ۳ سال زندان محکوم کردند و پس از گذراندن ۳ سال زندان، دکتر مصدق به احمد آباد تبعید گشت و تا آخر عمر تحت نظارت شدید بود.
بعد از کوتای ۲۸ مرداد یاران مصدق از جمله دکتر حسین فاطمی وزیر امو خارجه و کریمپور شیرازی، شاعر و مدیر شجاع و مبارز روزنامه ی “شورش” دستگیر و روانه زندان شدند. دکتر حسین فاطمی را اعدام کردند و کریمپور شیرازی را به دستور اشرف پهلوی در آتش سوزاندند. فعالیت جبهه ملی و احزاب دیگر ممنوع گردید و افسران و اعضای حزب توده از جمله خسرو روزبه و مرتضی کیوان اعدام شدند.
بعد از کودتای۲۲ خرداد، ندا و سهراب و ده ها جوان دیگر، در خیابانها و زندانها کشته شدند و معاون رئیس جمهوری پیشین و وزرا و مقامات دولتی سابق و رهبران احزاب و گروه های سیاسی مخالف را دستگیر کرده و به حبسهای طویل المدت محکوم کردند. این اقدامات از ویژگیهای یک کودتا است و در ممالکی که حکومتها با انتخابات آزاد سر کار می آیند، اتفاق نمی افتند.
با نگاهی اجمالی به گذشته و مقایسه دو کودتای ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ و کودتای ۲۸ مرداد ۳۲ وجوه تشابهی را می توان یافت که در هر دو سناریو در پیش از کودتا و هنگام کودتا بشرح زیر بوده است:
ـ تزلزل پایه های دولت دمکراتیک دکتر مصدق در ۲۸ مرداد و تقلب در برگزاری یک انتخابات آزاد در ۲۲ خرداد،
ـ تبلیغات و عملیات مخرب غیرقانونی توسط شبه نظامیهای منسوب به حکومت و نفوذیهای خارجی در هر دو کودتا،
ـ در هر دو کودتا یک بازوی نظامی-امنیتی تندرو و یک عده لومپن (لباس شخصی) آماده توسل به زور وجود داشتند.
پس از کودتا وقایع مشابه زیر را می توان یافت:
ـ دستگیری طرفداران و مسئولان دولتی که تا دیروز بر مسند حکومت بودند و ناگهان خائن و فتنه گرقلمداد شدند،
ـ فدغن کردن احزاب سیاسی و یا انحلال آنها و زندانی کردن رهبران احزاب و مخالفان،
ـ زندانی کردن فعالان سیاسی و دستگیری زنان و دانشجویان و مخالفان، حمله به دانشگاه و کشتن دانشجویان در ۱۶
آذر۱۳۳۲ و حمله به کوی دانشجویان و کشتن آنان در ۲۵ خرداد ۱۳۸۸
ـ اداره امور مملکت در قالب استبداد فردی (شاهنشاهی ـ ولایت فقیه) و تک حزبی،
ـ عدم رعایت نیازهای جامعه اعم از فرهنگی و اقتصادی،
ـ از دست رفتن کنترل منابع و ثروتهای ملی،
ـ تقویت نیروهای پلیسی و بسیجی و سازمانهای امنیتی (ساواک و ساواما)،
ـ ممانعت مردم از شرکت در فعالیتهای سیاسی مخالف دولت و تهدید و ارعاب مردم و ضرب و شتم در تظاهرات خیابانی.
پس از کودتای ۲۸ مرداد، شاه مستبد با تهدید و کشتار و دروغ بر روی مردمی که بدون ترس از وحشت و هراس ساواک مبارزه می کردند، آتش گشود و حتی در آخرین ماه های پایانی سلطنت خود با تشکیل دولت نظامی به نخست وزیری ارتشبد ازهاری به رعب و وحشت در بین مردم پرداخت. امروز نیز فیروزآبادی ها و رادان ها به دستور خامنه ای با نیروهای بسج و سپاه و لباس شخصی، همان ظلم و شقاوتی را در حمایت از احمدی نژاد و جمهوری اسلامی اعمال می کنند که ساواکیهای نظام شاهنشاهی به هموطنان ما می کردند. هموطنانی که هدفی جز آزادی و استقلال و عدالت اجتماعی در ایران ندارند.
کودتاچیان اسلامی نیز همچون کودتاچیان شاهنشاهی رفتنی هستند؛ به شرطی که ما هرجا که هستیم چه در ایران و چه در خارج، با وجود همه اختلاف عقیده ها و سلیقه ها بر سر دفاع از آزادی و استقلال ایران در برابر کودتاگران، به اتحاد و مبارزه با کودتاچیان ادامه دهیم و کوتاه نیاییم. در این لحظه های حساس تاریخ ایران ما مخالفان کودتا از هر گروه و عقیده ای در به شکست کشاندن رژیم کودتا منافع مشترک داریم و همراه هستیم. اعتراضات شجاعانه و گسترده ملت ایران، حکومت کودتا را از درون و برون متلاشی و منزوی ساخته و سران دول کشورهای آزاد را به فاصله گرفتن از آن ناچار می سازد.
کودتا گران، اعم از آمران و مباشران دستکاری در آرای مردم و پیامدهای فاجعه بار آن باید بدانند که به عنوان سوء استفاده کنندگان از مقامات دولتی و جنایات و آدمکشی هایشان در حکومت مردمی آینده مورد تعقیب قرار گرفته و به طور علنی در دادگاه محاکمه خواهند شد.
