باکو در سالهای اخیر با تغییر استراتژیک در نگاە جهانی خود و گرایش بە ترکیە و اسرائیل، سعی کردە با تامین متحدین قوی، هم تمامیت ارضی خود را بازیافتەباشد و هم موقعیت اقتصادی خود را بهبود بخشیدەباشد. اما عدم توجە بە این کشور بە تنش میان ایران و اسرائیل، بە نظر می رسد علیرغم پیروزی های اخیر، موقعیت این کشور را در رابطە با ایران در وضعیت نامناسبی قرار دادەباشد. باکو با دور زدن واقع بینی سیاسی، متحدین و دوستان خود را اساسا در کشورهای غیرهمسایە جستجو می کن، واین بدور از منطق ایجاد کشوری با تناسبهای ضرور در عرصە سیاسی، اقتصادی و نظامیست.
تهران کە بە اسرائیل حساسیت ویژە غیر عقلانی دارد، و بشدت منافع اقتصادی خود را در قفقاز جنوبی تعقیب می کند با تشدید حضور تل آویو در جمهوری آذربایجان نە تنها موافق نیست، بلکە از کنترل باکو بر راە ترانزیتی ایران بە ارمنستان هم بشدت ناخشنود است و در تلاش است تا در شرایط محاصرە اقتصادی کشور، این راە را باز نگەداشتە و از دادن مالیات بیشتر توسط کامیون داران ایرانی بە کشورهای بیشتر جلوگیری کند.
البتە مدیرکل بنادر و دریانوردی گیلان گفتە کە مقاصد اصلی کامیونهای ایرانی اساسا روسیە است، و بهمین جهت ایران در صدد گسترش ترانزیت از طریق بنادر و راە دریائی است، البتە با تاکید او بر این نکتە کە از احداث راە مستقل زمینی ایران بە ارمنستان تنها پنج کیلومتر ماندە، و دولت با اتمام آن این مسیر را نیز بدور از کنترل آذربایجان احیاء خواهدکرد.
پس بە نظر می رسد کە با توجە بە بحران موجود، تهران زیاد بر روی مسیر زمینی تاکید نکند و بخواهد با گسترش ترانزیت دریائی، خود را از مناقشات قفقاز جنوبی و تاثیر آن بر اقتصاد کشور دور نگە دارد.
اما در هر صورت متشنج شدن رابطە ایران و جمهوری آذربایجان بە هیچ وجە پدیدە خوبی نیست، و آنی کە از آن زیان می بیند تنها این دو کشور همسایەاند و بس. پس باید هر دو دولت در تلاش برای حل معضلات مابین از طریق دیپلماسی تلاش کنند و نگذارند کە حسن همجواری جای خود را بە تشنج، جنگ احتمالی و یا سوء استفادە کشورهای دیگر بدهد.
