چه فلسطینی ها و چه مقامات سازمان ملل، غیر نظامی کردن غزه و حضور نیروهای بین المللی در سرزمین های اشغالی را بارها و بارها پیش کشیده اند. این ایده ها هر بار با وتوی اسرائیلی ها روبرو شده اند. دلایل اسرائیلی ها متعدند. از یک سو، دولت اسرائیل می گوید هیچ باوری به توانایی جامعه بینی المللی ندارد که از عهده چنین ماموریتی بنحو موثری بر آید. هواداران این نظر، نیروی حافظ صلح سازمان ملل را در جنوب لبنان مثال می اوردند که بنا به ادعای آنان، موفق نشده اند مانع اقدامات حزب الله شود.
هنگامی که در پاسخ این پیش کشیده می شود که نیروی پیشنهادی می تواند چند ملیتی و خارج از کنترل و نظارت سازمان ملل باشد، نمایندگان اسرائیلی دلایل دیگری برای مخالفت پیدا می کنند که عموما تاکید دارند که نمی توانند به هیچکس جز خودشان برای تامین امنیت مردمشان اعتماد کنند. وقتی استقرار نیرویی زیر فرماندهی ایالات متحده و یا حتی نیرویی کاملا امریکایی مطرح می شود، اسرائیلی ها دلیل دیگری را جلو می کشند تحت عنوان این که آنها دوست ندارند امریکایی ها برای حفاظت از اسرائیل بمیرند.
سلاح های ضروربرای مقاومت
البته این ادعاها، دلایل واقعی مخالفت اسرائیلی ها با وجود یک نیروی بین المللی میان آن ها و معترضین اشان یعنی فلسطینی ها نیست. تمامی تلاش های مربوط به ایجاد یک منطقه تامپون یعنی کاهنده ستیز میان اشغالگر اسرائیلی و فلسطینیان اشغال شده بنحو نظامندی توسط دولت اسرائیل رد شده اند.
پذیراندن غیر نظامی کردن غزه به حماس و به دیگر رزمندگان فلسطینی ساده نخواهد بود. خالد مشعل، مسئول هیات سیاسی حماس، با طرح شرایط شان برای قطع کامل مقابله، بر این امر پای فشرده است که سازمان آن ها تا زمانی که اشغال و مستعمره نشینی ادامه می یابد، هرگز سلاح های ضرور برای مقاومت را تسلیم نخواهد کرد.
این پرسش و پاسخ به آن که آیا یک نیروی بین المللی می تواند یا نمی تواند غیرنظامی کردن و صلح را تامین کند، چندان مانع اصلی استقرار چنین نیرویی نیست. این مانع، که از دستیابی به یک راه حل بین المللی برای مناقشه ای که از دهه ها پیش طول کشیده است، چیز دیگری است. ماهیت نیروی بین المللی است که مسئله ساز و مانع دستیابی به آن می شود. از هر طرفی که به مسئله نگریسته شود، هر نیروی خارجی که در این مناقشه بخواهد دخالت موثر نماید، بایستی بر یک مشروعیت شناخته شده در سطح بین المللی متکی باشد. حقوق بین الملل و قطعنامه های سازمان ملل مجموعه ای هستند از احکام مشخص در مورد مواضعی که نیروی اشغالگر مجاز و محدود به آن هاست. اسرائیل اشغالگر بودن خود را نفی می کند. از نگاه اسرائیل، آن سرزمین، اشغالی نیست، بلکه «مورد اختلاف» است.
دولت اسرائیل، بعد از بیرون کشیدن مستعمره نشین ها و نیروهای نظامی از مناطق مسکونی اهالی غزه، پایان اشغال را با سرو صدای بسیار اعلام کرده است. این ادعا، توسط جامعه جهانی رد شده است. تا زمانی که اسرائیل، غزه را از طریق زمین و هوا و دریا کنترل می کند، این وضعیت از نظر جامعه جهانی، معنایی جز اشغال ندارد. موشک هایی که به مراکز اسرائیل شلیک می شوند، می توانند تغییری در وضعیت موجود پیش کشند. اسرائیلی ها بنحو مایوسانه ای به یک وضعیت غیرنظامی نیاز دارند. لشکریانشان، به تامین این امر در غزه موفق نشده اند، کاری که در کرانه باختری رود اردن غالبا موفق شده اند.
غیر قانونی بودن استقرار مستعمره نشینی اسرائیلی
استقرار نیروهای بین المللی در غزه در صورت عملی شدن، مشکلات دیگری علاوه بر حقوق بین الملل و قطعنامه های سازمان ملل، برای اسرائیل ببار خواهد آورد. مناطق ماهی گیری فلسطینیان که توسط نیروهای دریایی اسرائیلی به نحو بی ملاحظه ای محدود شده اند، مجددا باید تعیین شوند، و ماهیگیران فلسطینی بتوانند از آب هایشان که در سطح بین المللی به رسمیت شناخته شده اند، بهره برداری کنند. یک موضوع مهمتر را نیز باید مورد ملاحظه قرار داد که عبارت است از کشف گاز طبیعی در کنار آب های غزه. برخی به این باور دارند که احتمالا جنگ در غزه مرتبط است با تلاش اسرائیل برای سد کردن راه برخورداری هر حکومت متحد جدید فلسطینی از حقوق قانونی اش در زمینه استخراج منابع گازی.
غزه و کناره باختری رود اردن را، دنیا، یک کل یکپارچه می داند. هیچ نیروی بین المللی نخواهد پذیرفت که در غزه ماموریتی داشته باشد در عین حال به اسرائیل برای رسیدن به هدف استراتژیکش کمک کند. هدف استراتژیکی که جدا کردن غزه از کرانه باختری رود اردن است. هیچ فلسطینی ای نیز، چنین کاری را نمی کند. هر آنگاه کرانه باختری رود اردن نیز به امر بین المللی کردن مسئله کشیده شود، غیر قانونی بودن استقرار مستعمره نشینی اسرائیلی و دیواری که در اعماق مناطق فلسطینی کشیده شده است، به جلوی صحنه خواهند آمد. همین وضع همچنین خواهد شد برای تصرف های غیر قانونی دولت اسرائیل که با آن ها، اردوگاه هایی با کندن و غصب بخش های مثلا در مرکز هبرون، در دره اردن و در تمام کرانه باختری ایجاد کرده اند.
حماس احتمالا با تلاش ها برای غیرنظامی کردن موشک های ایذائی و ابتدائی اش و دیگر سلاح ها مخالفت کند. اما، اکثریت فلسطینی ها، از جمله ساکنین غزه بی شک خوشحال خواهند بود که شاهد باشند که نیروهای بین المللی امنیت اشان را تضمین کنند، چیزی که مانند پیش درآمد استقلال خواهد بود.
منتشره ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۴ در وبسایت کووریه اینترناسیونال
بر گردان : نادر عصاره
