سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۳۱ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۰۲:۳۸

پنجشنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۰۲:۳۸

ناصر صفاریان و سایر همکاران دربند ما را آزاد کنید

نامه ی سرگشاده ی تهیه کننده ی فیلم مستند هانیبال الخاص در رابطه با بازداشت مستند سازان سینمای ایران

خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان (وابسته به صدا و سیمای جمهوری اسلامی) خبر از بازداشت شش تن از مستندسازانی داده است که در میانشان نام ناصر صفاریان، مجتبی میرتهماسب، هادی آفریده، محسن شهرنازدار و کتایون شهابی بهچشم میخورد. اینجانب به عنوان تهیهکننده و تصویربردار فیلم مستند «هانیبال الخاص»، از آنجا که این دوستان بدون هیچ چشمداشتی و تنها از سر دلسوزی و ارزش گذاشتن بر سینمای مستقل و مستند، زحمات و تلاش فراوانی برای نمایش و عرضهی این فیلم مستند متقبل شده بودند، لازم میبینم نکاتی را یادآور شده و اعلام کنم که همانند دیگر همکاران مستندساز و اهالی سینمای ایران، خواستار آزادی فوری و اعادهی حیثیت از این مستند سازان و همچنین سایر هنرمندان و سینماگران زندانی هستم.

ناصر صفاریان را از نوجوانی خودم ـ که او در آن زمان جوانی بود که فیلم مستند سرد سبز را دربارهی فروغ فرخزاد میساخت ـ میشناسم. من هم در آن زمان مشغول ساخت فیلم مستندی دربارهی فروغ فرخزاد بودم که در روزنامهای خبر ساخت فیلم مستند دیگری دربارهی فروغ توسط ایشان را خواندم. با او تماس گرفتم و گفتم بر این باورم که او فیلم بهتری خواهد ساخت و برای همین تمام نماهای خامی که تا آن زمان با دوستانم گرفته بودیم را به آقای ناصر صفاریان دادم که از بخشهایی از آنها، با ذکر منبع در فیلمی که ساخت استفاده کرد.

بعدها که دانشجوی سینما شدم و مستند ساز، هم ناصر صفاریان و هم دیگر اعضای انجمن مستندسازان ـ که متاسفانه اکنون نام تعدادی از این بهترین و هنرمندترین فرزندان این مملکت را به عنوان زندانی امنتیتی! میخوانیم ـ بسیار به من کمک کردند. ناصر برای تنها امکان نمایش فیلم مستند بلندی که دربارهی هانیبال الخاص ساخته بودم، در خانهی سینما خیلی زحمت کشید و بی هیچ چشمداشتی موجب شد تا آن فیلم بتواند برای اولین و آخرینبار (بدون هیچ حذف و تعدیلی) در سالن خانه سینمای ایران، نمایش داده شود. فیلمی که در آن از یک نما از فیلم سرد سبز ناصر صفاریان که دربارهی فروغ ساخته بود استفاده کرده بودیم! و هرگز از یاد نخواهم برد که چهطور تمام مدت ایستاد و یادم داد (وقتی که تهیه کننده در جلسهی نمایش فیلماش حاضر شود چه آدابی دارد) و چهطور باید از مهمانها پذیرایی کنم و خود نیز آخرین نفری بود که ساعتها بعد از نمایش فیلم حیاط خانهی سینما در خیابان سمنان را ترک کرد.

ناصر صفاریان نهتنها هیچگاه مرا و نه هیچ مستندساز دیگری را تشویق و ترغیب به فروش فیلماش به شبکههای تلویزیونی ماهوارهای و خارجی نمیکرد، بلکه مخالف این موضوع نیز بوده و همواره سعی داشت فضایی برای همه به وجود آورد که بتوانیم فیلمهایمان را قانونی و در شبکهی نمایش ویدئویی خانگی کشورعرضه کنیم و خود نیز چنین کرده بود. تماسها و پیگیریهایش مثال زدنی و شرافتاش و باور به کاری که میکرد ستودنی است.

من اعتراف میکنم که به عنوان یک جوان ایرانی فارغالتحصیل سینما که علاقهمند به مستندسازی است، از سوی هیچ نهاد و سازمان و شخصی هرگز نهتنها تشویق و حمایت نشدم که مورد پذیرش هم قرار نگرفتم. و این فقط ناصر صفاریان و میرتهماسب و دیگر اعضا و هیات مدیرهی انجمن مستندسازان ایران بودند که مرا مانند یک برادر پذیرفته و برای کارهای مختصری که در حوزهی ساخت و تهیهی فیلم مستند انجام داده بودم، ارزش قائل میشدند.

همانطور که در بیانیهی خانه سینمای ایران آمده، بازداشت مستندسازان ایرانی قطعاً یک «سوء تفاهم بزرگ» است که با «اعتماد مسئولان» و اعادهی حیثیت از این جوانان هنرمند و مستندساز کشورمان قابل حل است. در شان هیچ نظام جمهوری در هیچ کجای جهان نیست که هنرمندان و فیلمسازان جوانی را که در سالهای پس از انقلاب رشد و نمو یافتهاند و سرمایههای کشور محسوب میشوند، زندانی کرده و در شرایطی که بحرانهای اقتصادی و سیاسی فراگیر و پرهزینه شده است، چنین با اعتبار فرهنگی کشور بازی کند.

ناصر صفاریان و مجتبی میر تهماسب و سایر سینماگران و مستند سازان هیچ خطری برای کشور و نظام انقلاب اسلامی ندارند، خطر آنجایی است که رسانهی ملی با در پیش گرفتن رفتار و نگاهی یک سویه با حذف سایر صداها و اندیشهها اعتماد عمومی را از دست بدهد و در دست عدهای از بیاستعدادترین نمایشگران باشد. که در نتیجه آن مردم برای گذراندن اوقات فراغت رو به سوی رسانههای ممنوعه آورند و ابتذال و بیاخلاقی جایگزین نگاه پاک و انسانی مستندسازان و جوانهای مستعد کشورمان شود. خطر اینجاست که با حذف صداهای دیگر (مانند بازداشت و زندانی کردن مستندسازان جوان سینمای ایران) و تکصدایی ساختن رادیو تلویزیون، زمینه برای فرار مغزها مهیا و بشقابهایی که فارسی۱ و سایر شبکههای مبتذل ماهوارهای را میبلعند ودر دل خانههای ما بالا میآورند، فراهم کردهاید. با آینده نگری و خرد ورزی از جوانان کشورمان حمایت کرده و مستند سازان شریف سینمای ایران را آزاد کنید.

احمد زاهدی

عضو انجمن مستندسازان سینمای ایران

تهیه کننده و تصویربردار فیلم مستند هانیبال الخاص

http://hanibaalalkhas.blogspot.com/2011/01/blog-post.html

ahmadzahedi@gmail.com

تاریخ انتشار : ۲ مهر, ۱۳۹۰ ۷:۰۵ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

محاکمه مجدد احمدرضا حائری هم‌زمان با ادامه حبس او در قزل‌حصار

زادروز دکتر محمد مصدق؛ کابوس جاودانِ مستبدان، وابستگان و دشمنانِ حاکمیت ملت ایران، گرامی و مبارک باد

پیش به سوی اتحاد گسترده «چپ»:  برای میهن، نان، کار، خانه؛ برای کودک، مرد، زن، زندگی، آزادی

بررسی وضعیت اسف‌بار زندانیان زن در ایران

وکلای تسخیری به ابزار تسریع اعدام معترضان تبدیل شده‌اند

اعتراف قوه قضاییه به اعدام دست‌کم ۳۹ زندانی سیاسی تنها در ۷۸ روز