دوشنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۱:۴۶

دوشنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۱:۴۶

پناهندگان سیاسی ایرانی مقیم ترکیه: در آستانۀ تحصن سراسری برای حقوق از دست رفته

ما پناهندگان سیاسی ایرانی مقیم ترکیه ... قصد داریم که با یک اجتماع قدرتمند و اشتراک نظر در این مورد که حق انسانی ما رعایت گردد، تحصن اعتراضی خود را مقابل دفتر کمیساریای سازمان ملل واقع در انکارا سازماندهی کنیم. بدین خاطر از تمامی پناهندگان سیاسی ایرانی ساکن در اقصی نقاط ترکیه می خواهیم که برای احقاق حق خود به ما بپیوندند...

صدای من با صدای تو آشناست
من درد مشترکم، مرا فریاد کن

ما پناهندگان سیاسی مقیم کشور ترکیه فراموش شده ایم. با آنکه سالها و مدتی مدید از قبولی پرونده پناهندگی مان در کمیساریای سازمان ملل می گذرد اما بر حسب تصمیم UNHCR ترکیه و عدم پذیرش کشورهای آمریکا، استرالیا، کانادا همچنان مورد تبعیض و بی مهری قرار می گیریم.
متاسفانه بی تفاوتی و اهمیت ندادن کشورهای اروپایی نیز در قبال پناهندگان سیاسی در ترکیه هر ساله پررنگ تر می شود. با این که تمامی این کشورها در بررسی وضعیت حقوق بشر درایران اذعان دارند که عدم رعایت حقوق بشر در ایران گسترده تر شده و به نقض آن در سازمان ملل رای مثبت داده اند، اما بر قربانیان اصلی نقض حقوق بشر چشم می بندند. سوابق و شواهد بسیاری وجود دارند که کشور ترکیه هیچ گاه برای پناهنده سیاسی جایگاه امنی نبوده است. چند ماه پیش بود که جمال حسینی (اسفندیار بهارمس)، سردبیرخبرگزاری هرانا و فعال حقوق بشر، در سایه دولت تدبیر و اعتدال روحانی در دفتر کارش به قتل رسید و در سال ۲۰۱۳ دو جوان پناهنده به نام های علی موسوی و جواد غفران به طرز مشکوکی جان خود را از دست دادند.
ما پناهندگان سیاسی ایرانی مقیم ترکیه گرچه به دلیل عدم امنیت، تحت تعقیب بودن و خطر از دست دادن جان، هستی و کاشانه خود را از دست داده ایم و به این کشور گریخته ایم اما هنوز دل در گرو وطن داریم. آرزوی ما شکست این زمستان ارتجاعی و رویش بهار نو و دلنشین است تا به وطن و خانه اصلی خود باز گردیم. در اوضاع کنونی که از وطن رانده شده ایم و درب کشورهای دیگر با بی مهری فراوان به روی ما بسته است، باید که چشم جهانیان و مردان و زنانی را که با قلم نواحی درد (تباهی دهر) را پدیدار می کنند به روی خود باز کنیم.

سال گذشته تعدای از هموطنان کرد ما که پس از سالها انتظار و بلاتکلیفی به ستوه آمده بودند برای احقاق حقوق انسانی خود اعتراض و تحصن هایی را در مقابل دفتر کمیساریای سازمان ملل آنکارا انجام دادند که با وعده های دروغین وکلای کمیساریای سازمان ملل ترکیه بی نتیجه ماند و گشایش و بهبودی در رسیدگی به وضعیت پرونده پناهندگان در انتظار تعیین کشور حاصل نگردید و متاسفانه تراژدی انتظار بی پایان بدون کار و شغل و امرار معاش و تامینات اجتماعی همچنان ادامه دارد.
ما پناهندگان سیاسی ایرانی مقیم ترکیه از هر تیره و نژادی و با هر تفکر و نحله سیاسی که بدون کشور و در انتظار انتقال به یک کشور دیگر ایم و مورد تبعیض و بی مهری قرار گرفته ایم، قصد داریم که با یک اجتماع قدرتمند و اشتراک نظر در این مورد که حق انسانی ما رعایت گردد تحصن اعتراضی خود را مقابل دفتر کمیساریای سازمان ملل واقع در انکارا سازماندهی کنیم. بدین خاطر از تمامی پناهندگان سیاسی ایرانی ساکن در اقصی نقاط ترکیه می خواهیم که برای احقاق حق خود به ما بپیوندند وبرای تبادل نظر و هرچه ایده آلتر برگزاری این تحصن اعتراضی به عضویت صفحه فسیبوکی کمپین پناهندگان سیاسی ایرانی در انتظار تعیین کشور مقیم ترکیه در آیند.
https://www.facebook.com/groups/672673456163769
همچنین از دوستان، شخصیت ها و فعالان حقوق بشری، نهادها و سازمانهای مدافع حقوق بشر، رسانه های گروهی، خبرگزاری ها، تلویزیونها و تمامی خبرنگاران و فعالان رسانه ای تقاضای یاری و همراهی در امر خبررسانی را داریم.
شماره تماس جهت هماهنگی: ۰۵۳۹۵۰۸۵۲۰۵

تاریخ انتشار : ۲۸ بهمن, ۱۳۹۳ ۲:۰۵ ق٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

سخن روز

انتخابات! کدام انتخابات؟

با عنایت به این وضع و شرایط عملا موجود آنچه در ایران برگزار میشود فاقد حداقل شرایط برای شناخته شدن بعنوان یک انتخابات است. با تمام محدودیت ها و کنترل های نظام امنیتی و سیاسی انتخابی در کار نیست و دقیقا با استعاره از آقای خمینی « در این رژیم آزادی های فردی پایمال و انتخابات واقعی و مطبوعات و احزاب از میان برده شده اند.

مطالعه »
یادداشت

جنگ دارد همچنان همگانی می شود!

این تصاویر شنیع,  چه بازمانده از جنگ و چه بازمانده از دنیای سهمگین سیاستمداران زندانبان !, ما را هم به اشکال مختلف در گیر و تماشاگر چنین صحنه هایی می نماید. یعنی کشتن و یا اعدام شهروندان، به امری معمولی و سرگرم کننده بدل می شود و در روزمرگی جامعه کم کم جا باز می کند.

مطالعه »
آخرین مطالب

مبارزۀ خشونت پرهیز زنان برای آزادی، برابری جنسیتی و عدالت اجتماعی

در گرامیداشت ٨ مارس روز جهانی زن، گروه کار زنان سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) در سامانۀ کلاب‌هاوس برگزار می‌کند. مهمانان برنامه: نیره توکلی، هرمینه هورداد، شهناز قاراگزلو، زری صدرنشین، بیژن میثمی

عدم شرکت در انتخابات: بی‌تفاوتی یا کنش فعال مدنی؟!

عدم شرکت و تحریم انتخابات در ایران یک کنش اجتماعی فعال و مدنی بود و مردم اگاهانه و با هدف مشخص به پای صندوق رای نرفتند؛ و این کنش اجتماعی هیچ ربطی با بی‌تفاوتی مردم غرب به انتخابات ندارد.  این دو زمینه های اجتماعی مختلفی دارند و ربط این دو به هم یک حقه و کلک سیاسی است.

میزان مشارکت در نمایش انتخابات جمهوری اسلامی، به کم‌ترین حد از زمان وقوع انقلاب رسید!

مسلماً انتخابات در حاکمیت جمهوری اسلامی ایران، کم‌ترین تاثیری بر زندگی روزانه مردم ندارد و همواره نیز پرسروصداترین اتفاق در کشور است که چندین ماه فضای رسانه‌ای و حتی خیابانی ایران را تسخیر می‌کند و هر چه جلوتر آمده‌ایم، این تاثیر کم‌تر و آن سر و صدا اعتراضی مردم بیش‌تر شده است.

عشق گفت بنویس، من نوشتم

وقتی که به تو فکر می کنم، لبخندت باران می شود;
نگاهت زلال و زلال، و من چه بی پروا، می چینم آن لبخند را.

یادداشت

جنگ دارد همچنان همگانی می شود!

این تصاویر شنیع,  چه بازمانده از جنگ و چه بازمانده از دنیای سهمگین سیاستمداران زندانبان !, ما را هم به اشکال مختلف در گیر و تماشاگر چنین صحنه هایی می نماید. یعنی کشتن و یا اعدام شهروندان، به امری معمولی و سرگرم کننده بدل می شود و در روزمرگی جامعه کم کم جا باز می کند.

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
پيام ها

باید یکی شویم و قلب‌مان را سرود و پرچم‌مان سازیم تا بهاران خجسته به ارمغان به میهن‌مان فراز آید!

کرامت و خسرو دو جوان روشنفکر انسان‌دوست چپ بودند و غم مردم فقرزدهٔ میهن و جهان به دل داشتند. آنان شیفتۀ جنبش فداییان خلق بودند. خسرو گلسرخی در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «من یک فدایی خلق ایران هستم و شناسنامه من جز  عشق به مردم چیز دیگری نیست … شما آقایان فاشیست‌ها که فرزندان خلق ایران را بدون هیج مدرکی به قتل‌گاه میفرستید، ایمان داشته باشید که خلق محروم ایران، انتقام خون فرزندان خود را خواهد گرفت». تاثیر ایستادگی جانانه آنان در برابر نظام حاکم و پشتیبانان جهانی آن موجی از شور و ایمان در جنبش فداییان پدید آورد

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

مبارزۀ خشونت پرهیز زنان برای آزادی، برابری جنسیتی و عدالت اجتماعی

عدم شرکت در انتخابات: بی‌تفاوتی یا کنش فعال مدنی؟!

سلب حق اسکان دانشجویان خوابگاهی در دانشگاه علامه طباطبایی

میزان مشارکت در نمایش انتخابات جمهوری اسلامی، به کم‌ترین حد از زمان وقوع انقلاب رسید!

عشق گفت بنویس، من نوشتم

انتخابات ریاست‌‌جمهوری در آسیا و اقیانوسیه