ایران می‌تواند برای ۴۰۰ میلیون نفر جوراب تولید کند

رئیس اتحادیه تولیدکنندگان و فروشندگان کالای کشباف و جوراب از توان ایران برای تولید جوراب برای ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیون نفر خبر داد و گفت: اگر جلوی واردات قاچاق در این بخش گرفته شود صنف ما قادر است حداقل برای ۱۰ هزار نفر اشتغال ایجاد کند.

سید علی اصغر بهبهانی در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: توان تولید در صنف تولیدکنندگان کالای کشباف جوراب به حدی است که حتی می‌توان برای ۱۰ هزار نفر اشتغال ایجاد کرد اما رکود و فعالیت‌های قاچاق ضررهای بسیاری به صنف ما وارد کرده است.

وی با بیان اینکه در میان رشته‌های مختلف نساجی بافت حلقوی تخصص اعضای این صنف به شمار می‌رود، اظهار کرد: اکنون با وجود کیفیت بالایی که کالاهای ایرانی دارند، در موارد متعدد جنس‌های چینی ارزان وارد بازار شده و به تولیدات ما لطمه وارد می‌کنند و توان رقابت را از تولیدکننده داخلی می‌گیرند.

رئیس اتحادیه تولیدکنندگان و فروشندگان کالای کشباف و جوراب ادامه داد: زمانی که بنکداران برای خرید از تولیدکنندگان داخلی مراجعه می‌کنند، با بهره‌گیری از تخصص خود به کیفیت جنس توجه بسیار دارند اما زمانی که تاجری برای تهیه اجناس راهی چین می‌شود، تنها به قیمت توجه می‌کند و تلاش دارد اجناسی با پایین‌ترین قیمت ممکن را خریداری و وارد کند.

بهبهانی افزود: این اتفاق در شرایطی رخ می‌دهد که کیفیت کالاهای ایرانی به مراتب بهتر از کیفیت کالاهای چینی بوده و شاید تنها ۱۰ درصد از نمونه‌های چینی گران‌تر باشند، حتی در برخی اقلام مانند بافت‌های زمستانی قیمت نمونه‌های ایرانی گاه از کارهای چینی هم ارزان‌تر است.

وی همچنین به محصولاتی که از ترکیه وارد می‌شوند اشاره کرد و گفت: طبق مصوبات وزارت صنعت، معدن و تجارت هفت شرکت ایرانی مجاز به واردات پوشاک ۱۷ برند ترک شده‌اند اما در کنار این واردات حجم بسیاری هم به قاچاق اختصاص پیدا می‌کند. از سوی دیگر کالایی که از سوی کارخانه‌های ترک به فروش می‌رسد در موارد متعدد حالت استوک دارد.

رئیس اتحادیه تولیدکنندگان و فروشندگان کالای کشباف و جوراب ادامه داد: شرکت‌های ترک پس از دریافت سفارش از کشورهای اروپایی برای آنها سفارشات پذیرفته شده را آماده می‌کنند اما معمولا به هنگام قبول سفارشات صادراتی، شرایط به این قرار است که اگر به طور مثال فردی ۱۰ هزار سفارش می‌گیرد، حدود ۱۰ هزار و ۵۰۰ نمونه تولید می‌کند تا اگر بخشی از کار در حالت زده‌دار بود، بتواند آن را جایگزین کرده و سفارش خود را تامین کند. اکنون در مورد کالاهای ترک نیز در موارد متعدد کارخانه‌ها آنچه از سفارش کشورهای اروپایی باقی مانده را به شرکت‌های ایرانی می‌فروشند و به اصطلاح اجناس آنها حالت استوک دارد. این در حالی است که قیمت نمونه‌های ترک نیز در قیاس با تولید داخل قیمتی به مراتب بالاتر دارد.