ورد زبان، و شاە بیت سخنان تندروهای جمهوری اسلامی در مصافشان علیە اصلاح طلبان و دولت روحانی “عزت و آبروی مردم و کشور ” است. افرادی از قبیل مصباح یزدی و کوچک زادە آنگاە کە سخنرانی یا مصاحبە می کنند، مرتب بر دو کلمە “عزت مردم” تاکید می کنند. تندروها برای اثبات ادعاهایشان بر سە مورد تاکید ویژە دارند:
ـ تکرار این حرف خمینی کە گویا مردم برای اقتصاد انقلاب نکردند،
ـ دشمنی کور با غرب بویژە آمریکا (گویا تنها می توان با دشمنی حق خود را ستاند)،
ـ و سرانجام استفادە از ناسیونالسیم ایرانی در مصافشان علیە کشورهای عربی (با بکاربردن و تکرار کلمە عربها بشیوە تحقیرآمیز، معرف این ناسیونالیسم هستند).
چنانکە از مواضعشان برمی آید ایدەآل آنان جامعەای است کە در آن مردم علیرغم اینکە نان ندارند و بچەهایشان با شکم خالی سر بر بالین می نهند، اما از این عزت برخوردارند کە دارند با شکم گرسنە علیە آمریکا و غرب مبارزە می کنند! و گویا قرار است کە نە روزها و ماهها و سالها، بلکە دە ها و حتی صدها سال بە این عزت با شکمهای گرسنەاشان ادامە بدهند!
از این نمی گوییم کە همین آقایان نە خودشان و نە خانوادەهای گرامیشان هیچ وقت در سخت ترین شرایط کشور نە از فقر بوئی بردەاند و نە از غم جانکاە و ویرانگر آن، اما فقط بە جملەای از امام علی بسندە می کنیم کە گفت “از دری کە فقر وارد شود، دین و ایمان از در دیگر خارج می شود.”
و حال تصور کن جامعەای را کە در جریان نزدیک بە چهل سال تسلط این آقایان کە در آن بخش بسیار بزرگی از مردم در فقر بسر می برند، چقدر دین و ایمان از در دیگر خارج شدە است، و باز این آقایان اصرار دارند کە عزت و آبروی مردم برایشان اهمیت دارد!
شاید بهترین راە برای نابودی عزت مردم، ادعای حفظ آن باشد!
