آمان آمان قارا تللی کیربیتچی
دامجی دامجی قا رانلیخدا تر تؤکن
اود یوردومون قزلجا داغلارندان
میلیونلار تن گوگرد چکیپ سؤک گینن
کارخانازدا ایله کیربیت تؤک گینن
کی ظولمون کؤکؤنو یاندرپ یاخسن
بؤتون عالم بیز لر حیران گالسن
آمان آمان ساری سولو(۱)ا یلمکچی
ایلمک سالیپ دفه د یؤین آه چکن
کیپریک لرین یا نان قانین یاندران(۲)
او ندیر کی دؤگؤنیرسن کسیرسن
یؤرک سسین بوغازیندا بوغورسن
بیرجه یولدا خالچاندا بر شکیل سال
گؤرنلرین دیز لرینی قورودسین
بر شکیل سال ارباب لری قورخودسون
ظالم لرین بارماخلرین د یؤیؤنله
سلیمان تک قالخ دیو لری زنجیرله
گوی خالچانی آلان ساتان بیلسین کی
سنین دیلسیز الراه نده نه لر وار
خالچا اوسته باشماخلی یری ینلر
بیلسینلر کی دیلسیز دینسه نه قوپار
آمان آمان ساری تللی زنجانلی
آمان گوزل پیچاخلاریؤنان اوغلان
اغ پولاد دان سؤمؤک تکین پولاد دان
اله کسکین پچاخلار یون گینن کی
یرتا بیلسین ظلمین چرکین یؤرگین
بلکه چوبان آزاد چا لسن توتکین
آمان آمان اوزاخ کندده اوبادا
اوجا بویلی خرما تللی معلم
ایشیق ساچ بیر گارانگولوخ کلاسدا
ای اولدوزسوز کیچیک بیر دنیالاردا
کور لوخ چکمیش بالاجا اینسنلارین
اود دان ایستی چا یدن آیدین قلبینده
بشریت سوزون تکجه یاز گینن
اینسنلارین قول قانا تین باغلایان
گورخو فیکرین اورک لردن پوز گینن
آمان آمان روم دن گؤچک اورومدن
گؤمؤش تللی گوجامان چاخر چکن
کشمش لرین ای ین توتان کوپلره
عشقین دادین ورین چاخرچک گینن
گوی حیاتن آغر یولون گچنلر
دینجلسینلر اوزوم بولاخلارینده
ایله چاخر چک گینن کی یاندرسین
یؤر گی ده یؤرگ دکی دردی ده
بیر چاخرچک مین چؤل سؤز لرآندرسن
خالقما کی گل اکرکن خار دردی
ترجمه فارسی شعر:
امان ای کبریت ساز سیه موی
ای آنکه در تاریکی قطره قطره عرق می ریزی
قلب آن کوههای خونین دیارم را
دریده و میلیونها تن گوگرد بدر آر
در کارخانه چنان کبریتی بساز
که ریشه ظلم را سوزانده و خاکستر کند
و تمام دنیا حیران ما گردد
امان ای ا یلمکچی اهل ساری سو
ای آنکه ایلمک زنان و شانه کوبان آه میکشی
و خون دلت را در مژه هایت می سوزانی
آن چیست که گره میزنی و میبری
و فریاد قلبت را در گلوگاهت خفه می کنی
یک بارهم چونان نقشی بر قالیچه ات انداز
که زانوی بینندگان را از حرکت باز دارد
نقشی که ارباب ها را بترساند
انگشتان ظالمان را گره بزن
بر خیز و چون سلیمان دیو ها را زنجیر کن
بگذار آنان که قالیچه را میخرند یا می فروشند بدانند
دستان بی زبان تو چه قدرتی دارند
و آنان که با کفش بر قالیچه پا می نهند
بدانند هرگاه ساکت نشستگان به سخن آیند چه رستاخیزی برپا خواهد شد
امان ای زنجانی مو طلایی
ای خالق چاقو های زیبا از پولاد سفید آبدیده
چونان چاقو های برانی بساز
که بتواند قلب چرکین ظلم راپاره کند
شاید چوپان بعد از ان آزادانه در نی بدمد
امان ای معلم مو خرمایی بالا بلند
در روستا و آبادی های دوردست
بر کلاس تاریک و دنیا های کوچک و بی ماه و ستاره نور افشانی کن
و در قلبهای گرم تر ازآتش و زلال تر از جویباران انسانهای کوچک و دردکشیده
تنها و تنها سخن انسانیت را بنویس
اندیشه وحشتی را که دست و بالهای انسانها را بسته است از آن قلبها بزدای
امان ای آمده از اورمیه ای که از روم زیباتر است
ای باده سازمو نقره ای
ای آنکه بوی کشمش را در خمره ها می کنی
باده ای بساز که بوی عشق بدهد
بگذار آنان که از راه سنگین زندگی گذر می کنند
درکنار چشمه های انگور دمی بیاسایند
چنان باده ای بساز که،
قلب را و دردهای درون آنرا بسوزاند
چنان باده ای بساز که هزاران دشت سخن بگوید
برای خلقم که هر گاه گل کشت خار درو کرد
***************
۱- ساری سو منطقه ای در اطراف تبریز
۲- سیاه شدن پلکهای فرش باف را به فتیله سوخته گردسوز تشبیه کرده و خون را به نفت
