از ساعت ۴ بعد از ظهر به بعد تمامی مسیرها به سمت بهشت زهرا مملو از هزاران زن و مردی بود که برای اعتراض آمده بودند، اما در ایستگاه حرم مطهر و بهشت زهرا انبوهی از نیروهای لباس شخصی و گارد ضدشورش در محوطه ایستگاه به استقبال جمعیت آمده بودند.
در بهشت زهرا انبوه جمعیت به سمت قطعه ۲۵۷ و تمامی قطعه هائی که جوانان شهید را در آغوش خود کشیده بود، با در دست داشتن شاخه ی گل و عکس های شهدای اخیر مانند سهراب اعرابی و کیانوش آسا و ترانه موسوی دیگر شهدا، حرکت می کردند.
به گزارش خبرنامه امیرکبیر اطراف قطعه ی ۲۵۷ در محاطره کامل نیروهای گارد ضد شورش و مردان مسلحی بود که هراسان به هر طرف نگاه می کردند و یا ناگهان به سمت جمعیت هجوم می بردند. جمعیت با چشمانی اشکبار بر اطراف مزار دو جوان شهید، سهراب اعرابی و ندا آقا سلطان حلقه زده بودند و مزار آنان را با انبوهی از گل پوشاندند. صدای گریه های آرام مردم به گوش در همه جا به گوش می رسید، اما بار دیگر پلیس حضور آرام مردم بر سر مزار شهدا را تحمل نکرد و با پرتاب اشکاور جمعیت را متفرق کرد. این در حالی بود که نوزادان و کودکان در آغوش مادران خود نیز از آسیب ناشی از گاز اشکاور مصون نماندند.
به هنگام بازگشت از بهشت زهرا، گروهی از مردم در حین برگشت به سمت ایستگاه مترو اقدام به سردادن شعارهای “مرگ بر دیکتاتور” و “الله اکبر” کردند که با حمله نیروهای ضد شورش روبرو شد.
مردم گروه گروه به سمت ایستگاه مترو حرکت می کردند و در حین حرکت یکدیگر را از تجمع در اطراف مصلی و خیابان ولیعصر مطلع می نمودند. از این رو تعداد زیادی از مردم از متروی حرم به سمت ایستگاه مصلی حرکت کردند.
در ایستگاه مترو راننده ی قطار در تمامی ایستگاه ها اعلام می کرد که به “علت نقص فنی قطار با تاخیر ایستگاه را ترک خواهد کرد” که این امر موجب معطلی بیش از حد مردم و فریاد های اعتراضی آنان شد. در تمامی واگن های قطارهای در حال حرکت در ایستگاه ها فریاد های “الله اکبر” و “مرگ بر دیکتاتور” طنین انداز بود.
تمامی قطارهای در حال حرکت بین ساعت های ۷ تا ۸ بعد از ظهر به دستور مقامات امنیتی در ایستگاه شهید بهشتی و ایستگاه مصلی توقف نکردند که همین امر فریاد های اعتراض مردم را دوچندان کرد. به گزارش خبرنامه امیرکبیر به محض توقف قطار در ایستگاه بعد از مصلی یعنی ایستگاه شهید همت، مردم به طور خودجوش با فریاد های “اعتراضی الله اکبر” و “مرگ بر دیکتاتور” از قطار بیرون آمدند.
تمامی ایستگاه مترو مملو از جمعیت معترضی بود که فریادزنان از ایستگاه بیرون آمدند و با گذر از پل هوائی وارد خیابان اصلی شدند. “زندانی سیاسی آزاد باید گردد”، “ندای ما نمرده این دولت است که مرده”، و “مرگ بر این دولت مردم فریب” از جمله شعارهای اعتراضی مردم بود.
جمعیت خیابان که هر لحظه بر تعداد آنان افزوده می شد وارد اتوبان مدرس منتهی به مصلی شد و در این هنگام ماشین هائی که در حال عبور از اتوبان بودند با بوق های مکرر و فریادهای خود، هزاران ایرانی معترض در اتوبان را همراهی می کردند. در ورودی بزرگراه مدرس به اتوبان رسالت، پرتاب چندین گاز اشکاور در میان معترضین از سوی ماموران جمعیت را متفرق کرد و مردم به طور خودجوش به روشن کردن آتش برای دفع اثرات ناشی از گاز شدند. جو این اتوبان نیز به دلیل عبور جمعیت که بر اثر گاز اشک اور دچار تنگی نفس شده بودند و رانندگان اتومبیل ها که برای کمک به مردم از خودرو ها پیاده می شدند، برای لحظاتی شدیدا ملتهب شد.
اعتراضات مردم در اتوبان مدرس که از ایستگاه مترو آغاز شد در حالی بود که در دیگر نقاط نیز اعتراضات و راهپیمائی های اعتراضی شکل گرفت و در چند خیابان دیگر منتهی به مصلی تهران، به دلیل ازدحام حضور معترضین مسدود شد.
