سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)
سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)
در این شماره می خوانید:
- نرگس محمدی باید آزاد شود!
- خروج از رکود، تنها راە حل اقتصادی ندارد
- ممنوعیت خرید آب سنگین، انتخاب جنتی
- حکم شلاق کارگران " آق دره" ؛ سندی بر توحش جمهوری اسلامی ایران
- جواب مطالبە کار شلاق است؟
- به کجا چنین شتابان؟
- منشاء هراس شدید نظام از مردم!
- ال سلطان اردوغان اول!
- هوش جمعی و عملکرد گروهی
- نخستین جایزه ادبی کتاب کردی «ابراهیم یونسی»
- آخر مثل مادرت فاحشه میشوی
و ...
بیانیه هیئت سیاسی اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): در روزگاری که دلها سنگین و نگران است، نوروز یادآور همین امید است؛ یادآور نوزایی، همدلی و ایستادگی، و اینکه زندگی، حتی در دل رنج، راه خود را ادامه میدهد. باشد که سال نو، پایان رنج و خشونت را نزدیکتر کند؛ جان مردم بیدفاع در امان بماند و صلح و آرامش بار دیگر به زندگیها بازگردد. امید آنکه خرد و تدبیر بر تصمیمها چیره شود، افقی روشنتر پیش روی این سرزمین گشوده گردد و ایران از این دوران دشوار با سربلندی عبور کند.
شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.
در زمانی که حتی در میان راستترینهای پشتیبان ترامپ فریاد اعتراض به حمله امریکا و اسرائیل به ایران برخاسته، و دست بر اتفاق در روزی که میلیونها امریکایی در مخالفت با سیاستهای ترامپ به خیابانها آمده بودند، پسر آخرین شاه ایران از ترامپ میخواهد که بجنگد تا نابودی ایران. دهان به چنین گشودن نشان از چه دارد؟
گودرز اقتداری: امروز برای توافق گام به گام و تضمین های لازم برای پیمان ترک مخاصمه، معاهده عدم تجاوز، لغو تهدیدها بهترین زمان است. “پذیرش شکست” از طرف متهاجم به کشور ما تنها یک پذیرش لفظی است و ارزش عینی ندارد، مهمتر اما تحمیل این توافق و حفظ کنترل هرمز است که به واقع شکست عملی در این مرحله از جنگ بوده و میتواند به پایان امپراطوری ایالات متحده بیانجامد، همانگونه که موفقیت مصر در حفظ کنترل کانال سوئز نقطه پایانی بر امپراطوری بریتانیا گذاشت.
