سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۱ خرداد, ۱۴۰۵ ۱۱:۴۱

جمعه ۱ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۱:۴۱

آغاز هفتمین سال حصر موسوی، رهنورد و کروبی، و داغ شدن بحث آشتی ملی

برای جامعه سیاسی ایران روشن است که هنگام بحث از آشتی ملی، اولین گام باید آزادی زندانیان سیاسی و بویژه رفع حصر رهبران معترضان به نتایج انتخابات ۸۸ باشد. این مسئله ای است که در سال ۹۲ بخشی از کارزار انتخاباتی حسن روحانی بود و پس از آن نیز چهره های شاخص دیگری از نظام از جمله علی مطهری نایب رئیس مجلس به کرات بر ضرورت حل مشکل حصر تاکید کرده اند.

درحالی که امروز دوشنبه ۲۵ بهمن‌ماه شش سال از حصر خانگی میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی، رهبران معترضان به نتایج انتخابات ۸۸ می‌گذرد، بحث آشتی ملی که یک هفته قبل محمد خاتمی رئیس جمهور پیشین بار دیگر آن را مطرح کرد، از جنبه‌های موافق و مخالف مورد بحث حاد گرایش‌های مختلف سیاسی قرار گرفته است.

این بحث به‌ویژه از آن جهت حائز اهمیت شده که با رقابت‌های مربوط به انتخابات ریاست جمهوری در ایران که قرار است سه ماه دیگر برگزار شود درآمیخته است.

اگرچه گرایش‌های اصول گرا در ایران طرح مقوله آشتی ملی را با ذکر دلایل خود از ابتدا غیر ضرور تلقی کرده اند، اما از آنجا که امکان دارد این بحث در آستانه انتخابات فراگیر شود، به نظر می رسد در حال حاضر نمایندگان شاخص همین جریان بیش از دیگران به این بحث دامن می زنند.

محمد رضا باهنر رئیس «جبهه پیروان خط امام و رهبری» روز دوشنبه ۲۵ بهمن‌ماه در یک نشست خبری با اشاره به بحث آشتی ملی گفت: «باید سوال شود که مقصود مطرح‌کنندگان آشتی ملی چه کسانی اند؟ اگر بین مردم و مردم است باید گفت مردم با هم قهر نیستند، اگر مقصودشان بین مردم و نظام است که در مقاطع مختلف مردم نشان دادند که مشکلی با نظام ندارند».

رئیس قوه قضائیه نیز روز دوشنبه در جلسه مسئولان عالی قضایی گفت: «این روزها گاهی صحبت از بحث آشتی ملی می شود و همین طور که در مصاحبه ۲۲ بهمن گفتم مسئله آشتی ملی در جایی قابل طرح است که موضوع داشته باشد و تفرقه و اختلاف اساسی وجود داشته باشد ولکن چنین موضوعی را نمی بینیم».

آقای لاریجانی اضافه کرد: «اما متأسفانه رسانه های بیگانه، و گاهی هم در درون، حرف‌هایی زدند که انسان تعجب می کند که چرا اینهایی که مدعی تحلیل سیاسی اند این مقدار در فهم مطالب ساده هم مانده‌اند. اینها عرض من را این طور تلقی کردند که فلانی با بحث آشتی ملی مخالف است؛ من با آشتی ملی مخالف نیستم و می گویم موضوع ندارد؛ صلح و آشتی همیشه خوب است اما اینجا موضوع ندارد».

محمد خاتمی ۱۹ بهمن‌ماه طی سخنانی در دفتر کارش، ضمن اشاره به تهدیدهای دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا گفت: «خطر این است که [ترامپ] در مورد ایران ادعاهایی دارد و مسائلی را دنبال می‌کند که جمهوری‌خواهان هم با آن موافق‌اند. این هم‌سویی حزب حاکم با تندروی‌های رئیس جمهوری که به تازگی حکومت را به دست گرفته ممکن است مسائل و خطراتی را برای ما ایجاد کند». او اضافه کرد که «معتقدم الان بهترین موقعیتی است که می توان فضای آشتی ملی را در کشور حکم‌فرما کرد».

حسن روحانی رئیس جمهور نیز در سخنرانی خود به مناسبت سالگرد انقلاب بدون اشاره به پیشنهاد محمد خاتمی گفت: «همه در پیروی از رهبر معظم انقلاب در پی اجماع و آشتی و انسجام ملی هستیم. پیشبرد اهداف و آرمان‌های انقلاب هدف بلند ماست و به ۳۸ سال انقلاب‌مان افتخار می‌کنیم».

به نظر می رسد منظور محمد خاتمی از آشتی ملی، مفاهیمی کلی مانند «اختلاف در اصول اساسی نظام» که اصولگرایان مطرح می کنند نیست، بلکه ایجاد شرایط و امکاناتی است که گرایش های مختلف در چارچوب قانون بتوانند وارد عرصه سیاسی شوند. به همین دلیل مصطفی تاجزاده فعال اصلاح طلب که اخیرا از زندان آزاد شده در توضیح منظور خاتمی از آشتی ملی روز ۲۰ بهمن‌ماه به خبرگزاری ایلنا گفت: «به باور من همه کسانی که به استقلال و یکپارچگی ملی و سرزمینی ایران اعتقاد دارند و حاضر اند در چارچوب قانون، با نفی خشونت‌ورزی و با التزام به قانون اساسی فعالیت کنند، باید این امکان را بیابند که در عرصه سیاسی و اجتماعی کشور مشارکت فعال داشته باشند و ایران و ایرانیان بتوانند از توانمندی آنها بهره برند».

آقای تاجزاده اضافه کرد که «آشتی ملی یعنی پذیرش تکثر از موضع برابری و یکسانی نه این‌که یکی از دیگری عذرخواهی کند یا توبه‌نامه بنویسد و مواردی از قبیل. ما اگر اهل چنین کارهایی بودیم در سال‌های گذشته که در زندان بودیم به چنین روش‌هایی متمسک می‌شدیم که خودمان را نجات دهیم و بتوانیم سهمی از حکومت را به خود اختصاص دهیم».

او همچنین تاکید کرد که منظور محمد خاتمی صرفاً تفاهم دو جناح اصلی نظام نیست، بلکه «این است که همه کسانی که به قانون اساسی ملتزم اند، بتوانند در فرآیند مدیریت کشور و در عرصه اجتماع و سیاست فعال شوند و امکان خدمت‌گذاری یابند».

برای جامعه سیاسی ایران روشن است که هنگام بحث از آشتی ملی، اولین گام باید آزادی زندانیان سیاسی و بویژه رفع حصر رهبران معترضان به نتایج انتخابات ۸۸ باشد. این مسئله ای است که در سال ۹۲ بخشی از کارزار انتخاباتی حسن روحانی بود و پس از آن نیز چهره های شاخص دیگری از نظام از جمله علی مطهری نایب رئیس مجلس به کرات بر ضرورت حل مشکل حصر تاکید کرده اند.

رفع حصر مطالبه ای است که در گردهمآیی های مختلف و در شبکه های اجتماعی نیز به طور مرتب پی گیری می شود و در بسیاری از نشست های خبری مقامات نظام نیز توسط روزنامه نگاران مورد پرسش قرار می گیرد.

حسن روحانی در آغاز سومین سال ریاست جمهوری خود در پاسخ به یکی از پرسش ها در این زمینه گفت: «تلاش دولت از ابتدا بر این بوده که در داخل جامعه همه احساس آرامش بیشتری کنند. اگر موضوعی در گذشته بوده و می‌توانیم طبق قانون به آن پایان دهیم، باید به آن پایان دهیم.» او اضافه کرد: «از این که ما یک موضوع را به یک مسئله دائم تبدیل کنیم، کسی سود نمی‌برد و این موضوع خاصیتی هم ندارد. ما باید تلاش کنیم قانون اجرا شود و اگر کسی خطایی یا اشتباهی کرده قانون باید نسبت به او اجرا شود».

طرح آشتی ملی، گرچه به نظر برخی تحلیلگران، در حال حاضر مطالبه ای بی پاسخ است، اما به نظر می رسد گسترش این بحث در سطح جامعه سیاسی ایران می تواند به یکی از محورهای چالش برانگیز در رقابت های انتخاباتی آینده گرایش های مختلف نظام تبدیل شود.

تاریخ انتشار : ۲۵ بهمن, ۱۳۹۵ ۱۱:۳۵ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

وقتی «فقر» چهره زنانه پیدا می کند / زنان اولین قربانیان شوک‌های اقتصادی پی‌در‌پی

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام، سوسیالیسم احساسی

محاکمه مجدد احمدرضا حائری هم‌زمان با ادامه حبس او در قزل‌حصار

زادروز دکتر محمد مصدق؛ کابوس جاودانِ مستبدان، وابستگان و دشمنانِ حاکمیت ملت ایران، گرامی و مبارک باد

پیش به سوی اتحاد گسترده «چپ»:  برای میهن، نان، کار، خانه؛ برای کودک، مرد، زن، زندگی، آزادی

بررسی وضعیت اسف‌بار زندانیان زن در ایران