دوشنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۳ - ۰۹:۳۶

دوشنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۳ - ۰۹:۳۶

نامه سوم در بیست و پنجمین روز اعتصاب غذا

از خاطره ای تلخ به واقعيتی همچنان تلخ باز گردم. امروز ۴ خرداد ۱۳۸۸ است. خرمشهر آزاد شده در ۲۷ سال پيش هنوز آباد نشده است. جنگ سال هاست به پايان رسيده است. اما امنيت هنوز تأمين نشده است. نه نزد مردم که جان و مال و شغل و آينده و ...برايشان مصون نيست و نه برای حاکميت که کوچکترين حرکت زنان، کارگران، جوانان، دانشجويان، روزنامه نگاران، روشنفکران، دگرانديشان و دگرباشان در جهت طرح ابتدائی ترين خواسته هايشان را، تهديد "امنيت ملی" به حساب می آورد

از آغاز ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸ تا پایان “انتخابات” دورۀ دهم “ریاست جمهوری”
در اعتراض به دستگیری های خودسرانه و شکنجه مستمر زندانیان،
احکام سنگسار، اعدام کودکان و اعدام های پرشمار بزرگسالان،
در حمایت از همه زندانیان سیاسی
و دیگر مقاومت کنندگان در برابر “انتخابات” مدیریت شده “ریاست جمهوری”

بهروز و حسین عزیز، سایه ای کمرنگ از شما، پایان اعتصاب غذایتان را انتظار می کشد!

« … به چهارم خرداد ۱۳۶۵ رسیدیم. دیروز سالروز فتح خرمشهر بود ولی جنگ هنوز ادامه دارد. مطابق آماری که اخیرا داده اند، تاکنون به ۵۱ شهر و ۳۰۹۱ روستا خسارات سنگینی در حدود ۲۰۰ میلیارد دلار وارد شده و کارخانه ها نیمه تعطیل شده اند. با این حال خمینی و اطرافیانش کماکان بر طبل جنگ می کوبند و او در نطق چهارم فروردینش گفت که «تا این حزب عفلقی (بعث) هست، جنگ خواهیم کرد.» تظاهرات متعدد بر ضد این جنگ فرسایشی در داخل به صورت خودبخودی و در خارج کشور با برنامه ریزی روی می دهند ولی کوچکترین علامتی از احتمال آتش بس و برقراری صلح دیده نمی شود و به تازگی عملیات خونبار والفجر ۸ را با کشتگان فراوان انجام داده اند. ما هم در تمام سال گذشته، عمده وقت آزادمان به همراه با دوستان عراقی به تدارک و اجرای آکسیون های ضد جنگ و کسب حمایت بین المللی برای دوستان و رفقایمان که در زندان هستند و خطر مرگ زیر شکنجه یا اعدام تهدیدشان می کند، گذشت.
کمیسیونی که قرار بود در مورد برابری مدرک تحصیلی من تصمیم بگیرد، نهایتا کار خود را انجام داد و مقرر کرد که یازده امتحان را که تقریبا یک سوم تحصیل پزشکی در اینجا است، بدهم. دستم به جایی بند نیست. شاید نخستین موردی باشم که از ایران در این کشور برای برابر کردن مدرک دکترای پزشکی اش تقاضا کرده است و شاید این موضوع که هنوز معیاری برای مقایسه سطح تحصیل پزشکی در ایران و اتریش ندارند، موجب شده است که تعداد امتحان های تعیین شده، زیاد باشند. شاید هم چون ترتیب نمرات در اینجا برعکس است، نمرات خوبم در دانشگاه را به حساب نمرات بد گذاشته اند. در هر حال امکان اعتراض داشتم. ولی دوستان پیشنهاد کردند چنین نکنم چرا که در این صورت کارم دوباره چند ماهی عقب می افتد و معلوم نیست که این بار اعضای کمیسیون چه نظری بدهند و بهتر است در عوض سعی کنم که در این مدت تعدادی از امتحانات مقرر شده را بدهم. برای همین در هفته های اخیر درس خواندن دوباره را آغاز کرده ام تا ببینیم که این یکی تکرار چه مدت طول می کشد.
خبرهایی که از دوستان و از داخل زندان می رسند، بسیار دهشتناک هستند. شکنجه و اعدام به شدیدترین وجهی کماکان ادامه دارد. به گزارش سازمان عفو بین الملل، در سال گذشته میلادی، یعنی ۱۹۸۴ جورج اورول، ۶۶۱ نفر اعدام شده اند و رقم اعدامی ها از سال ۱۳۵۷ تا آن زمان ۶۱۰۸ نفر بوده است و همه می دانیم که این تازه نوک کوه یخ اعدام ها در دوران حاکمیت جمهوری اسلامی است. اعدام ها امسال هم با شتاب پیشین ادامه یافت و از جمله در فاصله کوتاهی از آخر شهریور تا آخر مهرماه، در تهران ۱۲۰ تن از زندانیان سیاسی را تیرباران کرده و در قطعه ۱۰۶ بهشت زهرا مدفون کرده اند. یارانی از من چون رضی الدین تابان، محمدرضا غبرائی، جهانگیر بهتاجی، بیژن نوبری، محمد شیرودی، محمدامین شیرخانی و ابراهیم لطف الله زاده، از جمله زنده یادانی بودند که یا به جوخه اعدام سپرده شدند و یا در زیر شکنجه، از میان رفتند. ابراهیم لطف الله زاده (سعید)، جوان خودساخته ای که در دوران تحصیل دبیرستانی خود با کارهایی چون مکانیکی، آهنگری و نجاری، به پدر زحمتکش معلمش در تأمین معاش زندگی کمک کرده بود، سپس به دانشگاه رفته بود و آخرین روزهای قبل از دستگیری اش در سال ۱۳۶۰ را با پیشمرگان کردستان گذرانده بود. کسی که او را در زندان های تبریز، عشرت آباد، اوین، گوهردشت و مجددا اوین، تحت شکنجه های شدید قرار داده بودند و آنگاه که برایشان مسجل شده بود که شکستنی نیست، فرمان اعدامش را داده بودند. او در آخرین دیدار با پدر و مادرش، در آخرین روز تابستان، با روحیه ای استوار، حلقه ازدواج، ساعت و عکس همسرش را به پدر تحویل داده بود و در برابر سوال او که: «پسرم، این آخرین دیدار ماست؟» تنها لبخند زده بود و در برابر فریاد مادرش به زندانبانان که: «رها کنید پسرم را! او را از من نگیرید!» گفته بود: «مادر! از این مزدوران چیزی مخواه! این حیوانات فقط برای آدم کشتن اینجا ایستاده اند.»
پارسال، “انتخابات” هم داشتیم. تدارک دیده بودند که خامنه ای برای بار دوم هم رئیس جمهور شود و همینطور هم شد. طبق معمول هر “انتخاباتی” گزارش های متعدد از انجام تقلب در آن رسید. ولی بر مبنای همین اطلاعات داده شده هم، با اینکه سه و نیم میلیون به جمعیت صاحب حق رای کشور افزوده شده است، دو و نیم میلیون کمتر از دفعه پیش در “انتخابات” شرکت کرده اند و خامنه ای با وجود حذف ۴۷ کاندیدای دیگر از جمله شخصیت مطرحی چون مهدی بازرگان توسط شورای نگهبان، نزدیک چهار میلیون رای کمتر از گذشته کسب کرد. اینها همه به رغم به میدان آمدن خمینی با تمام نیرو بود که از جمله گفته بود: « مسئله، مسئله ریاست جمهوری نیست. مسئله، مسئله اسلام است» هم او بارها، شرکت در “انتخابات” را تکلیف شرعی اعلام کرده بود و به این ترتیب خواسته بود از تمام امکاناتش برای تأمین مشارکت مردم استفاده کند.
وضع میرحسین موسوی، نخست وزیر هم در این فاصله چندان تعریفی نداشت. او که اطرافیانش، میرحسین مظلوم، می خوانندش، به همه همقطارانش تحمیل شده است. دو کاندیدای شکست خورده از خامنه ای، در دوران انتخاباتی تا توانستند ناتوانی های او را افشاء کردند. خامنه ای هم با ادامه کار اوٍ، پس از “انتخاب” دوباره مخالفت کرده است. تنها اظهار نظر خمینی مبنی بر تأیید او، میرحسین را سر کار نگه داشته است، چرا که خمینی کسی را لایق تر از او که در عین حال حرف شنوی او را داشته باشد، پیدا نمی کند. به این ترتیب خمینی، او را به خامنه ای و خامنه ای به مجلس تحمیل کرد. گر نیک بنگریم، وی به خمینی و رفسنجانی هم که علنا از او حمایت کرده است، به شکلی تحمیل شده است. شاید تنها در چنین دورانی که جنگ فرسایشی، قیمت نفت ارزان و آفتاب لب بام خمینی، از هم پاشیدگی شیرازه حکومت را محتمل می نمایاند، است که شخص ناتوانی چون موسوی می تواند، مورد توافق اراده های متناقض یکدیگر باشد.
حسینعلی منتظری هم پارسال بالاخره با وجود اختلاف نظرهای فراوان، در مجلس خبرگان به عنوان قائم مقام خمینی انتخاب شد تا حکومتیان پس از مرگ احتمالی ناگهانی ولی فقیه پیر، دچار تشتت نشوند………..»

از خاطره ای تلخ به واقعیتی همچنان تلخ باز گردم. امروز ۴ خرداد ۱۳۸۸ است. خرمشهر آزاد شده در ۲۷ سال پیش هنوز آباد نشده است. جنگ سال هاست به پایان رسیده است. اما امنیت هنوز تأمین نشده است. نه نزد مردم که جان و مال و شغل و آینده و …برایشان مصون نیست و نه برای حاکمیت که کوچکترین حرکت زنان، کارگران، جوانان، دانشجویان، روزنامه نگاران، روشنفکران، دگراندیشان و دگرباشان در جهت طرح ابتدائی ترین خواسته هایشان را، تهدید “امنیت ملی” به حساب می آورد.
امروز روز بیست و یکم اعتصاب غذای بهروز جاوید طهرانی، آخرین بازمانده قیام دانشجوئی ۱۸ تیر در زندان گوهردشت کرج و حسین کاظمینی بروجردی، روحانی خواهان جدائی دین از دولت، در زندان یزد است. خطر مرگ، جان هر دو زندانی را تهدید می کند. من نیز در روز بیست و پنجم اعتصاب غذایم هستم. ولی شرایط من با این دو عزیز، قابل مقایسه نیست. ایشان هر دو، در تمام سال های زندانی شان در معرض ضرب و شتم و شکنجه های مداوم جسمی و روانی بوده اند و اکنون اعتصاب غذا نیز به آن اضافه شده است و به خاطر تمام اینها از نظر وضعیت سلامتی در شرایطی بحرانی به سر می برند. شبکیه چشم آقای بروجردی آسیب جدی دیده است و وی از نارسائی شدید قلبی و عفونت زخم های ناشی از ضرب و شتم در عذاب مدام است.
وضعیت بهروز جاوید طهرانی نیز به شدت وخیم است. بنا بر گزارش های رسیده، او با دستبند و پابند در یکی از سلول های انفرادی بند یک زندان گوهردشت که به بند آخر خطی ها موسوم است، به زنجیر کشیده شده و در چنین وضعی به اعتصاب غذای خود ادامه می دهد. تداوم این اعتصاب، به خاطر وضع بد جسمی او و عوارض ناشی از ضرب و شتم مکرر به او که از دست دادن پنجاه درصد بینایی چشم چپ تنها یکی از آن هاست، می تواند به شدت خطرآفرین باشد. علاوه بر آن پخش شایعاتی در مورد اقدام به خودکشی او در این زندان، با توجه به تجارب قبلی در مورد ولی الله فیض مهدوی و امیرحسین حشمت ساران به شدت نگران کننده است و بیم آن می رود که او نیز سرنوشتی چون زهرا کاظمی، زهرا بنی یعقوب، اکبر محمدی، علیرضا رجبی، امیدرضا میرصیافی و ابراهیم لطف اللهی که همگی به طرز مشکوکی در زندان فوت کردند، دچار شود. آسیاب مرگ جمهوری اسلامی که از خون جوانان میهنمان می گردد، زمانی ابراهیم لطف الله زاده را به کام خود فرو کشید و در زمانی دیگر، همنام او، ابراهیم لطف اللهی را و انگار که هرگز سیراب خون نخواهد شد.
خانواده و نزدیکان بهروز جاوید تهرانی با پیگیری مداومشان از او می خواهند که به اعتصاب غذایش پایان دهد و به این ترتیب خود یاری دهنده آنانی که قصد جانش را کرده اند، نباشد. ما نیز تلاش کنیم و با امکاناتی که داریم به کمک بستگان او بشتابیم! باشد که هر چه زودتر خبر پایان اعتصاب غذا و برآورده شدن بدیهی ترین خواست های ابتدائی وی را بشنویم.
۱۸ روز مانده به “انتخابات” مدیریت شده دوره دهم “ریاست جمهوری”، روند رد صلاحیت ها تکمیل گشته و چهار نماینده مزاج های چهارگانه نظام سنتی جمهوری اسلامی در میدان باقی مانده اند. تاکنون هم موسوی و رضایی و کروبی نیم ساعتی فرصت کرده اند تا از طریق سیمای جمهوری اسلامی با مردم صحبت کنند و هر سه سیاست های احمدی نژاد در چهار سال گذشته را زیر سوال بردند. اما آنچه که در این هیاهوی انتخاباتی کمتر از آن سخنی در میان است، شرایط برگزاری این “انتخابات” است. کمیته دفاع از انتخابات آزاد، سالم و عادلانه که یک عضو حقوقدان آن، مهدی معتمدی مهر، از ۳۷ روز پیش در زندان است و محمد سیف زاده، دبیر آن به دادگاه فراخوانده شده است، پس از اعتراض نامه ۲۷ اسفندماه خود نسبت به فقدان پیش نیازهای لازم در “انتخابات” پیش رو، هفته گذشته ارزیابی خود را از محدودیت ها و موانع غیردموکراتیک در برگزاری سالم “انتخابات” اعلام کرد و ضمن تاکید بر اینکه «نظارت استصوابی» تمام معیارها و ضوابط انتخابات آزاد و عادلانه را نقض می کند، به اظهارات کامران دانشجو، رئیس ستاد انتخابات کشور به عنوان عالی ترین مقام مجری “انتخابات” و احمد جنتی دبیر شورای نگهبان به عنوان مقام ارشد ناظر بر “انتخابات” اشاره کرده است که هر دو، تلاش های انجام گرفته نهادهای مدنی برای صیانت از آرای شهروندان را مورد بی اعتنائی و حتا تهدید غیر مستقیم قرار داده اند.
حمایت تقریبا به طور کامل صریح خامنه ای از احمدی نژاد در کردستان که بر همگان روشن شده است، اکنون می رود که آن دو را تا حد زیادی هم سرنوشت کند. هر چند وی از زمانی که ریاست واقعی و دائمی جمهوری اسلامی را در دست گرفته است، در تمام “انتخابات” های پیشین، با شهود فراوان نشان می داد که روی به کدام کاندیدا دارد، ولی شاید تاکنون سابقه نداشته است که با تمام وزن خود بخواهد کفه کاندیدای محبوبش را در برابر رقیبانش سنگین کند. حالتی که حمایت خمینی از موسوی را در برابر مخالفت هایی که در داخل و خارج حکومت با او می شد، تداعی می کند. البته این بار بیشتر به صورتی کمدی.
در زمان میان نوشتن نامه پیشین تا این نامه، حد اقل در حدی که من از تماس های گوناگون و تعقیب رویدادها برداشت کرده ام، تمایل به تخریب کاندیداهای رقیب همسو، از جانب هوادارانشان و همچنین برخوردهای عصبی کسانی که خواهان شرکت در “انتخابات” هستند، نسبت به کسانی که از آن دوری می گزینند، کاهش یافته است و این می تواند نویدبخش پیروزی سیاست تشکیل «رنگین کمان» چالشگر «سیاهی» ها و تباهی ها باشد. رنگین کمانی که سه رنگ سرخ و سپید و سبز پرچممان در طیف آن روشنائی بیشتری دارد. طیف سرخ آن، چپ ها که بنا به خصلت لائیکشان بیشتر منتقد و با فاصله از “انتخابات” خواهند بود، سپیدها، در برگیرنده نیروهای ملی و دموکرات غیر چپ که خود را ممکن است لیبرال بدانند یا ندانند و باز به خاطر ویژگی سکولارشان عمدتاً تمایلی به شرکت در “انتخابات” ندارند و طیف سبز، از اصلاح طلبانی که گمان می برند با اصلاحات، تداوم عمر جمهوری اسلامی را که به آن اعتقاد دارند، تضمین می کنند تا کسانی که به جمهوری اسلامی اعتقادی ندارند ولی شرکت در “انتخابات” را رهگشای تحولات بعدی می دانند تا مذهبیون تحول یافته ای که امیدی به تغییرات در اثر این “انتخابات” ندارند.
مبارزات انتخاباتی حسب انتظار با آغاز سه هفته نهایی اش، شتاب بیشتری یافته است، ولی هنوز نشانه ای از فراگیری احتمالی آن دیده نمی شود. «رنگین کمان»، با طرح مطالبات خود، این بار به مراتب بیش از گذشته در میدان حاضر شده و با گذشتن از منشور، برآیند این مطالبات به خواسته ملی برقراری دموکراسی و رعایت حقوق بشر در جامعه، تبدیل می شود. از این رو همراه با تقابل با این “انتخابات” مدیریت شده، پیمان بندی متقابل شهروندان با یکدیگر برای رسیدن به این خواسته عمومی ضروری است. بر این مبنا امیدوارم که تعداد هرچه بیشتری از هم میهنان، طرح انتخاباتی «به موازات “انتخابات” مدیریت شده ریاست جمهوری، خواهان دموکراسی و رعایت حقوق بشر در جامعه شویم!» را مطالعه کنند و در صورت موافقت با محتوای آن، امضای اعتبارفزای خود را بر آن بیفزایند.
http://kandidatori.blogfa.com/
http://irankhanemanast.blogspot.com/
حسن نایب هاشم (فرود سیاوش پور)

دوشنبه ۴ خرداد ۱۳۸۸

www.hambastegi83.blogspot.com

nayeb_hashem@yahoo.com

kandidatori@gmail.com

تاریخ انتشار : ۴ خرداد, ۱۳۸۸ ۱۱:۴۹ ب٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

بیانیه‌های هیئت‌ سیاسی‌ـ‌اجرایی

روز جهانی کارگر بر کارگران، زحمت‌کشان و پیکارگران راه سوسیالیسم خجسته و پیروز!

تدوام و استمرار مبارزۀ شما تکیه‌گاه و نقطه امید نیروهای چپ و عدالت‌خواه و دیگر نیروهای آزادی‌خواه برابری‌طلب ایران و جهان برای ساختن ایران و جهانی بهتر است؛ جهانی که در آن هیچ انسانی اسیر ولع سیری‌ناپذیر سرمایه و شرایط تحمیلی غول‌های بازار سرمایه نباشد، جهانی که  نظام غارتگر اقتصادی و اجتماعی و حاکمان مستبد دیگر قادر نباشند برای کسب سود و قدرت زندگی انسان‌ها را در جنگ و خونریزی بیهوده تباه کنند.

ادامه »
سرمقاله

روز جهانی کارگر بر همۀ کارگران، مزد‌بگیران و زحمتکشان مبارک باد!

در یک سالی که گذشت شرایط سخت زندگی کارگران و مزدبگیران ایران سخت‌تر شد. علاوه بر پیامدهای موقتی کردن هر چه بیشتر مشاغل که منجر به فقر هر چه بیشتر طبقۀ کارگر شده، بالا رفتن نرخ تورم ارزش دستمزد کارگران و قدرت خرید آنان را بسیار ناچیز کرده است. در این شرایط، امنیت شغلی و ایمنی کارگران در محل‌های کارشان نیز در معرض خطر دائمی است. بر بستر چنین شرایطی نیروهای کار در سراسر کشور مرتب دست به تظاهرات و تجمع‌های اعتراضی می‌زنند. در چنین شرایطی اتحاد و همبستگی نیروهای کار با جامعۀ مدنی و دیگر زحمتکشان و تقویت تشکل های مستقل کارگری تنها راه رهایی مزدبگیران است …

مطالعه »
سخن روز و مرور اخبارهفته

انتخابات ۸ درصدی!

اخباردور دوم انتخابات مجلس: روز جمعه ۲۱ اردیبهشت سال جاری, نتیجه انتخابات دور دوم مجلس در تهران اعلام گردید نماینده اول کلان شهر تهران با کسب ۲۶۹/۴۳  رای از حدود ۸ میلیون نفر واجدین شرایط رای دادن, یعنی با رای فقط ۲ درصد از مردم تهران به مجلس راه یافت. البته با احتساب ۵ درصد آرا باطله, مشارکت مردم تهران کمتر از  ۳ درصد بوده است.

مطالعه »
آخرین مطالب

چگونه زندانیان سیاسی ایران به سوی خودکشی سوق داده می شوند؟

خانواده اندام از ترس دستگیری از بردن دخترشان به بیمارستان یا مراکز درمانی برای برداشتن گلوله ها اجتناب کردند. مادر دالیا تمام ۲۵ ساچمه را از بدن دخترش در خانه خارج کرد. خانواده اندام از ترس دستگیری دختر نوجوان خود، او را به خانه یکی از بستگان نزدیک خود منتقل کردند. بعد از حدود دو هفته که وضعیت جسمانی او بهتر شد، به خانه خودشان بازگشتند.

برتری طلبی برهنه هندو!

این زشت ترین انتخابات از زمان استقلال بوده است. برتری طلبی آشکار هندو حزب حاکم بهاراتیا جاناتا (بی جی پی) ۱۷۰ میلیون شهروند مسلمان هند را علنا تحریم و از حق رای محروم کرده است. حزب در قدرت سال‌های اخیر را صرف سرکوب رسانه‌های منتقد و اپوزیسیون سیاسی کرده است تا یک پروژه اساساً ضد دموکراتیک و تبعیض گرایانه را پیش ببرد.

گرگهایِ وال استریت رژیم…

حالا شما تصور کنید جوان ۳۲ ساله که ۳بار زندان رفته و از همان زندان معامله کوکائین و مواد مخدر در بیرون از زندان را سازماندهی میکند و از همان زندان قمارخانه را اداره میکند با چه کسانی در ارتباط است.!!؟

زخم…

زخمی که بر تن می نشیند/ زخمی که روح را به صُلابه می کشد/ از هر جایِ بدن که خون فوران کند/ زخم است/ زخم یک دست/ زخم یک پا/ زخم نشسته بر قلب کودکی در غزه…

خطر اعدام قریب الوقوع آروین قهرمانی، شهروند یهودی در کرمانشاه!

یک منبع مطلع درخصوص وضعیت این زندانی به سازمان حقوق بشر ایران گفت: آروین قهرمانی دو سال پیش به اتهام قتل امیر شکری در یک دعوای گروهی بازداشت و به قصاص نفس محکوم شد. اکنون تا روز دوشنبه به خانواده وقت داده‌اند و اگر نتوانند رضایت بگیرند، حکم وی اجرا خواهد شد.

یادداشت
تظاهرات آتش بس در آمریکا

شعبده بازی بایدن بر روی جنگ غزه

ممکن است به اشتباه کسی را با تیر زد یا جایی را تصادفی بمباران کرد ولی امکان ندارد که دو میلیون نفر را تصادفی با قحطی و گرسنگی بکشید.
قحطی در غزه قریب الوقوع است و پیامدهای آنی و بلندمدت سلامتی نسلی را به همراه خواهد داشت.

مطالعه »
بیانیه ها

روز جهانی کارگر بر کارگران، زحمت‌کشان و پیکارگران راه سوسیالیسم خجسته و پیروز!

تدوام و استمرار مبارزۀ شما تکیه‌گاه و نقطه امید نیروهای چپ و عدالت‌خواه و دیگر نیروهای آزادی‌خواه برابری‌طلب ایران و جهان برای ساختن ایران و جهانی بهتر است؛ جهانی که در آن هیچ انسانی اسیر ولع سیری‌ناپذیر سرمایه و شرایط تحمیلی غول‌های بازار سرمایه نباشد، جهانی که  نظام غارتگر اقتصادی و اجتماعی و حاکمان مستبد دیگر قادر نباشند برای کسب سود و قدرت زندگی انسان‌ها را در جنگ و خونریزی بیهوده تباه کنند.

مطالعه »
پيام ها

دانشجویان آمریکایی در اعتراض به ادامه نسل کشی فلسطینیان توسط اسرائیل دانشگاه ها را به تصرف خود در آوردند!

سازمان فداییان خلق ایران(اکثریت)-حوزه آمریکا ضمن اعلام حمایت کامل از مبارزه دانشجویان و استادان در تمامی دانشگاه های آمریکایی شرکت کننده در این جنبش، به مقاومت نسل نوین دانشجویی درود میفرستد و برای ایشان در شکستن فضای تاریک تحمیل شده و تا موفقیت نهایی پیروزی آرزو می‌کند.

مطالعه »
بیانیه ها

روز جهانی کارگر بر کارگران، زحمت‌کشان و پیکارگران راه سوسیالیسم خجسته و پیروز!

تدوام و استمرار مبارزۀ شما تکیه‌گاه و نقطه امید نیروهای چپ و عدالت‌خواه و دیگر نیروهای آزادی‌خواه برابری‌طلب ایران و جهان برای ساختن ایران و جهانی بهتر است؛ جهانی که در آن هیچ انسانی اسیر ولع سیری‌ناپذیر سرمایه و شرایط تحمیلی غول‌های بازار سرمایه نباشد، جهانی که  نظام غارتگر اقتصادی و اجتماعی و حاکمان مستبد دیگر قادر نباشند برای کسب سود و قدرت زندگی انسان‌ها را در جنگ و خونریزی بیهوده تباه کنند.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

چگونه زندانیان سیاسی ایران به سوی خودکشی سوق داده می شوند؟

برتری طلبی برهنه هندو!

گرگهایِ وال استریت رژیم…

خطر اعدام قریب الوقوع آروین قهرمانی، شهروند یهودی در کرمانشاه!

آنچه در هفته ۲۲ تا ۲۹ اردیبهشت گذشت…